Στα μέσα του περασμένου Απριλίου συγκεντρώθηκαν στη Βαρκελώνη εκπρόσωποι κομμάτων και πολιτικών σχηματισμών στη Σύνοδο Κορυφής των Προοδευτικών Δυνάμεων, ύστερα από πρόσκληση του Πέδρο Σάντσεθ.
Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας έδειχνε να θέλει να αναλάβει το βάρος να ηγηθεί μιας παγκόσμιας συμμαχίας απέναντι στον αυταρχισμό του Τραμπ, αλλά και στην εξάπλωση συντηρητικών έως ακροδεξιών ιδεών σε ολόκληρη την Ευρώπη, ως ο τελευταίος σοσιαλδημοκράτης κυβερνήτης που δεν συνεργάζεται με κάποιο κόμμα στα δεξιά του.
Σε δική του ρότα
Οι σοσιαλιστές της Ισπανίας μοιάζουν να τα κάνουν όλα διαφορετικά από τα υπόλοιπα κόμματα στην Ευρώπη που υποτίθεται ότι ανήκουν στην ίδια οικογένεια μαζί τους. Ο Σάντσεθ αρνείται να εκτοξεύσει τις στρατιωτικές δαπάνες, όπως επιτάσσει το ΝΑΤΟ, που μετέτρεψε σε διαταγή μια επιθυμία του Ντόναλντ Τραμπ, τονίζοντας ότι προτεραιότητα έχουν οι κοινωνικές πολιτικές. Δεν έδωσε άδεια χρήσης των βάσεων εναντίον του Ιράν και έχει καταδικάσει ανοικτά τις πρακτικές του Ισραήλ. Ακολουθεί μια εντελώς ασυνήθιστη για την ευρωπαϊκή πραγματικότητα πολιτική στο μεταναστευτικό με τη νομιμοποίηση ανθρώπων «χωρίς χαρτιά», ο αριθμός των οποίων αναμένεται να αγγίξει τελικά το ένα εκατομμύριο, τονίζοντας ότι η παρουσία τους είναι ζωτική για την οικονομία της χώρας.
Στη συγκεκριμένη συνάντηση της Βαρκελώνης, για πολλούς ο Σάντσεθ έμοιαζε ως «ο τελευταίος των σοσιαλιστών», αυτός που δείχνει τι οφείλει να κάνει ένα κεντροαριστερό κόμμα για να μην περιπέσει στην αφάνεια: να ακολουθήσει μια θαρραλέα πολιτική ενάντια στο φιλελεύθερο και ψυχροπολεμικό πνεύμα της εποχής. Οι δημοσκοπήσεις ήταν ενθαρρυντικές και έδειχναν το κόμμα του να παλεύει για την πρώτη θέση με τους συντηρητικούς του Λαϊκού Κόμματος, έστω και αν στις συνόδους του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. ο Σάντσεθ αντιμετωπιζόταν λίγο σαν το «μαύρο πρόβατο».
Στο μεταξύ, ο Ισπανός σοσιαλδημοκράτης βρίσκεται πάλι στη δίνη αποκαλύψεων σκανδάλων που αφορούν και τη σύζυγό του, με ποσοστά που έχουν αρχίσει να υποχωρούν απέναντι σε μια επιθετική Δεξιά και Ακροδεξιά που ονειρεύεται την επιστροφή της στην εξουσία. Για κάποιους η χρονική συγκυρία της επαναφοράς στο προσκήνιο των συγκεκριμένων υποθέσεων δεν είναι καθόλου τυχαία.
Ο Σάντσεθ δηλώνει ότι δεν έχει καμιά σχέση με τα συγκεκριμένα σκάνδαλα και ότι είναι έτοιμος να συνεχίσει και να δώσει την επόμενη μάχη το 2027, όπως λέει και το… πρόγραμμα. Αλλά η λογική λέει ότι αυτό δεν θα είναι καθόλου εύκολο, ειδικά σε έναν κόσμο χωρίς συμμάχους, γεμάτο με εχθρούς που θεωρούν ότι «δίνει κακό παράδειγμα». Πιθανώς ο Σάντσεθ να έχει την τύχη των Πορτογάλων συντρόφων του, που ηττήθηκαν από τους συντηρητικούς παρά την προσπάθεια να εστιάσουν σε κοινωνικά ζητήματα.
