Πιερρακάκης αφού…

Είδες ο Πιερρακάκης; Με ψηφιακή τεχνογνωσία και πολιτική αυτογνωσία, έχει προσφέρει και εξακολουθεί να προσφέρει πολλαπλές υπηρεσίες στον Ηγεμόνα. Από μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ και πρόθυμος συνεργάτης -κεντροαριστερός ανυπερθέτως- της κυβέρνησης Σαμαρά, μεταπήδησε στη χρυσή παρέα του Μητσοτάκη. Ολως τυχαίως λίγο πριν αυτός προβιβαστεί σε πρωθυπουργό. Διαφημίστηκε ως το παιδί-θαύμα της κυβέρνησης – τεχνοκράτης, δημοκράτης, μεταρρυθμιστής και μεταπράτης. Κρύφτηκαν πίσω από την ψηφιακή γοητεία του οι ασχήμιες του Πλεύρη, του Αδωνη, του Βορίδη και των λοιπών. Κρύφτηκε και όλη η δεξιά παλιατσαρία, ανίκανη και επιρρεπής στη διαφθορά. Επήλθε και κάποιο μακιγιάζ στον Μητσοτάκη, που για τις ανάγκες της συγκυρίας έπρεπε να εμφανιστεί κάπως ψηφιακός και τικ τοκ.

Απέκτησε έτσι αξιόλογο εκτόπισμα στα ρετιρέ της εξουσίας, παρά το γεγονός ότι οι γνήσιοι δεξιοί τον θεωρούν παρείσακτο καριερίστα, που αμύνεται -και επιτίθεται- μόνο περί πάρτης. Παρεμπιπτόντως, σ’ αυτό συμφωνούν και οι πασόκοι πρώην σύντροφοί του. Με τούτα και με κείνα πάντως, υπό το φως και τη σκέπη του Μαξίμου, επιδόθηκε σε περίπλοκες ψηφιακές διαδρομές, περίτεχνες απευθείας αναθέσεις και κάποιες περίεργες υποθέσεις τύπου Predator. Και επειδή ο Κυριάκος τον Κυριάκο και λοιπά, αναβαθμίστηκε σε υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Και λίγο αργότερα, επί της κεφαλής του αποτέθηκε δόξης στέφανος ακόμα λαμπρότερος. Η Ελλάδα, δηλαδή ο Πιερρακάκης αυτοπροσώπως, ανέλαβε την προεδρία του Eurogroup. Μια τιμή που τιμή δεν έχει, ή εν πάση περιπτώσει και να έχει δεν τη γνωρίζουμε.

Κάπου εκεί, και καθώς ο θρόνος του Ηγεμόνα τρίζει, τον χάσαμε τον Πιερρακάκη. Βγήκε μπροστά, σιγά σιγά, ανεπιφύλακτα αλλά οπωσδήποτε με ψηφιακές επιφυλάξεις, ως δεινός κατήγορος του Τσίπρα. Προτάσσει το λάπτοπ του στον αμετανόητο αντίπαλο με τεχνοκρατική αυτοπεποίθηση και υπεροψία. Αν το κάνει από ακροκεντρώα εμμονή, ή από ηγετική προσμονή, ο Θεός κι η ψυχή του. Το κάνει πάντως, και εντελώς απροσδόκητα μας προέκυψε, εκτός από όλα τα άλλα, και ιστορικός αναλυτής. Τόσο εμβριθής και εύστοχος, που θα πρέπει να αισθάνεται άσχημα ακόμα και η κάτοχος της σχετικής έδρας Ομάδα Αλήθειας. Η Ελλάδα του Τσίπρα, είπε χτες σε ραδιοφωνική εκπομπή, ήταν η Ελλάδα που ήθελαν να αποβάλουν από το Eurogroup. Ενώ η Ελλάδα του Μητσοτάκη -και η δική του, προφανώς- προεδρεύει στο Eurogroup.

Πω, πω! Τι είπε ο άνθρωπος. Εδώ αναφωνείς: Πιερρακάκης αφού. Αν μάλιστα θύμιζε -θα το κάνει, υποθέτουμε, σε κάποια άλλη ευκαιρία- ότι η σημερινή Ελλάδα, που μπορείς να την πεις και Ελλάδα των δύο Κυριάκων, δεν έχει ευρωπαϊκή πρωτιά μόνο στο Eurogroup. Αλλά και στη διαφθορά, την καταστρατήγηση του κράτους δικαίου, τις δέλτους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, τη φτώχεια, τους λιτούς μισθούς και τις πλούσιες απευθείας αναθέσεις, τότε ο Τσίπρας και ο κάθε Τσίπρας θα αισθάνονταν τη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να μιλάς για δικαιοσύνη και εντιμότητα. Και να μένεις όσο γίνεται πιο μακριά από την αλήθεια και πιο κοντά στα ταμεία. Ψηφιακά, ή και χεράτα…