Ως πότε θα σώζουν την πατρίδα;

Η αντιπολίτευση είναι, κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, απειλή για τη δημοκρατία. Γιατί; Είναι θίασος που δεν έχει στόχο να κυβερνήσει, αλλά να εξαντλήσει την Ελλάδα. Μίλησε για «πλαστογράφους της ελπίδας και τυμβωρύχους του θυμού» που «ενώνονται» με «όσους πουλούν τη θρησκεία και τον πατριωτισμό με το κιλό», για «χθεσινούς πρωταγωνιστές με τάχα σημερινά προσωπεία και με προχθεσινά συνθήματα». Οπως είπε, με φτηνή προπαγάνδα, τοξικότητα και ύπουλη σπερμολογία αλλοιώνουν την πραγματικότητα προκαλώντας σύγχυση και παθητικότητα:. «Σε αυτόν τον λαϊκισμό που ξαναφουντώνει έχουμε χρέος να αντισταθούμε».

Δύσκολα τα πράγματα. Σε κίνδυνο η δημοκρατία, η πολιτική σταθερότητα, τα επιτεύγματα της κυβέρνησης, η ασφάλεια και γενικώς η πρόοδος. Υπάρχουν οι εξωτερικοί εχθροί, αλλά οι εσωτερικοί εχθροί είναι πιο ύπουλοι και επιχειρούν με όλα τα μέσα να προκαλέσουν μεγάλες ζημιές στην Ελλάδα μας. Καλεί λοιπόν τους πολίτες που είναι σοβαροί, συνετοί, μετριοπαθείς να αφήσουν στην άκρη τις πικρίες τους, να ξεχάσουν τα λάθη που έκανε η λαοπρόβλητη κυβέρνησή του κι αυτός ο ίδιος, να μη δίνουν βάση στις κατηγορίες για σκάνδαλα (όλα στο αρχείο θα πάνε), να αποκρούσουν τους πειρασμούς για κάτι άλλο, να μην τσιμπήσουν τα δολώματα των επιτήδειων, να αντισταθούν με πάθος και να στηρίξουν το σχέδιο της κυβέρνησης. Υπάρχει σχέδιο; Φυσικά. Λεπτομέρειες;

Ορισμένες ιδέες είχε ρίξει στη δημόσια συζήτηση πριν από πολλά χρόνια με το δόγμα της «κατάστασης εξαίρεσης» ο θεωρητικός του ναζισμού Καρλ Σμιτ, ο αποκαλούμενος «εστεμμένος νομικός του τρίτου Ράιχ». Ισχυριζόταν ότι η επείγουσα ανάγκη δικαιολογούσε τα εξής: ειδικές εκτελεστικές εξουσίες, αναστολή του κράτους δικαίου, παρέκκλιση από νόμιμα και συνταγματικά δικαιώματα. Σε ύπνωση λοιπόν το Σύνταγμα προκειμένου να σωθεί η δημοκρατία. Βαρύ και αντιδημοκρατικό. Δεν είναι τέτοιος ο αρχηγός του καθεστώτος Κυριάκος Μητσοτάκης. Μήπως να θέσει εκτός νόμου εκείνα τα κόμματα που θορυβούν ασυστόλως και καλλιεργούν τον διχασμό; Ούτε κι αυτή είναι λύση για έναν πολιτικό που δηλώνει δημοκράτης και φιλελεύθερος. Μήπως να αντιγράψει τον Ερντογάν και να βάλει την… ανεξάρτητη δικαστική εξουσία να αλλάξει τις ηγεσίες των ενοχλητικών κομμάτων; Δεν γίνεται. Μπορεί να προκαλέσει εξέγερση, να αναγκαστεί να παραδώσει το καθεστώς και να φύγει από τη χώρα.

Αρα τι μπορεί να γίνει; Είναι απλό. Να κερδίσει το κόμμα του την αυτοδυναμία από την πρώτη Κυριακή, να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του, να διασπαστούν κι άλλο (πόσο ακόμα;) τα κόμματα της αντιπολίτευσης και να γλιτώσει η Ελλάδα από τον λαϊκισμό. Των άλλων. Ο λαϊκισμός της Δεξιάς, ο λαϊκισμός των «από πάνω», δεν είναι πρόβλημα. Το κόμμα των ιδιοκτητών της χώρας ξέρει πώς να σώζει την πατρίδα. Το έκανε το 1944, το έκανε το 1961, το έκανε το 1965, το έκανε το 1967, το έκανε το 2012-15, το κάνει από το 2019. Νισάφι πια. Ως πότε;