ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Νίκος Παπαδημητρίου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Επτά χρόνια, μεγαλύτερης ή μικρότερης, οικονομικής στενότητας (με μεγαλύτερα αγκάθια την ακρίβεια και τη στέγη), επτά χρόνια συνεχούς υποβάθμισης του κράτους δικαίου (με μεγαλύτερα προβλήματα εδώ το σκάνδαλο των υποκλοπών, την καταστρατήγηση της ανεξαρτησίας των ανεξάρτητων αρχών, αλλά και την παράδοση της δικαστικής εξουσίας στις ορέξεις της εκτελεστικής) είναι πολλά.

Και δεν μπορούν να ξεγελιούνται πια με επιδοματικά καθρεφτάκια και δοτά δημοσιεύματα. Η δυσαρέσκεια, δεδομένη. Και έχει εκφραστεί κάποιες φορές (η πάνδημη συγκέντρωση για τα Τέμπη ήταν το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του «δεν πάει άλλο»).

Κάποτε αυτή η δυσαρέσκεια θα αναζητούσε και την πολιτική της έκφραση. Είναι δεδομένο, άλλωστε, ότι επτά στους δέκα πολίτες βλέπουν τη χώρα σε λάθος πορεία – κι αυτό είναι μία από τις σταθερές πια των μετρήσεων κοινής γνώμης.

Και, μάλλον, ήρθε η ώρα της πολιτικής έκφρασης μέσω της δημιουργίας νέων κομμάτων. Συμπαράταξη και Ελπίδα, με τα ποσοστά που κατακτούν σε αυτόν τον πρώτο γύρο δημοσκοπήσεων -έπεται εκείνος του Ιουλίου με ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον-, έρχονται να ταράξουν τα λιμνάζοντα ύδατα της ελληνικής πολιτικής σκηνής – και επιβεβαιώνουν πλήρως τον κεντρικό τίτλο του χθεσινού φύλλου της εφημερίδας μας για «Αναδιάταξη πολιτικού σκηνικού».

Τα μηνύματα έχουν φτάσει και στο Μαξίμου, που αναζητά προσφορότερη Κυριακή εκλογών, με έκδηλη ανησυχία και για τις ανακοινώσεις από τον Αντώνη Σαμαρά.

Σύμφωνα με τον Σφυγμό Ιουνίου της Prorata, που δημοσιεύθηκε χθες στην «Εφ.Συν.», το ΠΑΣΟΚ είναι στην 4η θέση σε απόσταση αναπνοής από την Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας βρίσκεται σε μάχη κοινοβουλευτικής ζωής και θανάτου κι ακόμη πιο χαμηλά, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά, με τις εξελίξεις στα δύο αυτά κόμματα να είναι ακόμη… εν εξελίξει.

Συμπαράταξη και Ελπίδα δεν μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι φυσικά. Με διαφορετικές ιδεολογικές άγκυρες, η μεν πρώτη έχει πολιτικό παρελθόν κι έναν πρώην πρωθυπουργό επικεφαλής (ο οποίος είναι και ο μόνος που κοιτά τον Κυριάκο Μητσοτάκη κατάματα), η δε δεύτερη έχει πολλές πτυχές της αναπάντητες ώς τώρα. Αλλά το παιχνίδι μόλις άνοιξε.