Maruja: «Η μουσική είναι πνευματική και για αυτό μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων»

Οι Maruja αποδείχθηκαν μια ιδιάζουσα περίπτωση τόσο μουσικά όσο και με τον τρόπο με τον οποίο έχτισαν τη βάση των οπαδών τους.

Μετά από αρκετά χρόνια στον δρόμο και με συνεχόμενες κυκλοφορίες EP’s η μπάντα από το Μάντσεστερ έζησε το 2025 την χρονιά της καθιέρωσης κυκλοφορώντας το ντεμπούτο της άλμπουμ και μάλιστα μέσω μιας μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας, της Music for Nations.

Το «Pain to Power» έλαβε σπουδαίες κριτικές, τα παιδιά από το Μάντσεστερ μεγάλωσαν απότομα και τώρα επιστρέφουν για ακόμη μια φορά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, καθώς έχουν χτίσει με το ελληνικό κοινό μια ιδιαίτερα θερμή σχέση τα τελευταία χρόνια.

Μιλήσαμε με τον Harry Wilkinson, κιθαρίστα, τραγουδιστή και στιχουργό των Maruja, ζητώντας του να μας αναλύσει αυτή τη τρελή χρονιά που βίωσαν και τις αλλαγές που επέφερε στους ίδιους και στη μπάντα αυτή η μετάβαση.

Είστε μια μπάντα που περιοδεύει συνεχώς, παράγοντας ταυτόχρονα αρκετή μουσική μέσω EP και άλμπουμ. Πως θα περιγράφατε τη σύνδεσή σας με την Ελλάδα, από μικρότερους χώρες σε πιο μεγάλα venues;

Ευλογημένοι είναι η λέξη που θα χρησιμοποιούσα. Είναι τόσο δύσκολο να ξεχωρίσει μουσική στη χώρα μας, οπότε το γεγονός ότι οι ακροατές μας μεγαλώνουν στην Ελλάδα σημαίνει πάρα πολλά για εμάς. Μας αρέσει να ερχόμαστε συνέχεια. Κάθε φορά μας υποδέχεστε με αγάπη και ενέργεια και αυτό μας κάνει ευγνώμονες.

Το 2025 ήταν μια χρονιά ορόσημο για τους Maruja, με την κυκλοφορία του πρώτου σας δίσκου μέσω μιας μεγάλης εταιρείας. Νιώσατε καθόλου πίεση σε αυτή τη νέα φάση; 

Το πρόγραμμα της περσινής χρονιάς σίγουρα έφερε πίεση και στρες, έπρεπε να περιοδεύουμε συνεχώς για να βγάλουμε αρκετά χρήματα και να ζήσουμε, οπότε αυτό σήμαινε ότι το γράψιμο και οι ηχογραφήσεις ήταν πιεσμένα ανάμεσα σε μια περιοδεία 50 συναυλιών και μια περιοδεία στις ΗΠΑ. Γράψαμε, ηχογραφήσαμε, μιξάραμε και κάναμε μάστερ στο ντεμπούτο μας μέσα σε δύο μήνες. Οπότε ναι οι χρονικοί περιορισμοί έφεραν στρες και πίεση, αλλά δυστυχώς αυτή είναι η βιομηχανία στην οποία δουλεύουμε. Ευτυχώς αυτή τη χρονιά επιτρέπουμε περισσότερο χρόνο για τον επόμενο δίσκο μας, οπότε η πίεση θα είναι μικρότερη.

Νιώθετε πως η μπάντα ή ο καθένας σας προσωπικά έχουν αλλάξει με δεδομένες τις νέες συνθήκες; 

Σαν κολεκτίβα και σαν άτομα συνεχώς εξελισσόμαστε, μαθαίνουμε και επεκτείνουμε τις γνώσεις μας. Οπότε γενικά ναι. Πιστεύω ότι ο βασικός παράγοντας είναι οι περιοδείες. Η δυνατότητα να γνωρίσουμε τόσο διαφορετικές κουλτούρες και να συζητήσουμε με ανθρώπους που έρχονται από διαφορετικές καταστάσεις μας έχουν βοηθήσει να επεκτείνουμε την οπτική μας για τον κόσμο και τη θέση μας σε αυτόν.

Ο αυτοσχεδιασμός είναι στον πυρήνα της μουσικής σας. Πιστεύεται ότι αυτό θα παραμείνει για πάντα έτσι; Συνεχίζετε να τζαμάρετε ενώ είστε σε περιοδεία;

Θα ήθελα να πω ναι, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω. Είναι σημαντικό να παραμείνουμε ανοιχτόμυαλοι και να πειραματιστούμε με διαφορετικά είδη σύνθεσης και έκφρασης. Ωστόσο δεν υπάρχει τίποτα πιο καθαρτικό από το να αυτοσχεδιάζουμε οι τέσσερις μας σε ένα δωμάτιο. Και να αυτοσχεδιάζουμε συνεχώς στον δρόμο και στο soundcheck. Πολλές ωραίες ιδέες έχουν δημιουργηθεί με αυτόν τον τρόπο.

Όταν έκανα κριτική στο δίσκο σας, χρησιμοποίησα πολλούς διαφορετικούς όρους για να περιγράψω τον ήχο σας: jazz, indie, hardcore, post, hip hop, spoken word. Οι ταμπέλες δεν έχουν πραγματικά σημασία, αλλά με τη δική σας μουσική είναι μάλλον αναπόφευκτο. Πώς περιγράφετε εσείς αυτό που κάνετε;

Νομίζω ότι το στιλ μας είναι αυθεντικό επειδή παίζουμε μαζί για τόσο καιρό και ξέρουμε ο ένας τον άλλον απέξω και ανακατωτά. Όταν αυτοσχεδιάζουμε γινόμαστε ένα και όχι τέσσερα άτομα και αυτό είναι ένα συμβολικό για το μήνυμά μας σχετικά με τη αλληλεγγύη. Οι τέσσερις μας μαζί είμαστε πιο δυνατοί από το άτομο. Επειδή ακούμε τόσο διαφορετικά είδη μουσικής, όλη η ποικιλία εμφανίζεται όταν αρχίζουμε να γράφουμε. Οπότε πιστεύω ότι μπορούμε να το περιγράψουμε ως μια μείξη διαφόρων πραγμάτων. Πέρα από αυτό νομίζω ότι χανόμαστε λίγο μέσα σε περιγραφές και ορισμούς.

Ζούμε σε μια πραγματικά ταραγμένη εποχή, με καταπίεση και μεγάλες κοινωνικές ανισότητες. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πώς αντιλαμβάνεστε τον ρόλο της μουσικής και της κολεκτίβας;

Νομίζω ότι η δουλειά του καλλιτέχνη είναι να αντανακλά την κουλτούρα που πάντα μεταμορφώνεται και να καταγράφει την εποχή ενώ αυτή αλλάζει. Ας πάρουμε για παράδειγμα τη Nina Simone, τον Marvin Gaye, τον Kendrick Lamar. Οι καλλιτέχνες που αγαπάμε πάντα είχαν ένα παγκόσμιο μήνυμα που δίνει στους ανθρώπους ελπίδα σε καιρούς μου φαίνεται πως δεν υπάρχει. Ο καλλιτέχνης περπατά στο μονοπάτι του φωτός και τους σκοταδιού για να εμπνεύσει τους ανθρώπους που δίνουν μάχες. Η μουσική είναι πνευματική και για αυτό μπορεί να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων. Η μουσική με έσωσα όταν ήμουν παιδί, άρα γνωρίζω τη δύναμή της. Τώρα μου φαίνεται πως η δουλειά μας είναι να είμαστε το φως για εκείνους που βρίσκονται ακόμη στο σκοτάδι.

Ο όρος “next big thing” χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει τους Maruja. Πώς νιώθετε εσείς για αυτό; Είναι κάτι που σας ενδιαφέρει πραγματικά;

Σίγουρα είναι καλό για τον εγωισμό μας. Μετά από 12 χρόνια που δουλεύουμε, υπάρχει μια αίσθηση περηφάνιας. Όμως στην πραγματικότητα δε μας νοιάζει και τόσο πολύ, παίζουμε μουσική για να εκφράσουμε τους εαυτούς μας ασχέτως εάν είμαστε το“next big thing.

Οι ζωντανές σας εμφανίσεις είναι καθαρτικές. Το νιώθετε αυτό ως μέρος της αποστολής σας. Να δημιουργήσετε έναν χώρο όπου η μπάντα και το κοινό συνδέεται σε ένα βαθύτερο επίπεδο;

Πολύ σωστό. Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε έναν ασφαλή ψυχολογικά χώρο για να απελευθερώσουν οι άνθρωποι τον εαυτός τους. Μερικές φορές κάποιοι κλαίνε, μερικές κάποιοι είναι χαρούμενοι ή τρέχουν με φόρα πάνω σε άλλους. Τα σόου μας έχουν να κάνουν με το χτίσιμο μιας κοινότητας, να κάνουμε νέους φίλους και να εκφραστούμε μακριά από την οποιαδήποτε κριτική.

Με δεδομένο ότι ο αυτοσχεδιασμός και το τζάμινγκ είναι βασικά στην δημιουργική σας διαδικασία μπορείτε να μας περιγράψετε πώς ένα τραγούδι εξελίσσεται από μια πρόβα σε μια πιο δομημένη σύνθεση; Βασίζεστε ακόμη στο τζάμινκ με τον ίδιο τρόπο;

Μπορεί να τζαμάρουμε για καμία ώρα και μέσα σε αυτό υπάρχουν κάποιες ιδέες για ένα ή δύο τραγούδια. Μετά εξαρτάται. Μπορεί να ξεχωρίσουμε κάποιο μικρό κομμάτι και να γράψουμε με βάση αυτό ή μπορεί απευθείας να μάθουμε όλο το τζάμινγκ και να το επαναδημιουργήσουμε μέσα στο στούντιο. Αφού προχωρήσει το βασικό κομμάτι της μουσικής εγώ θα γράψω στίχους από πάνω, εκτός εάν αποφασίσουμε ότι θα κρατήσουμε το συγκεκριμένο σημείο ως instrumental.

Βασιζόμαστε πολύ στον αυτοσχεδιασμό για αρκετές από τις πιο πρωτοποριακές μας ιδέες, γιατί όταν είσαι σε αυτή την κατάσταση δεν υπάρχουν όρια και βρίσκεσαι όσο πιο κοντά στη δημιουργία μπορείς να είσαι. Οπότε φυσιολογικά πολλές από τις καλύτερες ιδέες μας έρχονται από αυτή την κατάσταση. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πειραματιζόμαστε με διαφορετικούς τρόπους γραφής, κάτι που θέλουμε να κάνουμε περισσότερο στο επόμενο άλμπουμ.
 
Το τζάμινγκ παίζει κάποιον ρόλο στη διάρκεια της περιοδείας; Γράφετε μουσική ή κρατάτε ιδέες όσο είστε στον δρόμο.

Ναι τζαμάρουμε συνεχώς στις περιοδείες και στα soundcheck και ηχογραφούμε τα πάντα. Έχουμε πολύ υλικό από τις περιοδείας μας που πρέπει να μελετήσουμε. Εμένα επίσης μου αρέσει να γράφω στίχους στον δρόμο, καθώς η αλλαγή περιβάλλοντος αλλάζει την οπτική και τις ιδέες μου.