Ο τραγικός θάνατος της Βάγιας Νέστορα, ύστερα από χτύπημα «αντιεξουσιαστών» με γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη, έδωσε την ευκαιρία στον πρωθυπουργό να ξεδιπλώσει προεκλογική στρατηγική πόλωσης και διχασμού.
Το πιθανότερο είναι ότι η στρατηγική του δεν θα βρει την ανταπόκριση στην οποία ελπίζει. Η κοινωνία είναι γεμάτη προβλήματα και δεν δείχνει πρόθυμη να παρασυρθεί στα παιχνίδια της κυβέρνησης-καθεστώτος. Η ίδια η εξουσία δεν συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις για την επιτυχημένη εφαρμογή μιάς τόσο σκληρής και απαιτητικής στρατηγικής.
Απαράδεκτες δηλώσεις
Οι δηλώσεις που έκανε ο πρωθυπουργός μετά την τραγική κατάληξη του χτυπήματος των «αντιεξουσιαστών» στη Θεσσαλονίκη, είναι εντελώς απαράδεκτες.
Δήλωσε σχετικά: «Κανείς πλέον δεν μπορεί να αδρανεί ή να περιορίζεται σε υποκριτικά λόγια καταδίκης. Καμία ανοχή στο αίμα και στον διχασμό των άκρων».
Η «αδράνεια» την οποία καυτηριάζει ο πρωθυπουργός αφορά την επταετή διακυβέρνησή του. Αυτή έχει την ευθύνη για την αντιμετώπιση του οπαδικού και του «αντιεξουσιαστικού» χουλιγκανισμού.
Η κατηγορία για «υποκριτικά λόγια καταδίκης» είναι εξαιρετικά χαμηλού πολιτικού επιπέδου. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης εκφράσανε τον αποτροπιασμό τους για την τυφλή βία που στέρησε τη ζωή μιάς αξιοπρεπέστατης ηλικιωμένης κυρίας και τη δημοκρατική τους αλληλεγγύη προς τα στελέχη της ΝΔ που στοχοποιήθηκαν.
Το ζουμί στην πολιτική παρέμβαση Μητσοτάκη βρίσκεται στη φράση «καμία ανοχή στον διχασμό των άκρων.» Επινοεί τον «διχασμό των άκρων» για να σερβίρει ξανά την θεωρία των σκόπιμα απροσδιόριστων πολιτικών άκρων, με τον ίδιο «εγγυητή» της δημοκρατικής ομαλότητας και της πολιτικής σταθερότητας.
Η αγωνιώδης προσπάθειά του να δώσει διάσταση πολιτικής απειλής στη δράση μερικών δεκάδων γνωστών-αγνώστων «αντιεξουσιαστών» της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας, δείχνει πολιτική αδυναμία και ταπεινά κίνητρα.
Στον συγκινητικό αποχαιρετισμό του στην σύντροφό των 47 χρόνων, ο σύζυγος της Β. Νέστορα, αναφέρεται σε: «δολοφονικό χτύπημα των ανόητων μπαχαλάκηδων, αναρχικών και φοβητσιάρηδων.»
Πολιτικά και κοινωνικά εύστοχος μέσα στο βαρύ πένθος,με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
να σκηνοθετεί πόλωση και διχασμό πάνω σε μια τραγική και από όλες τις απόψεις απαράδεκτη και αφόρητη απώλεια.
Γιατί θα αποτύχει
Προβλέπω ότι η προσπάθεια Μητσοτάκη να επενδύσει στην πόλωση και τον διχασμό δεν θα αποδώσει.
Η κοινωνία αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα εξαιτίας της πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Θεωρεί τη σκληρότητα των πρωθυπουργικών δηλώσεων προσπάθεια αποπροσανατολισμού.
Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης εμφανίζονται ώριμες και αρνούνται να σηκώσουν το γάντι της πρωθυπουργικής προβοκάτσιας. Αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να επενδύσουν στη δημοκρατική ομαλότητα και την πολιτική ηρεμία για να μπορέσουν να εξηγήσουν στους πολίτες το περιεχόμενο της κυβερνητικής πολιτικής και τις εναλλακτικές προτάσεις.
Η ίδια η εξουσία έχει αποκτήσει λόγω «κοριών»,predator, συστηματικής υπονόμευσης του κράτους δικαίου, κακή και ως ένα βαθμό παρακρατική δημόσια εικόνα και δεν μπορεί να προβληθεί αποτελεσματικά σαν πολέμιος των σκόπιμα απροσδιόριστων άκρων και εγγυήτρια της δημοκρατικής ομαλότητας και της πολιτικής ηρεμίας.
Τέλος η ανοχή στους ταραχοποιούς έχει κυβερνητικές υπογραφές.Ο Μητσοτάκης μας φόρτωσε μέχρι και τον πελατειακό,κομματικό διορισμό 1200 ανδρών και γυναικών της λεγόμενης πανεπιστημιακής αστυνομίας για να αντιμετωπιστούν οι αριθμητικά λίγοι εξωπανεπιστημιακοι ταραχοποιοί που ευδοκιμούν στα σκόπιμα απροσδιόριστα όρια της πανεπιστημιακής κοινότητας.
Κυβέρνηση που αυτοδιαφημίζεται σαν εξουσία «νόμου και τάξης» με τέτοια αδιαφορία και ανοχή στους γνωστούς-αγνώστους «αντιεξουσιαστές» δεν έχει υπάρξει.Είναι μια πρωτειά που προβληματίζει.
