Η απόφαση της Ομοσπονδίας των Οικοδόμων για την 24ωρη πανοικοδομική πανελλαδική απεργία στις 24 Ιούνη εκφράζει την ανάγκη της οργάνωσης του αγώνα για μια σειρά προβλήματα που χρονίζουν και οξύνονται, κάνοντας τη ζωή των εργαζομένων στις κατασκευές, στους χώρους δουλειάς και στην καθημερινότητά τους όλο και πιο δύσκολη και άκρως επικίνδυνη. Η πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ., όπως και όλων των προηγούμενων, έχει ξεκάθαρη στόχευση να νομοθετεί προς όφελος των μεγαλοεργοδοτών και ενάντια στις διεκδικήσεις και τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Σχεδόν καθημερινά στα γιαπιά, τα εργοτάξια, οι οικοδόμοι πληρώνουν βαρύ φόρο αίματος για τα κέρδη της εργοδοσίας. Τα ελλιπή μέτρα ασφάλειας και τα απάνθρωπα ωράρια έχουν σαν αποτέλεσμα βαριά «ατυχήματα», που αφήνουν πίσω τους σακατεμένους συναδέλφους ή ακόμη χειρότερα νεκρούς εργάτες. Γιατί και τα μέτρα ασφάλειας και οι έλεγχοι νοούνται ως κόστος για την εργοδοσία και το κράτος της, αλλά είναι και «αβάντα» για να συνεχίζεται η κερδοφορία των αφεντικών, χωρίς καθυστερήσεις και πρόσθετα έξοδα.
Τα αιτήματα της απεργίας δεν είναι αποσπασμένα το ένα από το άλλο, συνδέονται μέσω της ίδιας της αιτίας που τα δημιουργεί. Η κλοπή των ενσήμων, που φτάνει σχεδόν στο 50%, αναγκάζει τους οικοδόμους να δουλεύουν μέχρι τα βαθιά γεράματα και να είναι τα συχνότερα θύματα ανάμεσα σε αυτούς που χάνουν τη ζωή τους, αφού συνεχίζουν να εργάζονται άνθρωποι άνω των 65, 70 χρόνων. Η αντιμετώπιση της κλοπής των ενσήμων συνδέεται άμεσα με την εξασφάλιση των προϋποθέσεων για τη σύνταξη. Τα αφεντικά κερδίζουν από τη μη επικόλληση των ενσήμων, εμείς χάνουμε εισόδημα και τη ζωή μας. Το ίδιο το κράτος λειτουργεί ως «νταβατζής» απέναντι στην ασφάλιση των οικοδόμων. Φροντίζει για τον εαυτό του να εισπράττει μέρος των κλεμμένων ενσήμων και δεν αποδίδει στους οικοδόμους τα ένσημα που δικαιούνται και τα έχουν ανάγκη.
Τα χαμηλά μεροκάματα, η ακρίβεια, η φοροληστεία, η εμπορευματοποίηση Υγείας και Παιδείας, η τρομοκρατία της εργοδοσίας «να βγουν τα χρονοδιαγράμματα», αναγκάζουν τους οικοδόμους να δουλεύουν πολλές ώρες και πολλές ημέρες την εβδομάδα για να τα φέρουν βόλτα. Η εντατικοποίηση της εργασίας γίνεται άλλος ένας παράγοντας επικινδυνότητας για τη ζωή των οικοδόμων στα γιαπιά, ενώ τους στερεί χρόνο από την οικογένεια, την ξεκούραση και για ό,τι άλλο θέλουν να κάνουν στον ελεύθερο χρόνο τους.
Το αίτημα για αυξήσεις στα μεροκάματα, σε συνδυασμό με τη νομοθετική κατοχύρωση του 7ωρου-5ήμερου-35ωρου είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει πραγματικότητα. Γνωρίζουμε πως μόνο με τον δικό μας αγώνα μπορεί να γίνει κατορθωτό. Μόνο με την οργάνωση μέσα από τα συνδικάτα μας μπορούμε να τα καταφέρουμε, όπως το έχουμε κάνει και στο παρελθόν και με την υπογραφή της προηγούμενης ΣΣΕ, που έδωσε αυξήσεις έως και 22% στα μεροκάματα. Η κυβέρνηση αρνούμενη να προχωρήσει στην υποχρεωτικότητα της εφαρμογής της για όλους τους εργοδότες, υπερασπίζεται τα κέρδη της εργοδοσίας του κλάδου μας έναντι των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η απεργία μας στις 24 Ιούνη νοείται και ως η έναρξη της πίεσης στην εργοδοσία, για την υπογραφή της επόμενης ΣΣΕ. Είναι επιτακτική ανάγκη η μαζική και μαχητική μας συμμετοχή και στην απεργιακή συγκέντρωση στις 24 Ιούνη 11.00 π.μ. στην πλατεία Κάνιγγος, όπως και στις 5 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη στο πανελλαδικό συλλαλητήριο που διοργανώνει το ΠΑΜΕ στη ΔΕΘ. Απέναντι σε όλους αυτούς που μας θέλουν υποταγμένους στη γωνία, εμείς απαντάμε με την οργάνωσή μας και την αποφασιστικότητά μας να βάλουμε τη σφραγίδα της τάξης μας στις εξελίξεις.
*Προέδρου Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας, αναπληρωτή γραμματέα Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας
