Χαμός έγινε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με την είδηση του εξοντωτικού για την περίσταση προστίμου των 300 ευρώ σε μουσικούς του δρόμου στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης. Επιβλήθηκε σε δύο καλλιτέχνες οι οποίοι αφενός διαιωνίζουν μια λαϊκή παράδοση ιδιαίτερα διαδεδομένη στη χώρα μας και την Ευρώπη, αιώνες τώρα, αφετέρου επιλέγουν να εκφραστούν με την τέχνη τους αντί να φύγουν σεζόν για να σερβίρουν τους τουρίστες, όπως τους ωθεί η ανύπαρκτη πολιτική για τον σύγχρονο πολιτισμό, του υπουργείου Πολιτισμού, που παραμένει χωρίς θεσμική θωράκιση και απαξιώνει τους σύγχρονους καλλιτέχνες και ας έχουμε υφυπουργό Πολιτισμού δύο χρόνια τώρα. Τον Ιάσονα Φωτήλα με πιο δυνατό σημείο του το φιάσκο της ελληνικής υποψηφιότητας στα Οσκαρ.
Η απευθείας σύνδεση με το κοινό με παραστάσεις στον δημόσιο χώρο είναι μια εμβληματική πράξη αντίστασης των καλλιτεχνών. Το έργο που επιτελούν είναι εξίσου σημαντικό με το έργο εκείνων που εκφράζουν οποιαδήποτε τέχνη στο ασφαλές κλειστό περιβάλλον μιας σκηνής.
Οι μουσικοί του δρόμου δεν είναι επαίτες. Είναι καλλιτέχνες. Επικοινωνούν την τέχνη τους με το κοινό που άλλοτε τους προσπερνά και άλλοτε δημιουργεί έναν μαγικό κύκλο γύρω τους για να καταδυθεί στη μυσταγωγία της τέχνης. Πριν από δύο χρόνια ο Σταύρος Ξαρχάκος άκουσε τον μουσικό, στο κέντρο της Αθήνας, να παίζει και να ερμηνεύει το «Ηταν μια φορά». Στάθηκε μπροστά του. Κράτησε το τέμπο με το πόδι του. Τον αγκάλιασε. Υποκλίθηκε με τον τρόπο του στον μουσικό του δρόμου.
