Η ήττα, τα αρνητικά ρεκόρ (πρώτη φορά άσφαιρος σε τρία εντός έδρας ματς), η απομάκρυνση από την κορυφή και κυρίως οι έντονες αποδοκιμασίες από τους οπαδούς της ομάδας, που κατέκλυσαν για μια ακόμη φορά το «Γ. Καραϊσκάκης», έχουν δημιουργήσει μια βαριά ατμόσφαιρα στον Ολυμπιακό. Το χειρότερο δεν είναι ότι οι κάτοχοι του τίτλου έχουν μείνει πίσω, αλλά ότι με τις εμφανίσεις τους δεν πείθουν ότι έχουν τα φόντα να γυρίσουν την εις βάρος τους κατάσταση. Κυρίως σε αγωνιστικό επίπεδο. Αν κάποιος έχει δει ένα παιχνίδι από τα τρία τελευταία, στα οποία χάθηκαν έξι βαθμοί, είναι σαν να τα έχει δει όλα. Μονότονη ανάπτυξη, χωρίς έμπνευση και απρόοπτα, επαναλαμβανόμενο μοτίβο επιστροφής της μπάλας πίσω στον Τζολάκη για να «γεμίσει», σέντρες που δεν προκαλούσαν ανησυχία σε υποψιασμένες άμυνες, ελάχιστες καθαρές ευκαιρίες.
Είναι φανερό ότι υπάρχει έλλειμμα σε ταλέντο, ειδικά πίσω από τον Ελ Κααμπί. Ευκαιρίες δημιουργούνται με το σταγονόμετρο, η αδυναμία στις επιστροφές έπειτα από την πίεση ψηλά και η αστάθεια στην άμυνα (π.χ. το γκολ της ΑΕΚ μετά το λάθος του Ρέτσου) καθιστούν τον Ολυμπιακό μια από τις πιο εύκολα αντιμετωπίσιμες ομάδες. Σε όλα αυτά προστέθηκε το βάρος της ανασφάλειας που έφεραν τα άσχημα αποτελέσματα.
Επίσης, κανείς δεν μπορεί να σκεφτεί τι αλχημείες είναι δυνατόν να κάνει ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ για να αναστρέψει την κατάσταση, αφού το υλικό που διαθέτει δεν μπορεί να του λύσει τα χέρια. Είναι μια μεγάλη πρόκληση που προκαλεί περιέργεια συνάμα, γιατί δεν είμαστε μακριά από το να φορτωθεί ο προπονητής όλα τα λάθη που έγιναν το καλοκαίρι και -κυρίως- τον Ιανουάριο, τα οποία αποδυνάμωσαν το έμψυχο υλικό με αποκορύφωμα τον αριθμό των ξένων. Ακόμη και τα «βαριά χαρτιά» (π.χ Ποντένσε) δεν μπορούν να ανταποκριθούν μέσα σε αυτή τη συνθήκη που κάνει τον Ολυμπιακό μονότονο και δύσκαμπτο στην εφαρμογή εναλλακτικού σχεδίου.
Στο διά ταύτα, δεν μιλάμε για μια ομάδα που δεν προσπαθεί, δεν ιδρώνει ή κοιτάει τους αντιπάλους αφ’ υψηλού. Σε αυτή την περίπτωση θα αρκούσε μια αυστηρή παρουσία του προέδρου στην προπόνηση, μια δυναμική κίνηση του προπονητή «έξω από το κουτί» για να υπάρξει τουλάχιστον πρόοδος. Το θέμα είναι ότι πλέον δεν φαίνεται να αρκεί απλά μια βελτίωση. Μέσα σε πέντε αγωνιστικές με αυτούς τους αντιπάλους χρειάζεται καθολική μεταμόρφωση, η οποία δεν φαίνεται στον ορίζοντα.
Με άλλα λόγια, θα μοιάζει με θαύμα αν η ομάδα σε αυτήν την κατάσταση μπορέσει να βγει από τα σχοινιά και να κάνει την υπέρβαση, κατακτώντας τον τίτλο. Περισσότερο δείχνει να κινδυνεύει να χάσει ακόμη και τη δεύτερη θέση αν συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο.
