Ο εθνικολαϊκισμός της Ουγγαρίας δίχως αμφιβολία ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια παρόμοιων μορφωμάτων της Ανατολικής Ευρώπης, έχει βαθιές ρίζες και την ιδιομορφία να μην είναι αυτονόητες οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στη Δεξιά και την Ακροδεξιά.
Μετά από μια υποδειγματική βελούδινη μετάλλαξη, που ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 1989, η Ουγγαρία υπήρξε η πρώτη χώρα του σοβιετικού μπλοκ που διεκδίκησε πλήρη ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.
Μια πιο προσεκτική ματιά στην πολιτική σκηνή της χώρας στις αρχές της δεκαετίας του 1990 επέτρεπε από τότε να διακρίνουμε τις ιδεολογικές συνιστώσες ενός ιδιόμορφου εθνικισμού, που θα επιτρέψει στον Ορμπαν να παραμείνει επί 16 συνεχή έτη στην εξουσία.
Μόνη και περικυκλωμένη από Σλάβους και Γερμανούς, η Ουγγαρία προβάλλεται ως ανάδελφο έθνος που ακρωτηριάστηκε εδαφικά από τους νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου με τη Συνθήκη του Τριανόν όπου έχασε το 60% του εθνικού εδάφους της.
Μετά τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας το 1918 η Ουγγαρία, υπό την ηγεσία του Μπέλα Κουν, υπήρξε για έναν χρόνο σοβιετική Δημοκρατία. Η εισβολή της Ρουμανίας ανέτρεψε το σοβιετικό καθεστώς και την εξουσία στη χώρα ανέλαβε ο ακροδεξιός ναύαρχος Χόρτι, μέχρι το 1944 στενός σύμμαχος του Χίτλερ.
Μετά τον πόλεμο η χώρα ακολούθησε το μοντέλο του υπαρκτού σοσιαλισμού υπό την ηγεσία του Ματιάς Ρακόζι. Η εβραϊκή καταγωγή του Μπέλα Κουν και του Ρακόζι ήλθαν να προσθέσουν έναν ξέφρενο λαϊκό αντισημιτισμό στον σκληρό αναθεωρητισμό του ανάδελφου έθνους.
Μετά τη συντριβή από τα σοβιετικά τανκς της αντικομουνιστικής εξέγερσης του 1956 ο ηγέτης της χώρας, Γιάνος Καντάρ, διαμόρφωσε την πιο ήπια μορφή του σοβιετικού μοντέλου και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την καθεστωτική αλλαγή του 1989.
Τούτων λεχθέντων η σπουδή της επικεφαλής της Κομισιόν να δώσει τη διάσταση παλινόρθωσης της δυτικής πολιτικής κανονικότητας στην ήττα του Ορμπαν είναι εκτός τόπου και χρόνου
Η ιδιαιτερότητα της ιστορικής διαδρομής της Ουγγαρίας αλλά και η παρατεταμένη παραμονή του Ορμπαν στην εξουσία δεν απειλούν τη δυναμική μελλοντικής νίκης της λαϊκιστικής Ακροδεξιάς στη Γαλλία, στη Βρετανία και στη Γερμανία.
