Δεν υπάρχει μέρα στα ΜΜΕ του Ισραήλ χωρίς αναφορές στη σύγκρουση με την Τουρκία με προσδιορισμένο χρονικό ορίζοντα το τέλος του πολέμου με το Ιράν. Ο εμφύλιος πόλεμος που άρχισε την άνοιξη του 2011 και τελείωσε με την ανατροπή του Ασαντ στα τέλη του 2024 άνοιξε τον δρόμο για τη μετατροπή της Συρίας σε σουνιτικό προτεκτοράτο με υπεργολάβο του Ερντογάν τους μεταλλαγμένους τζιχαντιστές του Τζολάνι.
Λίγες βδομάδες μετά την πτώση της Δαμασκού, το Ισραήλ με πυκνούς βομβαρδισμούς ξήλωσε την αμυντική υποδομή που είχε κατασκευάσει το καθεστώς Ασαντ και έπαιρνε υπό την προστασία του τους Δρούζους. Σχεδόν ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ επέβαλαν στη Δαμασκό και στους Κούρδους της Συρίας εκεχειρία και συμφωνία ενσωμάτωσης στον νέο κρατικό μηχανισμό που δεν εφαρμόσθηκε ποτέ.
Από τις πρώτες μέρες μετά την πτώση του Ασαντ, το Ισραήλ και η Τουρκία βρέθηκαν απέναντι, έχοντας διατυπώσει δύο casus belli. Το Ισραήλ έθεσε βέτο στη μόνιμη εγκατάσταση στη Συρία τουρκικών βάσεων και ταυτόχρονα πρόβαλλε ως προστάτης των Κούρδων και των Δρούζων, αλλά και των Χριστιανών και των Αλαουιτών.
Η Τουρκία βάζει βέτο σε οποιαδήποτε φόρμουλα αυτονομίας των Κούρδων και προωθεί ισχυρή κυβέρνηση στη Δαμασκό, ενώ το Ισραήλ στηρίζει τη μετατροπή της Συρίας σε χαλαρή συνομοσπονδία. Χωρίς τον έλεγχο της Συρίας, η Τουρκία βλέπει τις μεσανατολικές φιλοδοξίες της να συρρικνώνονται και κυρίως δεν μπορεί να στηρίξει εκστρατεία μεγάλης κλίμακας κατά των Κούρδων.
Ο πόλεμος των 12 ημερών πριν από έναν χρόνο και στη συνέχεια η επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου πάγωσαν το μέτωπο της Συρίας, καθώς στην Αγκυρα γνωρίζουν ότι κάθε κίνηση μεγάλης κλίμακας των τουρκικών δυνάμεων θα διαβαζόταν στην Ουάσινγκτον ως στήριξη του Ιράν.
Από τα παραπάνω προβάλλει ξεκάθαρα πόσο δύσκολος, αν όχι αδύνατος, είναι ένας συμβιβασμός μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας με εγγυητή τις ΗΠΑ. Η πτώση του καθεστώτος Ασαντ έφερε στο προσκήνιο την άμεση χερσαία γειτνίαση Τουρκίας – Ισραήλ, ένα σενάριο που θεωρείται σοβαρός κίνδυνος για την ασφάλεια του Τελ Αβίβ.
Οσο η Συρία ήταν δορυφόρος του Ιράν, υπήρχε μια ενδιάμεση χώρα που είχε μετατραπεί σε πεδίο σύγκρουσης Ισραήλ – Τεχεράνης. Ακόμα και ως στατικός πόλεμος φθοράς στην επικράτεια της Συρίας, μια σύγκρουση Ισραήλ – Τουρκίας θα απειλεί την όποια σταθερότητα θα έχει αρχίσει να διαμορφώνεται στην ευρύτερη περιοχή μετά τον τερματισμό του πολέμου ΗΠΑ – Ιράν.
Τα παραπάνω αθροιστικά συνιστούν και μια μεγάλη εσωτερική πρόκληση για τον Ερντογάν που ονειρεύτηκε τη νεκρανάσταση του Χαλιφάτου με πρώτο σταθμό τη Δαμασκό. Η Συρία, όπως τη φαντάζεται ο Ερντογάν, αποτελεί μεγαλύτερο κίνδυνο για το Ισραήλ από ό,τι υπήρξε επί Ασαντ.
-320x213.png)
