Νίκη των αλληλέγγυων για τους καταδικασμένους μετανάστες της Σιντικής. Επιβλήθηκε συμβολική ποινή, αν και χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, αφού το αποδεικτικό βίντεο το οποίο οι αρχές επικαλούνταν ότι θα αποδείκνυε, υποτίθεται, τη συμμετοχή των καταδικασθέντων στην απόπειρα δραπέτευσης από τη δομή – φυλακή στη Σιντική, δεν προσκομίστηκε ποτέ στο δικαστήριο.
Το Εφετείο Σερρών αφαίρεσε χτες κατηγορίες, δέχτηκε ελαφρυντικά, μείωσε την αρχική ποινή, τους καταδίκασε σε δύο χρόνια φυλακή, αλλά τις επόμενες μέρες μπορούν να βγουν από τις φυλακές για να μεταφερθούν εκ νέου σε δομή προς απέλαση.
Να σημειωθεί ότι χτες δικάστηκαν οι 16 από τους 30, γιατί από τους υπόλοιπους 14 οι οκτώ κατέθεσαν εκπρόθεσμα (κατά δύο ημέρες, για ανθρώπους στη φυλακή χωρίς καν διερμηνέα!) αίτηση για εκδίκαση στο Εφετείο και οι έξι δεν έκαναν καν αίτηση. Το Εφετείο αφαίρεσε από τους καταδικασθέντες την κατηγορία για διακεκριμένη φθορά, οπότε από την πρωτόδικη ποινή των τριών ετών αφαιρέθηκε ένας χρόνος. Το δικαστήριο, αν και χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, επέβαλε στους 14 ποινή 14 μηνών –αν είχαν καταδικαστεί σε 12 μήνες, θα έβγαιναν με αναστολή!– μόνο για την κατηγορία της στάσης, αλλά χωρίς κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ενώ αναγνώρισε ως ελαφρυντικό ότι η προσπάθεια να δραπετεύσουν δεν οφειλόταν σε ταπεινά αίτια αλλά στη μεγάλη ένδειά τους.
Τώρα οι 14, που έχουν εκτίσει ήδη τα 2/5 της ποινής, αποκτούν δικαίωμα να υποβάλουν αίτημα αποφυλάκισης, οπότε θα οδηγηθούν εκ νέου σε δομή και από εκεί θα απελαθούν. Για όλους, ακόμη και γι’ αυτούς που δεν έκαναν τυπικά έφεση, κηρύχτηκε απαράδεκτη η ποινική δίωξη για τη διαβεβαιωμένη φθορά, ενώ ως προς την αναγνώριση του ελαφρυντικού θα καταθέσουν ξεχωριστή αίτηση για όσους δεν έγιναν τυπικά δεκτές οι εφέσεις.
Εξω από τα δικαστήρια των Σερρών υπήρχαν και χτες ομάδες αλληλέγγυων πολιτών, όπως και την περασμένη Παρασκευή, μέρα έναρξης της διαδικασίας στο Εφετείο. Συλλογικότητες, εργατικά σχήματα και πολιτικές οργανώσεις της Θεσσαλονίκης βρέθηκαν έξω από τα δικαστήρια και απέναντι από αστυνομικές δυνάμεις για να σταθούν στο πλάι των εξεγερμένων μεταναστών της δομής – φυλακής στο Κλειδί Σιντικής, τον Νοέμβριο του 2025 («Εφ.Συν.» 14 Νοεμβρίου 2025, «Οι ξυπόλητοι σέρνονται σιδηροδέσμιοι σαν κακούργοι στα δικαστήρια!»).
Οι διοργανωτές της διαμαρτυρίας έκαναν λόγο για «σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης» και κατήγγειλαν τη σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική που ποινικοποιεί τους κατατρεγμένους. Ζητούσαν την αθώωση των 30 καταδικασθέντων, το οριστικό κλείσιμο του καμπ και όλων των κλειστών δομών κράτησης και την παροχή ασύλου, στέγης, χαρτιών και πλήρων κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων στους πρόσφυγες.
Την προηγούμενη Παρασκευή, η αστυνομική επιχείρηση ήταν πρωτοφανής για τις Σέρρες. Εμφανίστηκαν τρεις διμοιρίες ΜΑΤ (η μία από τη Θεσσαλονίκη), ακόμη και drone επιστρατεύθηκε για την εναέρια επιτήρηση του χώρου (!), ενώ ο δρόμος μπροστά από το δικαστικό μέγαρο ήταν αποκλεισμένος από το πρωί έως τις 4 το απόγευμα. Είναι χαρακτηριστικό πάντως ότι οι καταδικασμένοι μετανάστες έμειναν έκπληκτοι από το γεγονός ότι στο πλευρό τους στάθηκαν δύο δικηγόροι (Κ. Δέμελης, Η. Μπεκιαρίδης), με μάρτυρες υπεράσπισης την Ανδριανή Φίλη, συνδιευθύντρια του προγράμματος Border Criminologies του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, και τον Χρήστο Μανούκα από την αλληλέγγυα ομάδα του «Μαχαλά», καθώς και άλλοι αλληλέγγυοι, και έλεγαν διαρκώς «χίλια ευχαριστώ».
Μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο κ. Μπεκιαρίδης σημειώνει ότι με την απόφασή του το Εφετείο «αποδέχθηκε τις άθλιες συνθήκες στη δομή Σιντικής και γι’ αυτό αναγνώρισε το ελαφρυντικό των μη ταπεινών αιτίων, καθώς και ότι στην πράξη τους οδηγήθηκαν από μεγάλη ένδεια. Δεν ήταν όμως αρκετός ο καθημερινός εξευτελισμός και η απάνθρωπη μεταχείριση ώστε να αναγνωριστεί η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που αίρει τον καταλογισμό. Ισως απαιτούσε το δικαστήριο να διαβούν το κατώφλι της απανθρωποποίησης, της απόλυτης εξάλειψης κάθε ανθρώπινου στοιχείου, για να αναγνωρίσει την κατάσταση ανάγκης. Το μόνο σίγουρο είναι πως με αυτήν την απόφαση οι μετανάστες θα προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για παραβίαση του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Απαγόρευση Βασανιστηρίων)».
