Την Κυριακή 19 Ιουλίου, νέοι κανόνες που απαγορεύουν την καταστροφή απούλητων ενδυμάτων, αξεσουάρ ένδυσης και υποδημάτων βάσει του κανονισμού για τον οικολογικό σχεδιασμό βιώσιμων προϊόντων (ESPR) θα τεθούν σε εφαρμογή για τις μεγάλες εταιρείες.
Οι μεσαίες εταιρείες αναμένεται να ακολουθήσουν τον Ιούλιο του 2030. Προωθώντας την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση, αυτοί οι κανόνες θα υποστηρίξουν μια πιο ορθολογική χρήση των πόρων, θα μειώσουν την περιβαλλοντική ζημία και θα δημιουργήσουν ίσους όρους ανταγωνισμού για τις εταιρείες. Ως αποτέλεσμα, ο τομέας της κλωστοϋφαντουργίας μπορεί να κινηθεί ταχύτερα προς πιο κυκλικές πρακτικές.
Κάθε χρόνο στην Ευρώπη, εκτιμάται ότι το 4-9% των απούλητων υφασμάτων καταστρέφεται πριν καν φορεθούν. Αυτά τα απόβλητα παράγουν περίπου 5,6 εκατομμύρια τόνους εκπομπών CO2. Ο ESPR, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ τον Ιούλιο του 2024, στοχεύει στη σημαντική βελτίωση της βιωσιμότητας των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά της ΕΕ, βελτιώνοντας την κυκλικότητά τους, την ενεργειακή τους απόδοση, την ανακυκλωσιμότητα και την ανθεκτικότητά τους.
Η απαγόρευση της καταστροφής απούλητων υφασμάτων είναι ένα από τα πρώτα συγκεκριμένα μέτρα στο πλαίσιο του ESPR. Ο νόμος απαιτεί επίσης από τις εταιρείες να αποκαλύπτουν πληροφορίες σχετικά με τα απούλητα καταναλωτικά προϊόντα που απορρίπτουν ως απόβλητα, με τον απλούστερο δυνατό τρόπο, χωρίς να προσθέτουν επιπλέον διοικητικό φόρτο. Αυτό ανταποκρίνεται στις αυξανόμενες ανησυχίες των καταναλωτών σχετικά με τα κλωστοϋφαντουργικά απόβλητα λόγω των περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων της γρήγορης μόδας.
Σύμφωνα με τους νέους κανόνες, οι εταιρείες θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στη διατήρηση των προϊόντων σε χρήση, πωλώντας τα, δωρίζοντάς τα σε φιλανθρωπικά ιδρύματα ή κοινωνικές επιχειρήσεις ή προετοιμάζοντάς τα για επαναχρησιμοποίηση. Η καταστροφή θα επιτρέπεται μόνο υπό συγκεκριμένες συνθήκες και πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με την ιεραρχία επεξεργασίας αποβλήτων.
Τον Φεβρουάριο του 2026, η Επιτροπή θέσπισε ήδη μέτρα για να διευκρινίσει υπό ποιες συνθήκες θα επιτρέπεται αυτή η καταστροφή – για παράδειγμα, για λόγους ασφαλείας ή για ζημιά στο προϊόν.
