Η επίσημη παρουσίαση του βιβλίου του Μιχάλη Σάλλα «Τι πήγε λάθος στην Ελλάδα – και τι θα μπορούσε να διορθωθεί» πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στο αμφιθέατρο της Εθνικής Πινακοθήκης.
Κεντρικό ζήτημα που αναδείχθηκε στην εκδήλωση, το οποίο άλλωστε αποτελεί και βασικό ζητούμενο του βιβλίου, είναι η ανάγκη για μια παραγωγική και θεσμική ανασυγκρότηση της χώρας, καθώς εκεί εντοπίστηκε η μεγάλη αδυναμία που οδήγησε στη μεγάλη κρίση του 2010.
Στην εκδήλωση παρευρέθησαν, μεταξύ άλλων, οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς, καθώς και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης, όπως οι Νίκος Δένδιας και Αδωνις Γεωργιάδης, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, η πρώην υπουργός Ολγα Γεροβασίλη, ο βουλευτής Θεόδωρος Ρουσόπουλος και αρκετοί άλλοι.
Στη συζήτηση για το βιβλίο συμμετείχαν η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου, η οποία αναφέρθηκε στον διχασμό που ακολούθησε την Επανάσταση του 1821, ο καθηγητής Οικονομικών του London Business School Ηλίας Παπαϊωάννου, ο οποίος επισήμανε ότι για να ανακτήσει η Ελλάδα το μέσο επίπεδο εισοδήματος που είχε πριν από το 2007 θα πρέπει να αναπτύσσεται με ρυθμό κοντά στο 4% ετησίως, και ο πρώην υπουργός και ομότιμος καθηγητής Τάκης Ρουμελιώτης, ο οποίος τόνισε ότι το βιβλίο του Μιχάλη Σάλλα πρέπει να αποτελέσει τη βάση για μια συζήτηση στην ελληνική κοινωνία σχετικά με τον σχεδιασμό των επόμενων βημάτων της χώρας.
Ο Μιχάλης Σάλλας, που έχει διατελέσει καθηγητής πανεπιστημίου, κυβερνητικό στέλεχος, επικεφαλής της Τράπεζας Πειραιώς στο παρελθόν και σήμερα είναι επικεφαλής του επιχειρηματικού ομίλου Lyktos, ξεκαθάρισε ότι δεν επιδίωξε να γράψει «άλλο ένα βιβλίο για την κρίση», αλλά να φωτίσει πώς φτάσαμε στο 2010 και γιατί η κρίση χρέους δεν ήταν ένα τυχαίο επεισόδιο, ούτε αποτέλεσμα λαθών μόνο μιας κυβέρνησης, αλλά το αποτέλεσμα επιλογών που είχαν γίνει τις προηγούμενες δεκαετίες.
Η αφήγησή του ξεκινά από τη μεταπολίτευση, όταν η Ελλάδα, μέσα σε λίγα χρόνια, πέτυχε δημοκρατία, σταθερούς θεσμούς, πολιτική ομαλότητα και ευρωπαϊκή πορεία, επιτεύγματα που άλλες χώρες χρειάστηκαν δεκαετίες για να κατακτήσουν.
Την ίδια στιγμή, όμως, διατηρήθηκαν δομικές αδυναμίες: περιορισμένη παραγωγική βάση, εξάρτηση από εισαγωγές, πελατειακό κράτος, επέκταση του κοινωνικού κράτους μέσω δανεισμού και ευρωπαϊκών κονδυλίων, με αποτέλεσμα η οικονομία να γίνεται ολοένα και πιο ευάλωτη.
Την ίδια στιγμή, όπως είπε, οι προσδοκίες των πολιτών για ευημερία ήταν αναντίστοιχες με τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, ενώ το πολιτικό σύστημα προτιμούσε να «χαϊδεύει αυτιά» αντί να αναζητεί λύσεις.
Η ένταξη στην ΟΝΕ και στο ευρώ παρουσιάστηκε ως μία από τις μεγαλύτερες στρατηγικές επιτυχίες της χώρας, που όμως βρήκε την Ελλάδα χωρίς ολοκληρωμένη παραγωγική σύγκλιση, ενώ άλλες χώρες (Γερμανία, Ολλανδία) ακολούθησαν την εποχή εκείνη πολιτικές ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας.
Ετσι, η πρόσβαση της Ελλάδας σε χαμηλά επιτόκια τροφοδότησε κατανάλωση, εισαγωγές και υπερχρέωση, με τα δανεικά να συντηρούν μια επίπλαστη ευημερία.
Στο βιβλίο του ο Μιχάλης Σάλλας υποστηρίζει ότι το πρόβλημα της κρίσης το 2010 δεν ήταν πρωτίστως το ύψος του χρέους, αλλά η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να το διαχειριστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά.
