Η παράγκα του Κυριάκου

Το λες και ανέκδοτο, αν και οι ίδιοι το θεωρούν σοφή στρατηγική. Να επιχειρούν δηλαδή ένα άλμα δώδεκα χρόνων στο παρελθόν, για να αποφύγουν τα επίχειρα για το παρόν. Αντί για τη μαυρίλα του σούπερ μάρκετ, των καυσίμων, του Predator και του ΟΠΕΚΕΠΕ το 2026, ο μπαμπούλας του 2015.

Τότε που τα χρυσόψαρα δεν είχαν ακόμα παχύνει με τις απευθείας αναθέσεις για να αποκτήσουν τη μνήμη ότι ο Τσίπρας χρεοκόπησε τη χώρα, έφερε την τρόικα, μας έβαλε στα μνημόνια, από τα οποία μας έβγαλε ο Μητσοτάκης. Και φώναζε «Γερούν, γερά!» και «Βάστα, Σόιμπλε!», όταν ο Αδωνις, ο Κυριάκος, ο Στουρνάρας και οι λοιποί έδιναν τον υπέρ πάντων αγώνα για να μας απαλλάξουν από τη χρεοκοπία και την επιτροπεία.

Γιατί το κάνουν αυτό, δεν χρειάζεται η Κοβέσι για να το καταλάβουμε. Αλλος πίνει για να ξεχάσει κι άλλος σβήνει για να ξεχαστεί. Διαφορετικά, αν στο τραπέζι μπουν οι πολιτικές και τα έργα τους, τα εντάλματα και ο αδιευκρίνιστος πλουτισμός ανεψιών και πεθερικών, θα εξαφανιστεί ακόμα και το 2 μπροστά από τα ποσοστά τους. Εχει όμως κάτι γελοίο, ή τραγικά γελοίο, να σφυρίζουν πάνω από τα κεφάλια τους εντάλματα και πορίσματα κι αυτοί να εγκαλούν τον Τσίπρα για ανεντιμότητα. Ή να δολοφονούνται κάθε μέρα άνθρωποι μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, κι αυτοί να καταγγέλλουν τον νόμο Παρασκευόπουλου. Ή να έχουν ρημάξει τα ταμεία και να τους κόφτει για το νοίκι της Αμαλίας.

Συμβαίνει όμως. Διότι δεν έχουν και τίποτε άλλο να κάνουν, εδώ που τα λέμε. Πόσο να φτουρήσουν τα έρμα τα TikTok για την ένδοξη Ελλάδα του Μητσοτάκη και τα βίντεο για την καζάντια της ΔΕΗ, όταν τα γαλλικά στο σούπερ μάρκετ ακούγονται μέχρι το Μαξίμου; Και οι κατάρες της νοικοκυράς όταν έρχεται ο λογαριασμός του ρεύματος ταράζουν τη σιέστα της γειτονιάς; Ακόμα και καμιά λέξη να αρπάξουν για τα σημερινά από κάποιον απρόσεκτο, στο παρελθόν καταφεύγουν. Φόροι, κότερα, πισίνες, μερίσματα μαγειρεύονται προς βρώση και συμμόρφωση της ζαλισμένης μεσαίας τάξης. Η οποία, σύμφωνα με τα «ρεπορτάζ» παραγωγής Μαξίμου, θα τρομάξει έτσι τόσο, ώστε να προσκυνήσει πάλι τον Μητσοτάκη.

Εχει βέβαια κάποια προβλήματα αυτή η παράγκα του Κυριάκου. Πρώτον, διότι όταν πας να τρομάξεις με προ δωδεκαετίας μπόρες κάποιον που πνίγεται, το πιο πιθανό είναι να εισπράξεις τη γνωστή χειρονομία: Πάρε και δέκα από μένα! Δεύτερον, γιατί αυτή η στρατηγική, που είναι πολύ αμφίβολο αν συσπειρώνει τους υποτίθεται φοβισμένους, δεν τον χαλάει τον Τσίπρα. Με τόσο πάνδημη απέχθεια για τον Μητσοτάκη, ισχύει το γνωστό: ο εχθρός του εχθρού μου, και λοιπά. Και τρίτον, δηλωμένη γραμμή της ΕΛΑΣ είναι να μην ασχοληθεί με την παράγκα τους. Απ’ τ’ αυτί και στο φαύλο παρόν, προτείνοντας ένα πιο καθαρό αύριο. Και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πόσο θα αντέξει το ψέμα για το ’15 μπροστά στην αλήθεια του ’27. Κοντός ψαλμός…