Εντεκα σχεδόν χρόνια μετά την υπογραφή της συμφωνίας για τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, οι ΗΠΑ του Τραμπ επιστρέφουν πλησίστιες στην πολιτική Ομπάμα που μέσα από μια σκληρή διαπραγμάτευση την περίοδο 2013-15 χάραξε μια συνολική πορεία εξομάλυνσης των σχέσεων με την Ισλαμική Δημοκρατία.
Η κατάληψη της Μοσούλης τον Ιούλιο του 2014 από τους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους» σήμανε κόκκινο συναγερμό στην Ουάσινγκτον.
Με τους τζιχαντιστές να προελαύνουν στο Ιράκ και στη Συρία, ο Ομπάμα κατανόησε ότι το Ιράν, αλλά και η Ρωσία, είναι εκ των πραγμάτων σύμμαχοι των ΗΠΑ.
Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της συμφωνίας για τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν ήταν ο τότε και νυν πρωθυπουργός του Ισραήλ, Νετανιάχου, που ήλθε σε δημόσια σύγκρουση με τον Ομπάμα, ο οποίος αρνήθηκε να τον συναντήσει στον Λευκό Οίκο.
Το 2018, ο Τραμπ, στην πρώτη του θητεία, απέσυρε τις ΗΠΑ από τη συμφωνία του 2015, με την αιτιολογία ότι δεν εμποδίζει την απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Ισλαμική Δημοκρατία.
Από την εποχή του Ομπάμα πληθαίνουν όσοι πιστεύουν ότι το Ιράν δεν στοχεύει στην απόκτηση πυρηνικών όπλων, αλλά στον τερματισμό της απομόνωσης και των κυρώσεων που του έχουν επιβληθεί.
Ολες οι διαρροές και οι πληροφορίες για τη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν συνθέτουν μια μεγάλη εικόνα επιστροφής στην πολιτική Ομπάμα.
Τραμπ και Νετανιάχου κινούνται σε αποκλίνουσες τροχιές, με τη δημόσια σύγκρουση να είναι θέμα χρόνου.
Η πρώτη δημόσια σύγκρουση σε επίπεδο κορυφής μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ έγινε την άνοιξη του 1992 μεταξύ Μπους και Σαμίρ, με τις ΗΠΑ να παρεμβαίνουν και να προκαλούν την πτώση της κυβέρνησης του Ισραήλ και στη συνέχεια πρόωρες εκλογές τις οποίες κέρδισαν οι Εργατικοί.
Η σύγκρουση είχε ως αφορμή την απόφαση της κυβέρνησης να κατασκευάσει νέα συγκροτήματα για εποίκους μόλις λίγες βδομάδες μετά την ειρηνευτική Διάσκεψη της Μαδρίτης!
Το 2026 δεν είναι 1992, καθώς δεν υπάρχει εναλλακτική πλειοψηφία, με τα ακροδεξιά μικρά κόμματα να κρατούν σε ομηρία την πολιτική ζωή της χώρας.
Το 1992 οι ΗΠΑ ανέτρεψαν την κυβέρνηση του Ισραήλ που ήταν εμπόδιο σε μια συνολική επίλυση του Μεσανατολικού.
Σήμερα, οι ΗΠΑ είναι μια βαθιά διαιρεμένη χώρα με τις εντός και εκτός συνόρων προκλήσεις να έχουν σχέσεις συγκοινωνούντων δοχείων.
Η πολεμική φαντασμαγορία και η ξέφρενη ρητορική δεν μπορούν να κρύψουν το γεγονός ότι ο Τραμπ προσεγγίζει τον Ομπάμα και είναι σε τροχιά σύγκρουσης με τον Νετανιάχου.
Ο Νετανιάχου φαίνεται να χάνει την ειδική σχέση με τον Τραμπ.
