Σε μια περίοδο όπου η κοινωνία δείχνει κουρασμένη και επιφυλακτική το βασικό πολιτικό ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει δυσαρέσκεια. Αυτή είναι δεδομένη. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν υπάρχει πειστική εναλλακτική διακυβέρνησης. Η σημερινή κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας δεν οφείλεται μόνο στη δική της ισχύ, αλλά στην αδυναμία της αντιπολίτευσης –κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.– να πείσει ότι μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη λύση εξουσίας. Οι δημοσκοπικοί δείκτες «καταλληλότητας πρωθυπουργού» αποτυπώνουν ακριβώς αυτό. Το να αγνοεί κανείς αυτό το δεδομένο, θα ήταν πολιτικά αφελές. Το να το αποδέχεται μοιρολατρικά, θα ήταν στρατηγικά καταστροφικό. Η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. βρίσκεται σε μεταβατική φάση.
Ο Αλέξης Τσίπρας, ως ηγετική μορφή του ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργός της Ελλάδας από το 2015 μέχρι το 2019, έχει καταστεί ένα από τα πιο εμβληματικά πρόσωπα της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Το πολιτικό του κεφάλαιο, εν μέσω διακυμάνσεων και προκλήσεων, παραμένει αναμφισβήτητο, ιδίως σε μια εποχή που οι προκλήσεις για τον προοδευτικό χώρο είναι μεγάλες. Σε αυτό το πλαίσιο, η παρατήρηση ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ενσωματωθεί στο νέο κόμμα» απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση. Το ζητούμενο δεν είναι τόσο η ένωση υπό μία μόνο σκέπη, αλλά η σύμπραξη και η αλληλεγγύη μεταξύ δυνάμεων που ευελπιστούν σε έναν προοδευτικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.
Η Αριστερά έχει την υποχρέωση να διατηρήσει την αυτονομία της και την ιδεολογική της ταυτότητα, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να οικοδομήσει στρατηγικές συνεργασίας με άλλες προοδευτικές δυνάμεις. Η ιστορία δείχνει ότι οι δυνατές πολιτικές συγκλίσεις είναι αυτές που μπορούν να ανατρέψουν την κυριαρχία μιας ισχυρής κεντροδεξιάς κυβέρνησης. Ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί σήμερα να είναι το μεγαλύτερο πολιτικό κεφάλαιο της Αριστεράς και του προοδευτικού χώρου στην Ελλάδα. Για να μπορέσει να κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία, χρειάζεται όχι μόνο η προσωπική του εμβέλεια, αλλά και η συγκέντρωση δυνάμεων που μπορούν να απευθυνθούν σε ένα ευρύ φάσμα ψηφοφόρων.
Η ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στο νέο κόμμα -αν γίνει- πρέπει να βασίζεται σε αμοιβαίες προγραμματικές δεσμεύσεις και κοινές αξίες, ώστε η προοδευτική αλλαγή να γίνει πραγματικότητα.
Η Αριστερά και η προοδευτική παράταξη στην Ελλάδα δεν είναι ιστορικό απολίθωμα. Είναι ζωντανή ανάγκη της κοινωνίας. Και θα επιστρέψει στο προσκήνιο μόνο αν εκφράσει ξανά αυτή την ανάγκη με καθαρότητα και αποφασιστικότητα.
Το στοίχημα δεν είναι κομματικό. Είναι κοινωνικό. Και θα το κερδίσουμε μόνο αν μιλήσουμε αληθινά, αν συγκρουστούμε ουσιαστικά και αν εμπνεύσουμε ξανά.
Η επόμενη μέρα δεν θα έρθει από μόνη της. Πρέπει να τη χτίσουμε όλοι μαζί!
*Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
