Οι έρευνες της κοινής γνώμης δείχνουν βαθιά απογοήτευση ακόμη και αγανάκτηση με την οικονομική πολιτική που ακολουθείται.
Οι πολίτες την απορρίπτουν σε ποσοστά 70%,80% ανάλογα με την έρευνα.45%-50% θεωρούν ότι τα ατομικά, οικογενειακά τους οικονομικά είναι χειρότερα από ότι πριν ένα χρόνο ενώ 15%-20% ότι βελτιώθηκαν, με τους υπόλοιπους να δηλώνουν στάσιμοι.
Η κυβέρνηση δεν έχει χρόνο ούτε διάθεση να βελτιώσει την οικονομική πολιτική της. Οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι. Ο πληθωρισμός έχει απογειωθεί στο 4,6% και συμπιέζει το πραγματικό τους εισόδημα. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Πάνω από 6 δισ. τα μερίσματα των εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιριών στους μετόχους τους για τη χρήση του 2025. Η φορολογία μόλις 5% ενώ η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να μειώσει τους ενεργειακούς και καταναλωτικούς φόρους.
Η κατάσταση είναι δύσκολη για τους πολλούς και θα γίνει δυσκολότερη μέχρι τον Οκτώβριο, οπότε πρέπει να έχουν γίνει οι εκλογές στο Ισραήλ. Ο «φίλος Μπίμπι» του Μητσοτάκη φαίνεται να επενδύει στον πόλεμο για την πολιτική και δικαστική του σωτηρία. Ο διαρκής πόλεμος του Νετανιάχου συντηρεί τη διεθνή κρίση και ανεβάζει τον λογαριασμό για την ελληνική οικονομία.
Ο Μητσοτάκης που αυτοπροβάλεται σαν μάνατζερ έχει μείνει από οικονομικά επιχειρήματα στη διεκδίκηση της τρίτης τετραετίας. Προσπαθεί να καλύψει το κενό επενδύοντας στον φόβο.
Οι φοβισμένοι
Οι έρευνες που έχουν στη διάθεσή τους στο Μαξίμου δείχνουν ότι ενώ η ΝΔ έχει μεγάλη πτώση στους αγρότες και τους μικρομεσαίους, ελεύθερους επαγγελματίες, κρατάει καλά σε άλλες κατηγορίες του παραδοσιακού της κοινού.
Οι επιδόσεις της ΝΔ παραμένουν καλές στους συνταξιούχους, οι οποίοι βλέπουν το πραγματικό τους εισόδημα να μειώνεται και στις νοικοκυρές, οι οποίες δυσκολεύονται να φτάσουν τις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Πρόκειται για ευάλωτες κοινωνικές κατηγορίες εφόσον βρίσκονται εκτός αγοράς εργασίας. Στην κρίση του 2015 δοκιμάστηκαν σκληρά από οικονομική και ψυχολογική άποψη. Η δοκιμασία που πέρασαν τους έχει αφήσει τραύμα. Πολλοί από αυτούς προτιμούν τη σταθερότητα με όρους κοινωνικής αδικίας που προπαγανδίζει ο Μητσοτάκης, από ένα νέο ριζοσπαστικό πείραμα που θα τους στείλει στις ουρές των τραπεζών και θα ανεβάσει τον δείκτη άγχους τους.
Επόμενο είναι η κυβέρνηση να καλλιεργεί τις φοβίες της πιο σταθερής εκλογικής της βάσης.
Το αφιέρωμα του Σκάι για την κρίση του 2015 με αποκλεισμούς και στησίματα, μας δείχνει ποια θα είναι η προεκλογική πολιτική στόχευση του Μαξίμου.
Δεν έχουν τις λύσεις στα προβλήματα που δημιούργησαν ή επιδείνωσαν, προσφέρουν όμως άφθονο φόβο!
Χωρίς επιστροφή
Η επιστροφή σε οικονομική κρίση εμπιστοσύνης με χαρακτηριστικά του 2015 είναι πολιτικά αδύνατη. Το Μαξίμου επενδύει στον φόβο στρέφοντας τα πυρά του κατά του
Δεν ενοχλείται από τον οικονομικό δογματισμό του ΚΚΕ, την έλλειψη οικονομικής πρότασης από την Κωνσταντοπούλου ή τις θέσεις του Βελόπουλου. Χτυπάει στις κατευθύνσεις από τις οποίες εκτιμά ότι μπορεί να δημιουργηθεί δυναμική εναλλακτικής διακυβέρνησης.
Ο Τσίπρας έχει τεράστια ευθύνη για την περιπέτεια του 2015.Στη συνέχεια όμως έκανε τις αναγκαίες διορθωτικές κινήσεις και επέτυχε εντυπωσιακές επιδόσεις. Από το 2017 οι Βρυξέλλες είχαν μόνο ύμνους για την ελληνική οικονομία και οι επιδόσεις στο τέλος της τετραετίας Τσίπρα ήταν σε κρίσιμα μεγέθη όπως δημοσιονομικό πλεόνασμα και κυρίως έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, καλύτερες από τις σημερινές. Έχοντας το άγχος της αστοχίας του 2015,ο Τσίπρας έγινε υποδειγματικά μνημονιακός ανεβάζοντας υπερβολικά το πολιτικό κόστος για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η εξέλιξή του όπως και ο κύκλος των νέων συνεργατών του αποκλείουν την επιστροφή στο 2015.
Ο συνεπής
Ο Ανδρουλάκης δεν μπορεί να ενταχθεί στα σενάρια οικονομικού τρόμου του Μαξίμου.
Στην κρίση του 2015 έδωσε μάχη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά του ριζοσπαστικού πειράματος του ΣΥΡΙΖΑ και υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη.
Ήταν και είναι απόλυτα συνεπής σε ζητήματα ευρωπαϊκού προσανατολισμού, οικονομικής σταθερότητας και κλίματος εμπιστοσύνης.
Οι περισσότερες προτάσεις του όπως η πολιτική κοινωνικής στέγης ή οι ενεργειακές κοινότητες έχουν δοκιμαστεί στην πράξη από τους ευρωσοσιαλιστές.
Άλλες προτάσεις του Ανδρουλάκη, όπως η φορολογία των «ουρανοκατέβατων κερδών» των καρτέλ και η μείωση ενεργειακών και καταναλωτικών φόρων για να ελεγχθεί ο πληθωρισμός σε περίοδο διεθνούς κρίσης, προβάλονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Το Μαξίμου επιμένει, για καθαρά προπαγανδιστικούς λόγους, ότι ο Ανδρουλάκης είναι ένας επικίνδυνος λαϊκιστής χωρίς προτάσεις για την οικονομία. Η προπαγάνδα Μαξίμου πείθει ολοένα λιγότερους με το πέρασμα του χρόνου.
Η μπλόφα Πιερρακάκη
Το Μαξίμου αξιοποιεί την παρουσία Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup για να στηρίξει την οικονομική κινδυνολογία.
Κάθε τόσο ο Πιερρακάκης μας διαβεβαιώνει κατά εντολή του Μητσοτάκη ότι δεν γίνεται να αλλάξει η κυβερνητική πολιτική επειδή δήθεν δεν το επιτρέπουν οι ευρωπαϊκές δεσμεύσεις μας.
Σαν πρόεδρος του Eurogroup ο Πιερρακάκης προσυπογράφει μια εντυπωσιακά χαλαρή πολιτική. Δεν έχει καμία αντίρρηση για δημοσιονομικό έλλειμμα 5-6% του ΑΕΠ σε Γαλλία και Ιταλία χώρες των οποίων το δημόσιο χρέος πλησιάζει το επίπεδο του δικού μας.
Σαν Έλληνας υπουργός Οικονομικών επικαλείται μια ανύπαρκτη ευρωπαϊκή αυστηρότητα για να συμβάλει και αυτός στο σενάριο για κίνδυνο επιστροφής στο 2015.
Προκλητικά χαλαρός στο Eurogroup,επινοεί την ευρωπαϊκή αυστηρότητα που ο ίδιος δεν εφαρμόζει, σε μια προσπάθεια να απαξιώσει τις προτάσεις της αντιπολίτευσης και να κινδυνολογήσει. Πάει για πλήρη γελοιοποίηση.
