Είναι γεγονός ότι από προχθές είμαι πολύ χαρούμενη, τόσο που τα 75 ευρώ που έδωσα στο σουπερμάρκετ για ελάχιστα πράγματα και χωρίς να συμπεριλαμβάνουν κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι, τα ξέχασα μονομιάς. Σκέφτηκα, δεν πειράζει, αφού από δω και στο εξής θα έχω τη δυνατότητα να γνωρίζω πόσο κάνουν τα κολοκυθάκια στη Βαρκελώνη και οι πατάτες στη Ρώμη, θα συγκρίνω τις τιμές με αυτές των σουπερμάρκετ της γειτονιάς μου, και αν είναι υψηλότερες, ουαί κι αλίμονό τους.
Επίσης θα μπαίνω στην ηλεκτρονική εφαρμογή «PosoKanei» που με τόση περηφάνια παρουσίασε την Τετάρτη η κυβέρνηση, ενώ προηγουμένως είχε παρουσιάσει το «e-katanalotis», θα αναζητώ π.χ. τα γιαουρτάκια που τρώω και εάν τα βρίσκω πιο φτηνά στη Ν. Ιωνία, θα παίρνω ένα ταξί και θα πηγαίνω να τα αγοράσω από κει. Σιγά, εκεί θα κολλήσουμε τώρα; Τι είναι Παγκράτι-Ν. Ιωνία; Εξάλλου όπως σχολίασε και η φίλη μου η Φωτεινή, η πλατφόρμα αυτή ενισχύει και την αλληλεγγύη, γιατί αν βρω το προϊόν που αναζητώ στους Αμπελόκηπους, θα πεταχτεί ο φίλος μας ο Σταύρος και θα μου το πάρει.
Σοβαρά τώρα, μας δουλεύετε ψιλό γαζί; Με τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες θα χτυπηθεί η ακρίβεια; Με το «PosoKanei» θα ανακουφιστούν οι Έλληνες πολίτες, που κοινώς έχουν «χάσει την μπάλα» και δεν ξέρουν τι να πρωτοκαλύψουν από τις ανάγκες τους; Για πείτε μας λοιπόν, «πόσο κοστίζει η κοροϊδία;».
