Παράδεισος ή Κόλαση;

Αν κάποιος που δεν ήξερε τι συμβαίνει στη χώρα παρακολουθούσε χωρίς να χάσει λεπτό τη συζήτηση στη Βουλή για το κράτος Δικαίου θα σχημάτιζε σε πρώτη ανάγνωση (ακρόαση) δύο εικόνες.

Ο πρωθυπουργός παρουσίασε μια χώρα που βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ιδανική κατάσταση, πρότυπο για όλους τους Έλληνες, παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους Ευρωπαίους, κάτι δηλαδή σαν την ουτοπία όπως την περιγράφουν οι θεωρητικοί της. Σχεδόν όλα πάνε ρολόι.

Η κυβέρνηση βοηθάει τους ανήμπορους, κυνηγάει με μανία και τιμωρεί χωρίς έλεος όσους παραβιάζουν τους αυστηρούς ηθικούς κώδικες που έχει επιβάλει, οι επιδόσεις της χώρας σε όλα τα οικονομικά μεγέθη είναι αξιοθαύμαστες, οι εξωτερικοί εχθροί μας έχουν βρει το μπελά τους με την υπερήφανη εξωτερική πολιτική που ασκεί ο αρχηγός, εξοπλιζόμαστε συνεχώς για να αποτρέψουμε κάθε απειλή και γενικώς η Ελλάδα βρίσκεται στην καλύτερη φάση από την εποχή που ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος.

Οι αρχηγοί των κομμάτων της αντιπολίτευσης ήταν στο άλλο άκρα. Κυβέρνηση απατεώνων, γαλάζια συμμορία, γαλάζια μαφία, κυβέρνηση που λειτουργεί σαν εγκληματική οργάνωση, το παρακράτος είναι  απλωμένο παντού, η διαφθορά πνίγει τη χώρα, οι πολίτες πένονται, οι πλούσιοι πλουτίζουν κι άλλο, ο επικεφαλής του συστήματος είναι πίσω απ’ όλες τις βρόμικες ιστορίες. Με μία λέξη; Κόλαση.  Καμία επικοινωνία μεταξύ των δύο πλευρών. Τι εισπράττουν οι πολίτες; Αν κρίνουμε από τις μετρήσεις, οι περισσότεροι δεν εμπιστεύονται ούτε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ούτε την αντιπολίτευση. Έχουν προφανώς τους λόγους τους. Ο πρωθυοουργός έχει διαπρέψει στο άθλημα της εξαπάτησης, οι ηγεσίες των κομμάτων της δημοκρατικής αντιπολίτευσης δεν μπορούν να συνεννοηθούν ούτε για τα αυτονόητα. Γι αυτό θεριεύει το κόμμα της αποχής.