Οι Okwaho είναι μια μπάντα που η στήλη μας αγαπάει αρκετά. Ο πολύ βαρύς ήχος, αλλά όχι μονότονος ήχος τους, αλλά και οι σκεπτόμενοι στίχοι τους έχουν δώσει μια ιδιαίτερη ταυτότητα στο σχήμα και τους έχουν κάνει να ξεχωρίσουν μέσα στον heavy, sludge χώρο της ελληνικής σκηνής.
Τώρα ετοιμάζονται για ένα μίνι tour στην Ελλάδα, παρέα με τους Ιταλούς Godzilla was too drunk to destroy Tokyo, στις 15, 16 και 16 Μάη αντίστοιχα και με αφορμή τις συναυλίες αυτές τους βάλαμε να απαριθμήσουν τα δέκα πιο heavy riffs που έχουν ακούσει.
Burial Pit – Disgrace: τιμωρητικό δεκάλεπτο στην τομή του sludge metal, downtempo deathcore και doom death venn διαγράμματος.
Electric Wizard – Return Trip: ένα outro: ανώμαλη προσγείωση από το πιο σκοτεινό trip του stoner doom ηχου.
Omega Massif – Aura: μελωδικές και δυναμικές εκρήξεις ακριβείας ενός υποδειγματικού (όσο και υποτιμημένου) post metal σχήματος.
Beatles – I Want You (She’s So Heavy): μια απρόσμενη doom κιθαριστική επίκληση στη δύση της σημαντικότερης μπάντας όλων των εποχών.
Warhorse – Doom’s Bride: ένα εισαγωγικό riff doom ανθολογίας, από τις πιο heavy στιγμές του πιο heavy αμερικάνικου label.
Slabdragger – Shrine of Debauchery: ψυχεδελική sludge αποσύνθεση ντύνει σαρδόνιες κραυγές διαστημικού τρόμου.
Μelvins – Boris: εμβληματικό sludge riff με το tempo και το βάρος ενός γαργαντουικού παραπατήματος.
Morbid Angel – Where the Slime Live: έρπον και στακάτο death metal βαρίδι – κερασάκι στην τούρτα: τα αηδιαστικά φωνητικά!
Neurosis – The Doorway: καυστική στρυφνή ηχητική επίθεση στην πιο κατακλυσμική ίσως στιγμή της δισκογραφίας της μπάντας.
High On Fire – Sanctioned Anihilation: αδυσώπητο ντραμιστικό και ριφολογικό μπαράζ σε μια mid tempo sludgy heavy metal ομοβροντία με την ηχητική σφραγίδα του Kurt Ballou.
