«Καράβια του κόσμου, βάλτε μπρος τις μηχανές σας. Ας αρχίσει να ρέει το πετρέλαιο!» Ενας Τραμπ σε θριαμβευτικό ύφος ανακοίνωνε το προσύμφωνο για τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν και το προσεχές άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. Ο «ειρηνοποιός» Τραμπ αυτοθαυμάζεται και ίσως σε λίγο να πει κιόλας ότι τερμάτισε άλλον έναν πόλεμο.
Τι κι αν τον συγκεκριμένο πόλεμο τον ξεκίνησε ο ίδιος, παρασυρόμενος από τον καταζητούμενο για εγκλήματα πολέμου Νετανιάχου, αγνοώντας πλήρως τις εισηγήσεις πολλών ειδικών, ακόμα και μελών του επιτελείου του, και υποτιμώντας εντελώς τη δύναμη του αντιπάλου;
Φυσικά, κάθε συμφωνία που τερματίζει έναν πόλεμο είναι καλοδεχούμενη. Τις λεπτομέρειές της θα τις μάθουμε την Παρασκευή, αφού πέσουν επίσημα οι υπογραφές. Μέχρι τότε, με τον απρόβλεπτο Τραμπ, και με το Ισραήλ που προσπαθεί να τα τινάξει όλα στον αέρα σφυροκοπώντας και πάλι τον Λίβανο, τα πάντα είναι πιθανά. Τα ερωτήματα για τη διάρκειά της θα απαντηθούν στην πορεία.
Ενα ερώτημα ωστόσο χρήζει άμεσης απάντησης: προς τι όλη αυτή η φασαρία; Γιατί έπρεπε να σκοτωθούν χιλιάδες άνθρωποι στο Ιράν και στον Λίβανο, να καταστραφούν σημαντικές κρατικές υποδομές και να γίνει άνω-κάτω η παγκόσμια οικονομία με το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ;
ΗΠΑ και Ισραήλ ξεκίνησαν με μαξιμαλιστικούς στόχους. Θα έριχναν το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης, θα κατέστρεφαν το πυραυλικό και το βαλλιστικό του οπλοστάσιο, το πυρηνικό του πρόγραμμα θα εξαφανιζόταν από προσώπου γης και το Ιράν δεν θα ξανασήκωνε κεφάλι, αν δεν επέστρεφε κιόλας στη Λίθινη Εποχή, εκεί που απειλούσε πως θα το στείλει ο Τραμπ.
Τελικά, το καθεστώς παρέμεινε στη θέση του και το ιρανικό οπλοστάσιο λειτουργικό, καταφέρνοντας πλήγματα στο Ισραήλ και σε αμερικανικούς στόχους στις χώρες του Κόλπου. Το Ιράν κατάφερε να πλήξει άσχημα την παγκόσμια οικονομία μέσω του Ορμούζ και πετυχαίνει μια συμφωνία που, σύμφωνα με διαρροές, φαίνεται να το ωφελεί σημαντικά. Κυρίως, όπως τόνισε προχθές ο Ιρανός ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί, απέδειξε ότι δεν νοείται περιφερειακή ασφάλεια που δεν θα το λαμβάνει υπόψη.
Αν προκύπτει ένα δίδαγμα από αυτόν τον πόλεμο -ακόμα κι αν δεν διατυπωθεί ακριβώς έτσι- είναι η στρατηγική ήττα για Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ. Οπως σχολίαζε, για παράδειγμα, χθες το BBC: «Ο πόλεμος ήταν η χειρότερη γκάφα του Ντόναλντ Τραμπ στην εξωτερική πολιτική – μέχρι στιγμής. Κάτι που θα δυσκολέψει τις ΗΠΑ να αποθαρρύνουν τους εχθρούς τους».
