Πυρηνικό Ισλάμ – ισλαμικό ΝΑΤΟ;

Μέχρι χθες η Σαουδική Αραβία ήταν στον προθάλαμο της πυρηνικής λέσχης, δηλαδή στην ομάδα χωρών που βρίσκονται πολύ κοντά στο να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα.

Από σήμερα η εικόνα είναι διαφορετική με την υπογραφή της συμφωνίας πυρηνικής συνεργασίας Ηνωμένων Πολιτειών – Σαουδικής Αραβίας που δίνει στο Ριάντ τη δυνατότητα να προχωρήσει στον εμπλουτισμό ουρανίου.

Η Σαουδική Αραβία είχε χρηματοδοτήσει το πυρηνικό πρόγραμμα του Πακιστάν, με το Ισλαμαμπάντ να δεσμεύεται ότι θα προωθήσει όποτε του ζητηθεί από το Ριάντ οπλική πυρηνική τεχνολογία και τεχνογνωσία.

Οι ΗΠΑ ομολογούν χωρίς προσχήματα ότι δεν μπορούν να εγγυηθούν πως το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα και δίνουν στο Ριάντ τη δυνατότητα να αποκτήσει το επίπεδο τεχνολογίας και τεχνογνωσίας που έχει η Τεχεράνη.

Ο κίνδυνος διασποράς πυρηνικών όπλων δεν περιορίζεται στο Ιράν και στη Σαουδική Αραβία.

Το Ισραήλ είναι πυρηνική δύναμη από τα μέσα της δεκαετίας του ’60, το Πακιστάν έχει δηλώσει ότι κατέχει πυρηνικά όπλα, με δυο λόγια έχει ήδη διαμορφωθεί ένα πεδίο όπου όλες οι μεγάλες δυνάμεις της περιοχής είναι πολύ κοντά στην απόκτηση πυρηνικών όπλων.

Και φυσικά από όλον αυτό τον πυρηνικό χορό δεν μπορούν να λείψουν η Αίγυπτος και η Τουρκία. Με άλλα λόγια, η πυρηνική ασπίδα που προσπαθούν να χτίσουν με διαφορετικά προγράμματα οι χώρες της Μέσης Ανατολής και του Κόλπου απονευρώνει και βραχυκυκλώνει την αποτρεπτική παρεμβατική δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Για πολλά χρόνια οι ΗΠΑ και το Ισραήλ καλλιέργησαν μια φαντασίωση: ότι με χειρουργικά πλήγματα ασφαλείας μπορεί να κατεδαφιστεί το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ιράν. Μια δοξασία, όπως απεδείχθη, πέρα για πέρα αυθαίρετη.

Αν τα πράγματα εξελιχθούν προς την παραπάνω κατεύθυνση, τότε θα είναι η πρώτη φορά μετά το 1945 που οι δύο μεγάλες πυρηνικές υπερδυνάμεις δεν θα μπορούν να απειλήσουν με χρήση των οπλοστασίων τους.

Η υπογραφή της συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν συμπίπτει με τη συζήτηση για ένα Ισλαμικό ΝΑΤΟ, με το σουνιτικό Ισλάμ να αποτελεί τον σκληρό πυρήνα του.

Ήδη ο πόλεμος ΗΠΑ και Ιράν έχει καταστήσει σαφές ότι και χωρίς πυρηνικά όπλα η Τεχεράνη μπορεί να προσφύγει σε ένα μοναδικό υπερόπλο, που δεν είναι άλλο από τη γεωγραφία της: τα Στενά του Ορμούζ και τα Στενά του Μπαμπ ελ Μαντέμπ.