Τον Αύγουστο του 1990 ο Σαντάμ Χουσέιν κατέλαβε το Κουβέιτ και δίχασε βαθιά την ηγεσία της Τουρκίας. Ο πρόεδρος τη χώρας Οζάλ τάχθηκε υπέρ της εμπλοκής της Τουρκίας στη διεθνή εκστρατεία κατά της Βαγδάτης και ήρθε σε μετωπική σύγκρουση με τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ στρατηγό Τουρουμτάι.
Ο επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων δεν ήθελε εμπλοκή σε κρίσεις εκτός συνόρων γιατί φοβόταν ότι η αποδυνάμωση της Βαγδάτης θα φέρει ενίσχυση των Κούρδων. Αντίθετα, ο Οζάλ ήθελε μια θεαματική κίνηση επιστροφής της Τουρκίας στους περιφερειακούς συσχετισμούς. Το 1991 μετά την ήτα του Σαντάμ μαχητικά αεροσκάφη του υπό την ηγεσία των ΗΠΑ συνασπισμού με την έγκριση της Αγκυρας επέβαλαν ένα καθεστώς ντε φάκτο ανεξαρτησίας στο Βόρειο Ιράκ. Ο στρατηγός Τουρουμτάι παραιτήθηκε στην αρχή της κρίσης, αλλά οι εξελίξεις έμοιαζαν να τον δικαιώνουν.
Την άνοιξη του 2003 οι ΗΠΑ ετοίμασαν τη δεύτερη εισβολή στο Ιράκ και ζήτησαν την άδεια της τουρκικής Βουλής για να ανοίξουν δεύτερο μέτωπο στο Ιράκ. Η άδεια δεν δόθηκε ποτέ και άνοιξε μια βαθιά πληγή στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών – Τουρκίας. Τα χρόνια περνούν και μετά το Βόρειο Ιράκ ήρθε η ώρα της ντε φάκτο χειραφέτησης της βορειοανατολικής Συρίας, με επόμενο σταθμό στη σειρά το Ιρανικό Κουρδιστάν. Ο Ερντογάν κατέστησε σαφές ότι αν επιχειρηθεί εργαλειοποίηση των Κούρδων του Ιράν κατά της Τεχεράνης η Τουρκία θα σπεύσει να παρέμβει για να εμποδίσει τη δημιουργία ενός ακόμα κουρδικού κρατικού μορφώματος. Είκοσι έξι χρόνια μετά την παραίτηση του στρατηγού Τουρουμτάι, δικαιώνονται όσοι ήταν επιφυλακτικοί στην εμπλοκή της Τουρκίας στις περιφερειακές συγκρούσεις.
Από ό,τι φαίνεται, η παρασκηνιακή διαπραγμάτευση των τελευταίων μηνών αφορούσε την εμπλοκή ή όχι των Κούρδων του Ιράν στην προσπάθεια εμπλοκής του ισλαμικού καθεστώτος. Η Τουρκία ουσιαστικά παρακλήθηκε από τις ΗΠΑ να μην εμποδίσει, αλλά αντίθετα να στηρίξει μια κουρδική εξέγερση στο Ιρανικό Κουρδιστάν. Η στιγμή δεν θα μπορούσε να είναι πιο ακατάλληλη, καθώς μόλις είχε κλείσει η συμφωνία με μεσολάβηση του Τραμπ ανάμεσα στους Κούρδους της Συρίας και την Τουρκία, μια συμφωνία η οποία έχει μείνει στα χαρτιά και την οποία και οι δύο πλευρές μάλλον δεν έχουν διάθεση να εφαρμόσουν.
Την ίδια στιγμή, στην Τουρκία συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον Ερντογάν και στον ιστορικό ηγέτη του ΠΚΚ Αμπντουλάχ Οτζαλάν για αφοπλισμό και διάλυση των ανταρτικών οργανώσεων. Μια ματιά στον χάρτη κάνει περιττό κάθε σχόλιο: χθες το βόρειο Ιράκ, σήμερα η βορειοανατολική Συρία, αύριο το Ιρανικό Κουρδιστάν και μεθαύριο η νοτιοανατολική Τουρκία.
-320x213.png)
