Νίκη στον Δεύτερο Κριμαϊκό

Στις 9 Μαΐου 1945 η ηγεσία της Βέρμαχτ παραδόθηκε άνευ όρων στην υπό τον στρατάρχη Ζούκοφ ηγεσία του σοβιετικού στρατού.

Οι μαχητές του Κόκκινου Στρατού έσωσαν τους τελευταίους επιζήσαντες αιχμαλώτους των στρατοπέδων συγκέντρωσης από έναν διπλό αφανισμό, τη φυσική εξόντωση των «κατώτερων φυλών» –Εβραίοι, Ρομά και Σλάβοι– και την εξόντωση της ιστορικής μνήμης που ξεπλένει τον ναζισμό με τη συμπερίληψή του στους ολοκληρωτισμούς του 20ού αιώνα.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Ρωσία σφράγιζε τη μοίρα της Ευρώπης, καθώς είχε προηγηθεί η θριαμβευτική είσοδος του ρωσικού στρατού στο Παρίσι μετά την ήττα του Ναπολέοντα. Το Συνέδριο της Βιέννης το 1814 χάρισε στην Ευρώπη έναν αιώνα χωρίς γενικευμένη σύγκρουση.

Μετά την ήττα του Βοναπάρτη στο Βατερλό, η Γαλλία έπαψε να είναι ο εφιάλτης που απειλούσε τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, με τη Ρωσία να φωτίζεται ως η πιο σκληρή εκδοχή του αναθεωρητισμού-επεκτατισμού.

Σαράντα χρόνια μετά την είσοδο του ρωσικού στρατού στο Παρίσι, η Βρετανία μαζί με τη Γαλλία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία αποβίβασαν εκστρατευτικό σώμα στην Κριμαία. Το 1856, η Ρωσία παραδέχθηκε την ήττα της στον Κριμαϊκό Πόλεμο και υπέγραψε τη Συνθήκη των Παρισίων, που της απαγόρευε να διατηρεί πολεμικό στόλο στη Μαύρη Θάλασσα.

Η Ρωσία απομονώθηκε από τις ευρωπαϊκές ισορροπίες και τους συσχετισμούς, με την απουσία της να γίνεται ιδιαίτερα αισθητή στην ενοποίηση της Ιταλίας το 1870 και της Γερμανίας το 1871.

Η Ρωσία αποτίναξε οριστικά το καθεστώς της ήττας, που της επιβλήθηκε μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο, μετά τη νίκη της στον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-78.

Επειτα από έναν αρχικό αιφνιδιασμό και αμηχανία για την ξαφνική διάλυση της ΕΣΣΔ, οι ΗΠΑ δρομολόγησαν τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς, πυροδοτώντας την αφύπνιση του «Συνδρόμου της Κριμαίας», το οποίο μεταφράζει αυτόματα τις όποιες ανησυχίες της Δύσης για τον αναθεωρητισμό της Ρωσίας σε σχέδιο διεξαγωγής ενός δεύτερου Κριμαϊκού Πολέμου.

Τούτων λεχθέντων, ο σημερινός εορτασμός της ήττας της Γερμανίας συμπίπτει με την αδιαμφισβήτητη αποδοχή της νίκης της Μόσχας στον πόλεμο με το Κίεβο.

Με την εξαίρεση των τριών Βαλτικών χωρών, η Ρωσία έχει κατοχυρώσει ένα άτυπο αλλά αδιαμφισβήτητο βέτο ως προς τις επιλογές ασφαλείας των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ.

Ο Πούτιν κέρδισε τον Δεύτερο Κριμαϊκό Πόλεμο, συνήψε στρατηγική συμμαχία με την Κίνα και συμφώνησε με τον Τραμπ στην Αλάσκα μια ρεαλπολιτίκ ειρηνικής συνύπαρξης.

Σε ό,τι αφορά την Ε.Ε. των 27, είναι θέμα χρόνου πότε οι Μακρόν, Μερτς και Στάρμερ θα εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με τη Μόσχα.

Η Ρωσία είναι ξανά κυρίαρχη δύναμη στη Μαύρη Θάλασσα και κατά συνέπεια έτοιμη να δώσει ένα ηχηρό «παρών» στην Ανατολική Μεσόγειο σε μια στιγμή γεωπολιτικού συνωστισμού στη Μέση Ανατολή, την Αραβική Χερσόνησο, τον Περσικό Κόλπο και την Ερυθρά Θάλασσα.