Συνεργάτες του Σταμάτη Κραουνάκη μιλούν στην «Εφ.Συν.»: Η «Λυσιστράτη» μέσα από τα μάτια τους

Σοφία Κουνιά | Κλεονίκη
«Εχει πολλή δουλειά, βγαίνει κάτι μαγικό»

Ο Σταμάτης είδε τη «Σπασμένη Φλέβα», του άρεσε πάρα πολύ και με έψαξε. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν τρολιά. Μου έστειλε ένα συγκινητικό μήνυμα στο messenger. Είναι πολύ γενναιόδωρος. Οταν μιλήσαμε με ρώτησε «τραγουδάς;». Μόνο στην παρέα, του λέω. «Χορεύεις;». Οχι, είμαι σαν αγγούρι. «Καταπληκτικά», μου λέει, «μου κάνεις. Θέλεις να έρθεις;».

Ε, δεν λες όχι. Του είπα όμως, θα με διώξεις αν δεν σου κάνω. Μόνο που θα σε γνωρίσω μου φτάνει. Ετσι ξεκίνησε η περιπέτεια. Η Κλεονίκη είναι η γερόντισσα φίλη της Λυσιστράτης, η σεξουάλα που αναλαμβάνει να συγκεντρώσει τις γυναίκες, αλλά έχει και μια τσατίλα που πρέπει να γίνει όλο αυτό. Κάνω προσπάθειες για να αντεπεξέλθω. Αλλο το σινεμά και άλλο το θέατρο. Είναι ζωντανό. Εχει πολλή δουλειά, πολύ «ξύλο» καλλιτεχνικό. Ολη η ομάδα είναι καταπληκτική, δουλευταράδες και σιγά σιγά βγαίνει κάτι μαγικό. Ο κόσμος να το απολαύσει.

Χριστόφορος Σταμπόγλης | Πρόβουλος
«Στη διαχείριση της συγκίνησης δεν τον φτάνει κανένας σήμερα»

Το στοιχείο του χαρακτήρα του Πρόβουλου έχει διατηρηθεί από το αριστοφανικό κείμενο, αλλά μόνον αυτό. Ο Κραουνάκης μέσα από την πολιτική εστιάζει στην προσωπική σχέση του ζευγαριού. Το πιο ενδιαφέρον είναι για μένα ότι, ενώ παρουσιάζεται ένας άνθρωπος παλιομοδίτης και λίγο καθωσπρέπει, όταν η Λυσιστράτη τον προκαλεί ρίχνει τη μάσκα του και γίνεται επιθετικός, πατριαρχικός και πολύ χυδαίος.

Λίγο πριν από το φινάλε, λέω το «Καημένα αντράκια», ένα σόλο που έγραψε ο Σταμάτης, το μόνο τραγούδι που αφορά την αντρική θέση. Η παράσταση είναι μια κωμωδία με πολλά πικρά και συγκινητικά στοιχεία γιατί η κωμωδία μπορεί να μας ακουμπήσει μόνον αν μας αγγίξει και συναισθηματικά. Και αυτή είναι η μαεστρία του Κραουνάκη. Στη διαχείριση της συγκίνησης δεν τον φτάνει κανένας σήμερα. Δεν λέω ότι είναι ο μόνος που τη γνωρίζει, αλλά εκείνος που τη διαχειρίζεται καλύτερα.

Δημήτριος Ανδρεάδης | Πιάνο, μουσική διεύθυνση, ενορχήστρωση
«Ο κόσμος θα βιώσει ανάμεικτα συναισθήματα»

Η παράσταση περικλείει το μουσικό σύμπαν του Σταμάτη Κραουνάκη. Εχει πολλά τραγούδια, ορχηστρικά μέρη και διαφορετικά μουσικά στιλ: σουίνγκ, όπερα, κλασική μουσική, ροκ όπερα μέχρι μπαρόκ. Ολα ενσωματωμένα και αυτό είναι εντυπωσιακό από μόνο του. Είναι σαν να αναπτύσσεται η πορεία της μουσικής εξέλιξης του Σταμάτη σε διάφορες περιόδους. Είμαστε συνεργάτες πολλά χρόνια, αλλά αυτή η παράσταση είναι, ίσως, το μεγαλύτερο έργο που έχουμε συνεργαστεί. Η δουλειά μου είναι το ντύσιμο των μελωδιών της έμπνευσης του Σταμάτη να φτάσει μουσικά στο πιο δυνατό και υψηλό σημείο. Σε συνεργασία με την ορχήστρα και όλους τους ηθοποιούς, θεωρώ ότι θα το πετύχουμε. Ο κόσμος θα βιώσει ανάμεικτα συναισθήματα, θα γελάσει, θα κλάψει, θα διασκεδάσει.

Χρήστος Γεροντίδης | Κινησίας
«Ο Σταμάτης αποδομεί τον άντρα αλλά με πολύ ωραίο τρόπο»

Ηταν το όνειρό μου από τη σχολή να παίξω τον ρόλο. Οταν ανεβάζαμε το έργο λέγαμε όποιος παίξει Κινησία είναι τυχερός. Ηρθε η ώρα και είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή μου να τον παίξω δίπλα στον Σταμάτη. Είμαστε συνεργάτες πολλά χρόνια. Δεν θα αποκαλύψω ποιος ακριβώς είναι, αλλά θα πω ότι είναι κάτι άλλο από τον αριστοφανικό Κινησία. Συμβολικά ο Κινησίας είναι ο Πόλεμος και η Μυρίνη είναι η Ειρήνη. Είναι από τις αστείες σκηνές στη «Λυσιστράτη» αλλά εδώ το γέλιο δεν είναι έτοιμο, πρέπει να το κερδίσεις. Δεν βγαίνει μόνο η κωμική αλλά και η δραματική πλευρά του χαρακτήρα του, γιατί αποδομείται. Μένει κενός στο τέλος. Ο Σταμάτης αποδομεί, στην ουσία, τον άντρα αλλά με πολύ ωραίο τρόπο. Η παράσταση είναι έκπληξη, γιατί ο Κραουνάκης έχει τονίσει τα νοήματα, έχει κάνει μεγάλη ανάλυση στους χαρακτήρες, έχει βάλει έξτρα σκηνές, έχει κάνει μια διασκευή με εξαιρετική μουσική που μας βοηθάει να ανακαλύψουμε ξανά τη Λυσιστράτη. Να τη δούμε αλλιώς.

Λένα Ουζουνίδου | Λυσιστράτη
«Ο κόσμος θα αισιοδοξήσει με την παράσταση»

Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια με τον Σταμάτη. Από το 2005 που γνωριστήκαμε, όταν ήμουν κορυφαία στις «Θεσμοφοριάζουσες» στο Εθνικό και ο Σταμάτης με ερωτεύτηκε. Εκτοτε με καλεί σε όλες τις μεγάλες δουλειές του.

Η Λυσιστράτη του μας γυρίζει στο παρελθόν, ενώ μαθαίνουμε ποια είναι, ποιοι ήταν οι γονείς της και γιατί πήρε όλο αυτό επάνω της. Γιατί κάνει αυτή τη μεγάλη θυσία, γιατί επαναστατεί χωρίς να έχει και χωρίς να μπορεί να κάνει παιδιά. Ολα τα κάνει για τα παιδιά των άλλων. Εκεί είναι που συγκινούμαι και ταυτίζομαι λιγουλάκι γιατί κι εγώ δεν έχω παιδιά, αλλά με ενδιαφέρουν τα παιδιά των άλλων γιατί είναι το μέλλον. Ο Σταμάτης πάντα μου λέει «μην ξεχνάς ότι είναι κωμωδία». Με το πηγαίο ταλέντο του έχει γράψει αυτή την ιστορία που κάθε στίχος, κάθε νότα, κάθε μελωδία είναι ένα ολόκληρο σύμπαν. Ο κόσμος θα αισιοδοξήσει με την παράσταση, θα πάρει μια ανάσα, θα φύγει γεμάτος.

Θεολόγος Παπανικολάου | Ιεροψάλτης
«Η παράσταση κάνει βουτιά μέσα στην ψυχή μας»

Κλείνω ουσιαστικά την παράσταση. Εχω τον ρόλο του Ιεροψάλτη και ερμηνεύω έναν ύμνο, που ο Σταμάτης ονομάζει «Ε» και αφορά την Ελευθερία, τον Ερωτα, την Ελλάδα. Η παράσταση είναι τρομερή εμπειρία. Κάνει βουτιά μέσα στην ψυχή μας. Μας διαπερνά. Αυτό που έφτιαξε ο Σταμάτης είναι και πρωτότυπο και ουσιαστικό. Εχει μεγάλο βάθος. Αποτυπώνεται. Το ζούμε και εύχομαι να το ζήσουν και οι θεατές με τον ίδιο τρόπο.

Αργυρώ Καπαρού | Λαμπιτώ
«Ο κόσμος θα δει τη Λυσιστράτη σαν αιώνια προσωπικότητα»

Κάνω τη Σπαρτιάτισσα. Η Λαμπιτώ είναι ισχυρή προσωπικότητα, υπερασπίζεται τη συμπερίληψη και την ισότητα των ανθρώπων όπως η Λυσιστράτη. Αφήνει τις Σπαρτιάτισσες και πηγαίνει με τις Αθηναίες για να διεκδικήσει μαζί τους την Ειρήνη. Αυτό δεν είναι αριστοφανικό, είναι ανατροπή. Ο κόσμος θα δει τη Λυσιστράτη σαν αιώνια προσωπικότητα. Σαν τη γυναίκα που διεκδικεί την ειρήνη, τον σεβασμό των αντρών, την ισοτιμία των δύο φύλων. Ολα γίνονται από τους άντρες για το χρήμα, το γόητρο και το εγώ. Αυτό που έγραψε ο Σταμάτης έχει πολλά επίπεδα. Ο κόσμος θα γελάσει γιατί στοιχείο της προσωπικότητάς του είναι η ανατροπή. Ο ίδιος είναι αριστοφανικός χαρακτήρας στη ζωή του και πάντα αγγίζει με σεβασμό τον Αριστοφάνη. Εδώ έχει πάρει το ζουμί της ιστορίας και το έχει μετατρέψει σε κάτι που αφορά πολύ τον σύγχρονο άνθρωπο.