Η αντιπαράθεση και η συγκυρία

Η δημόσια αντιπαράθεση που είχαν ο Τάσος Χατζηβασιλείου και ο Αχμέτ Νταβούτογλου, στο συνέδριο του Economist και του Power Game, δεν πέρασε απαρατήρητη, όχι τόσο επειδή οι δύο πλευρές εξέφρασαν θέσεις που ακούγονται εδώ και δεκαετίες στο Κυπριακό, όσο λόγω της χρονικής συγκυρίας. Το επεισόδιο σημειώθηκε ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη μια νέα προσπάθεια, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, να διατηρηθεί ζωντανή η προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών για το Κυπριακό και να αναζητηθούν σημεία σύγκλισης μεταξύ των εμπλεκομένων.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, κάθε δημόσια αντιπαράθεση αποκτά αυξημένο πολιτικό βάρος, καθώς υπενθυμίζει ότι, παρά τις διπλωματικές διεργασίες, το χάσμα στις πάγιες θέσεις Αθήνας και Αγκυρας παραμένει αγεφύρωτο. Αλλωστε, η προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη δεν αφορά την επίλυση των θεμελιωδών διαφορών, αλλά τη διαμόρφωση των ελάχιστων προϋποθέσεων ώστε οι δύο πλευρές να επιστρέψουν, έπειτα από μακρά περίοδο αδράνειας, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αυτό εξηγεί γιατί ακόμη και μια λεκτική αντιπαράθεση σε ένα διεθνές συνέδριο προσελκύει την προσοχή όσων παρακολουθούν στενά το Κυπριακό.

Οσοι μελετούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σημείωναν ότι τέτοιες στιγμές λειτουργούν περισσότερο ως υπενθύμιση των ορίων του διαλόγου, παρά ως παράγοντας που μπορεί να επηρεάσει την ουσία των διαπραγματεύσεων. Οι δημόσιες τοποθετήσεις, άλλωστε, απευθύνονται συχνά όχι μόνο στους συνομιλητές, αλλά και στα ακροατήρια που παρακολουθούν τις εξελίξεις εντός και εκτός των δύο χωρών.