Με το «βαθύ κράτος» και τις «παθογένειες» τα ξαναβάζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, λίγες ημέρες μετά τις σαρωτικές εξελίξεις από τις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη διερεύνηση «γαλάζιων» βουλευτών και πρώην υπουργών για ποινικά αδικήματα.
Σήμερα, ο πρωθυπουργός στο τηλεοπτικό μήνυμά του, προτείνει το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή «με αντικατάσταση του υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κρίνει πως με το βήμα αυτό -το οποίο θα τεθεί σε διαβούλευση ενόψει της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση- η χώρα θα κερδίσει «τον πόλεμο με τα δεσμά του παρελθόντος της».
Μερικές πρώτες σκέψεις:
Ας φέρουμε ένα παράδειγμα – με βάση τον τρόπο που ο πρωθυπουργός παρουσίασε σήμερα την ιδέα του – θεωρώντας δεδομένο πως η κυβερνητική πρόταση χρήζει διευκρινίσεων:
Το 2027 γίνονται εκλογές και σχηματίζεται κυβέρνηση. Ο εκλεγμένος βουλευτής Λάρισας δέχεται πρόταση να γίνει υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και θα αντικατασταθεί από τον πρώτο επιλαχόντα στην εκλογική του περιφέρεια για όσο διάστημα παραμένει στο υπουργείο. Αποδέχεται την πρόταση.
- Θα σταματήσει ο υπουργός να διατηρεί πολιτικό γραφείο στη Λάρισα; Όχι.
- Θα θέσει υποψηφιότητα στις επόμενες εθνικές εκλογές; Κατά πάσα πιθανότητα ναι.
- Θα εξακολουθεί να διατηρεί επαφές με το κοινό του στην εκλογική του περιφέρεια όσο διάστημα είναι υπουργός; Ναι.
- Θα έχει ως υπουργός πρόσβαση στα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης και τον κρατικό προϋπολογισμό; Ναι.
- Θα αυξηθεί ο ανταγωνισμός στην εκλογική περιφέρεια της Λάρισας μεταξύ επιλαχόντα βουλευτή και υπουργού; Ναι.
Σημειώνεται πως στις δικογραφίες που έφτασαν τώρα στη Βουλή συναντάμε περισσότερα ονόματα βουλευτών της ΝΔ -που ασκούν πιέσεις σε υπηρεσιακά στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ για να προχωρήσουν παράτυπα πληρωμές- παρά υπουργών.
Τι μας εξασφαλίζει, επομένως, πως ο υπουργός ή ο βουλευτής θα σταματήσουν να κάνουν ρουσφέτια εάν κατοχυρωθεί συνταγματικά η πρόταση Μητσοτάκη; Τίποτα απολύτως.
Ίσα ίσα, θα μπορούσε κανείς να προδικάσει, πως ο εκλογικός ανταγωνισμός στην εκάστοτε περιφέρεια θα αυξηθεί, ανάμεσα στον επιλαχόντα που έγινε βουλευτής και στον υπουργό που θέλει να επανεκλεγεί βουλευτής, και θα υπάρξει «μπρα ντε φερ» καλύτερου ρουσφετιού.
Δηλαδή, ο «γαλάζιος» τοπικός κομματάρχης θα μπορούσε να εκβιάσει υπουργό και βουλευτή για να ικανοποιήσουν το αίτημά του κι εκείνος ως αντάλλαγμα θα υποσχεθεί… «βοήθεια» στη σταυροδοσία.
Επίσης, η έρευνα «Consultocracy: Υπάρχει λογοδοσία όταν αποφασίζουν οι σύμβουλοι;» του Vouliwatch σε συνεργασία με το Solomon, φανέρωσε πως ενίοτε αρκεί και μόνο η ίδρυση ιδιωτικών συμβουλευτικών εταιρειών για να διοχετευτούν -με απευθείας αναθέσεις- αρκετά εκατομμύρια σε ιδιώτες. Το ρουσφέτι, οι εξυπηρετήσεις, οι αθέμιτες πρακτικές -ακόμη και μέσω νομότυπων διαδικασιών- έχουν «αλλάξει πίστα» προ πολλού.
Το μέτρο του «ασυμβίβαστου» που ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι «πυροτέχνημα» υπό τον μανδύα της συνταγματικής αναθεώρησης. Στόχος του Μαξίμου είναι να προκαλέσει απλώς επικοινωνιακό θόρυβο και να καταγραφεί ο τίτλος: «ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή θέλει ο πρωθυπουργός», ικανοποιώντας πιθανώς το στενό κομματικό ακροατήριο – εθισμένο στη ρητορική κατά του «βαθέος κράτους».
Επί της ουσίας δεν λύνει το πρόβλημα ούτε «εξαφανίζει» παλαιοκομματικές τακτικές ψηφοθηρίας.
Τώρα το Μαξίμου θα ασκήσει πίεση στα κόμματα της αντιπολίτευσης, ζητώντας να τοποθετηθούν εάν στηρίζουν ή όχι τη… «μεταρρύθμιση». Εάν αρνηθούν, θα ακολουθήσει και η αναμενόμενη, επικοινωνιακή κυβερνητική αντεπίθεση.
Οι πρώτες «εξηγήσεις» Μαρινάκη
Οι γενικόλογες ανακοινώσεις Μητσοτάκη προκάλεσαν εύλογες αντιδράσεις κι απορίες. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιχείρησε να διευκρινίσει λίγο το πρωθυπουργικό σκεπτικό, χωρίς ωστόσο να διαλευκάνει τον τρόπο υλοποίησής του.
«Μιλάμε για αναστολή της βουλευτικής ιδιότητας για όποιον βουλευτή επιλέγεται από τον πρωθυπουργό ως υπουργός για όποιο διάστημα. Ο παραιτηθείς βουλευτής θα αντικαθίσταται από τον επιλαχόντα. Εάν γίνει ανασχηματισμός και φύγει από τη θέση του θα επανέρχεται στη θέση του βουλευτή και φυσικά θα μπορεί να είναι εκ νέου υποψήφιος», εξήγησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. «Για παράδειγμα, για να προχωρήσει αυτή η πρόταση, ίσως θα πρέπει να συζητήσουμε και μείωση του αριθμού των βουλευτών, για να μην έχουμε στην πραγματικότητα -αντί για 300- 350 συνολικά γραφεία», πρόσθεσε ο Π. Μαρινάκης παραδεχόμενος επί της ουσίας τις προβληματικές που δημιουργεί το πρωθυπουργικό μήνυμα.
Το μέγαρο Μαξίμου είναι στριμωγμένο και η άλλοτε πανίσχυρη επικοινωνιακή υπεροπλία του έχει διαρραγεί. Η πρώτη εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ (Βορίδη – Αυγενάκη) αναζήτησε τις «παθογένειες» από τη συγκρότηση του οργανισμού, το 1998. Με αυτόν τον τρόπο έγινε η προσπάθεια διάχυσης των ευθυνών. Τώρα, αυτό το αφήγημα δεν μπορεί να επαναληφθεί – η εξεταστική τελείωσε.
Η συνταγματική αναθεώρηση εργαλειοποιείται και επιχειρείται επικοινωνιακή απάντηση για μικροπολιτικά οφέλη μέσω της κορυφαίας θεσμικής διαδικασίας.
Σε κάθε περίπτωση, οι υπουργοί οφείλουν να λογοδοτούν στο κοινοβούλιο και στο εκλογικό σώμα. Η ανατροπή -ή παραποίηση- αυτής της ιστορικής σταθεράς θα απειλούσε με αλυσιδωτές θεσμικές εκτροπές.
-320x213.jpg)
