Ο Νετανιάχου ύστερα από μια εικοσαετία πολιτικής κυριαρχίας στην πολιτική ζωή του Ισραήλ θεωρείται πολύ σκληρός για να πεθάνει πολιτικά.
Όμως ακόμη και για τους πολύ σκληρούς υπάρχει πάντα ένα οριακό σημείο χωρίς πολιτική επιστροφή. Ο Νετανιάχου φαίνεται ότι το πέρασε με τον πόλεμο που ξεκίνησε κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, πείθοντας τον Τραμπ να συμμετάσχουν οι ΗΠΑ σε μια.. γρήγορη νίκη που θα έφερνε αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη.
Οι Ισραηλινοί τον ακολούθησαν με ενθουσιασμό τώρα όμως στρέφονται εναντίον του γιατί δεν επέτυχε τους στόχους που διαφήμιζε.
Η διεθνής κοινή γνώμη στράφηκε εναντίον του θεωρώντας ότι είναι ένας ταραχοποιός που δεν μπορεί να εμπιστευτεί. Η ελληνική κοινή γνώμη είναι εναρμονισμένη με τη διεθνή τάση.
Με τη δίκη του για κατάχρηση εξουσίας και διαφθορά να συνεχίζεται στο Ισραήλ από το 2020 και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να τον κατηγορεί για εγκλήματα πολέμου και κατά της ανθρωπότητας, ο Νετανιάχου μπορεί να πληρώσει ακριβά τον πόλεμο που ξεκίνησε κατά του Ιράν.
Ο «φίλος Μπίμπι» του πρωθυπουργού δείχνει πολιτικά και ηθικά απαξιωμένος και αυτό επιβάλει μια σοβαρή διόρθωση στην διπλωματία κορυφής του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ανώμαλη προσγείωση για το Ισραήλ.
Μετά το τρομοκρατικό χτύπημα της Χαμάς, τον Οκτώβριο του 2023, ο Νετανιάχου βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Η κυβέρνησή του θεωρήθηκε υπεύθυνη για τα μεγάλα κενά ασφαλείας παρά την έμφαση που έδινε στην προστασία των Ισραηλινών από τους αγωνιζόμενους για την εθνική ανεξαρτησία τους, συχνά με τρομοκρατικές μεθόδους, Παλαιστίνιους.
Κέρδισε γρήγορα το χαμένο έδαφος με την εφαρμογή μιας τρομοκρατικής «αντιτρομοκρατικής» πολιτικής με χαρακτηριστικά γενοκτονίας στη Γάζα και απάρτχάιντ στη Δ.Οχθη.
Τον Ιούνιο του 2025 έκανε μαζί με τον Τραμπ μια δοκιμή 12ήμερου πολέμου κατά του Ιράν την οποία αξιολόγησε σαν επιτυχή.
Ενθαρρυμένος από τη συστηματική εξόντωση των Παλαιστινίων και τα σκληρά πλήγματα κατά του Ιράν, πήρε τη μεγάλη απόφαση. Ξεκίνησε τον «τελικό» πόλεμο κατά του Ιράν με στόχο την αλλαγή καθεστώτος και την αποδυνάμωση έως διάλυση του Ιράν,προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος στην περιφερειακή κυριαρχία του Ισραήλ και την ανασύσταση του… βιβλικού Ισραήλ.
Σε όλη αυτή την αιματηρή διαδρομή οι Ισραηλινοί,ήταν μαζί του σε ποσοστά της τάξης του 90% μεταξύ του εβραϊκού πληθυσμού.
Ομως οι Ιρανοί αποδείχθηκαν εξαιρετικά ισχυροί και ανθεκτικοί.
Μπόρεσαν να αλλάξουν το κύριο πεδίο της αναμέτρησης κλείνοντας τα στενά του Ορμούζ και επιτιθέμενοι σε πλούσιες αμερικανικής επιρροής χώρες της αραβικής χερσονήσου.
Οι οικονομικές παρενέργειες του πολέμου έφτασαν στις ΗΠΑ, γκρέμισαν τη δημοτικότητα του Τραμπ και του επέβαλαν συνεννόηση με το Ιράν εν όψει των συμπληρωματικών εκλογών του Νοεμβρίου. Εάν τις χάσουν οι Ρεπουμπλικάνοι και αποκτήσουν τον έλεγχο των νομοθετικών σωμάτων οι Δημοκρατικοί, ο πρόεδρος Τραμπ θα βρεθεί σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.
Η γρήγορη νίκη που του υποσχέθηκε ο Νετανιάχου δεν ήλθε και για τη δική του πολιτική επιβίωση ήλθε σε μια προκαταρκτική συμφωνία με τους Ιρανούς παρακάμπτοντας πλήρως τον Νετανιάχου και το Ισραήλ.
Οι Ισραηλινοί διαπίστωσαν μέσα σε λίγα 24ωρα ότι το όραμα της περιφερειακής κυριαρχίας και οι βιβλικές φαντασιώσεις έδωσαν τη θέση τους στη διεθνοπολιτική ενίσχυση του Ιράν και στην αποδυνάμωση και σχετική απομόνωση του Ισραήλ.
Τον θεωρούν υπεύθυνο
Η ισραηλινή κοινή γνώμη περιήλθε σε κατάσταση σοκ.Ερευνα του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ και του Ινστιτούτου Αγκαν κατέγραψε πρωτοφανή μεταστροφή των Ισραηλινών.
92% των Ισραηλινών θεωρούν ότι νικητής του πολέμου,μετά τη συμφωνία με τις ΗΠΑ,είναι το Ιράν.
Μεταξύ των ψηφοφόρων του Νετανιάχου το ποσοστό εκείνων που θεωρούν ότι νίκησε το Ιράν φτάνει το 93,1%!
86% έχουν αρνητική άποψη για την προκαταρκτική συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν,στην οποία κατέληξαν χωρίς συμμετοχή του Ισραήλ.
87,8% θεωρούν ότι το Ισραήλ απέτυχε συνολικά ή εν μέρει στους στόχους που έθεσε στο ξεκίνημα του «τελικού» πολέμου. Εγκατάλειψη ιρανικού πυρηνικού προγράμματος,πυραυλικός αφοπλισμός του Ιράν,αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη.
82,9% θεωρούν οτι ο πόλεμος κατά του Ιράν,έτσι όπως εξελίχθηκε,εξασθενίζει την μακροπρόθεσμη ασφάλεια του Ισραήλ.
72,5% δεν πιστεύουν σε αυτά που λέει ο Νετανιάχου για «σημαντικά κέρδη» και «αποτελεσματική αντιμετώπιση της ιρανικής υπαρξιακής απειλής κατά του Ισραήλ».
56,4% βαθμολογούν σαν «κακή» τη διεξαγωγή του πολέμου από τον Νετανιάχου,26,5% «καλή» και 17,1% σαν «αποδεκτή».
Η πορεία του Νετανιάχου στο Ισραήλ είναι από την ευρύτερη αποδοχή και υποστήριξη,
στην ανελέητη κριτική και αμφισβήτηση.
Προς διεθνή απομόνωση
Ο Νετανιάχου κινδυνεύει με διεθνή απομόνωση.Η έρευνα του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ και του Ινστιτούτου Αγκαν,δείχνει ότι η ισραηλινή κοινή γνώμη είναι φανατισμένη και αρνείται να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα.
69,1% των Ισραηλινών θεωρούν ότι ο Τραμπ απέτυχε στη διεξαγωγή του πολέμου και μόλις 10,8% ότι τα πήγε καλά.
48,2% ζητούν από την κυβέρνηση να συνεχίσει την κατοχή του Ν.Λιβάνου ακόμη και αν αυτή προκαλέσει ρήξη στις σχέσεις με τις ΗΠΑ,οι οποίες έχουν συμπεριλάβει την παύση των εχθροπραξιών και την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από τον Λίβανο,στη συμφωνία με το Ιράν.20,9% υποστηρίζουν την αποχώρηση από τον Λίβανο και 30,9% δεν έχουν καταλήξει.
Ο Τραμπ δεν έχει περιθώρια υποχωρήσεων,θέλει να προχωρήσει η συνεννόηση με το Ιράν για να σταματήσουν οι οικονομικές παρενέργειες της αντιπαράθεσης.Γι αυτό τονίζει ότι χωρίς αυτόν το Ισραήλ δεν θα υπήρχε.
Εκτός από την απογοήτευση της ισραηλινής κοινής γνώμης, ο Νετανιάχου αντιμετωπίζει και την απόρριψη της διεθνούς κοινής γνώμης.
Σύμφωνα με έρευνα του Pew Research Center σε 36 χώρες,ο Νετανιάχου αντιμετωπίζεται διεθνώς σαν ένας επικίνδυνος ταραχοποιός με τα ποσοστά να αλλάζουν σε βάρος του από χρόνο σε χρόνο.
Στις ΗΠΑ 59% δεν τον εμπιστεύονται και 27% τον εμπιστεύονται.Με τέτοια ποσοστά δεν μπορεί να έχει μεγάλες απαιτήσεις από τον Τραμπ.
Στον Καναδά 72% δεν τον εμπιστεύονται και 25% τον εμπιστεύονται.
Ακόμη χειρότερα τα πράγματα γι αυτόν στην Ευρώπη.
Στην Ιταλία 88% δεν τον εμπιστεύονται και μόλις 9% τον εμπιστεύονται.Στην Σουηδία τα ποσοστά είναι 84%-14% σε βάρος του.Στη Γερμανία 83%-15%.
Η κακή σχέση του Νετανιάχου με την κοινή γνώμη των ΗΠΑ και ακόμη περισσότερο με την ευρωπαϊκή μπορεί να επηρεάσει το πολιτικό του μέλλον.
Ο «φίλος Μπίμπι» και εμείς
Με βάση την έρευνα του Pew Research Center,76% των Ελλήνων δεν εμπιστεύονται τον Νετανιάχου για τους διεθνοπολιτικούς χειρισμούς του και μόλις 22% τον εμπιστεύονται.
Μπορεί για τον πρωθυπουργό ο Νετανιάχου να είναι ο «φίλος Μπίμπι» όμως η ελληνική κοινή γνώμη εμφανίζεται αυστηρή στην κρίση της.
Η στενή σχέση Μητσοτάκη-Νετανιάχου και η ανάπτυξη στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ μπορεί να μας βάλει σε τροχιά σύγκρουσης με την Τουρκία μέσω Ισραήλ.
Είναι συνεχείς οι αναφορές αξιωματούχων και υπηρεσιών του Ισραήλ στην Τουρκία σαν το επόμενο Ιράν.Για το Ισραήλ που επιδιώκει περιφερειακή κυριαρχία, η Τουρκία είναι στρατηγικός αντίπαλος συγκρίσιμος με το Ιράν.
Στην Τουρκία,σύμφωνα με την έρευνα του Pew Research Center, 95% των ερωτηθέντων δεν εμπιστεύονται τον Νετανιάχου και μόλις 1% τον εμπιστεύονται.
Θεωρώ ότι Μητσοτάκης,κυβέρνηση πρέπει να αρχίσουν να κρατάνε αποστάσεις από τον «φίλο Μπίμπι» που αμφισβητείται έντονα στο Ισραήλ και τον εμπιστεύονται ολοένα λιγότεροι διεθνώς.Απέτυχε στα μεγαλομανή σχέδιά του και οφείλει εξηγήσεις για τις μεθόδους που χρησιμοποίησε.Δεν έχουμε λόγο να μοιραζόμαστε το πρόβλημά του.
