Ζωτικές κοινές συνιστώσες

Το πυκνό νέφος έντονης πολιτικής τοξικότητας που ακολούθησε ακαριαία τον τριπλό εμπρησμό στη Θεσσαλονίκη εμπόδισε την ψύχραιμη ανάδειξη και ανάλυση κρίσιμων, ζωτικής σημασίας μέτρων και προφυλάξεων που κατά πάσα πιθανότητα θα είχαν αποτρέψει την τραγική κατάληξη της Βάγιας Νέστορα και τους τραυματισμούς των μελών της οικογένειάς της.

Η σχεδόν ταυτόχρονη με τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης ανάσυρση της από το 2010 εκκρεμούσας υπόθεσης εμπρησμού του καταστήματος της τράπεζας Μαρφίν Εγνατία στο κέντρο της Αθήνας πυροδότησε ένα δεύτερο κύκλο ανούσιων και άκαιρων πολιτικών αντεγκλήσεων, ωστόσο βοηθά στην εμπέδωση της κρισιμότητας των σημαντικών και αξιοπρόσεκτων πτυχών που θα αναφερθούν ακολούθως.

Η υπόθεση της Τράπεζας Μαρφίν-Εγνατία δεν έχει διαλευκανθεί ως προς τους ενόχους για τον εμπρησμό, δηλαδή αυτών που πρωτογενώς ευθύνονται για την τραγωδία, ωστόσο έχουν αποδειχθεί οι ευθύνες αυτών που δευτερογενώς σχετίζονται με αυτή. Σε παράλληλη δίκη που ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2013 κρίθηκαν ένοχοι ο διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Μαρφίν-Εγνατία, ο υπεύθυνος ασφαλείας του κτιρίου και η διευθύντρια του καταστήματος για φόνο εξ αμελείας τριών υπαλλήλων, σωματικές βλάβες άλλων 21 υπαλλήλων και πολλαπλές παραλείψεις στα μέτρα πυρασφάλειας και εκπαίδευσης του προσωπικού. Αν ήταν ξεκλείδωτη η έξοδος διαφυγής και το προσωπικό ήταν επαρκώς εκπαιδευμένο, τίποτα από αυτά δεν θα είχε συμβεί.

Σε αυτά εντοπίζεται ο κοινός τόπος των δύο περιστατικών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στη Θεσσαλονίκη, η εξέλιξη θα ήταν εντελώς διαφορετική για τη Βάγια Νέστορα αν δεν είχε κινηθεί προς τη φλεγόμενη πυλωτή και στα πλήρη εύφλεκτων καυσίμων οχήματα. Είναι στοιχειώδες: χωρίς την αρμόζουσα πυροπροστασία και εκπαίδευση δεν προσεγγίζουμε την πυρκαγιά, αντίθετα απομακρυνόμαστε κατά το δυνατόν.

Ας αναλογιστούμε λοιπόν ποια είναι η εκπαίδευσή μας στο πλαίσιο της Πολιτικής Προστασίας για την αντιμετώπιση περιστατικών αστικής ή δασικής πυρκαγιάς, σεισμού, πλημμύρας. Επιπρόσθετα, ας λάβουμε υπόψη ότι σε πολλές χώρες προβλέπεται η διαρκής εκπαίδευση των πολιτών στην αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων και ότι έχουν θεσπιστεί υποχρεωτικοί οικοδομικοί κανονισμοί που επιβάλλουν την τοποθέτηση πυρίμαχων θυρών στα κτίρια με προδιαγραφές πυραντοχής FD30 και FD60, που αντιστοιχούν σε χρόνους 30΄ και 60΄, χρόνους ικανούς ώστε στο μεταξύ να παρέμβουν οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Σημειωτέον, το ζήτημα της πυραντοχής των καθισμάτων της μοιραίας αμαξοστοιχίας στο έγκλημα των Τεμπών είναι εξίσου κομβικό. Δυστυχώς, τίποτα από τα παραπάνω δεν ακούστηκε στις αναρίθμητες και μακροσκελείς συζητήσεις των τελευταίων ημερών, κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει εξίσου με το υπερπλεόνασμα πολιτικής τοξικότητας που «απολαμβάνουμε».

*(Ph.D.)2, Καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης