Για αιώνες ο έλεγχος της «εύφορης ημισέληνου» (σημερινής Συρίας και Ιράκ) εμπόδιζε την πρόσβαση του Ιράν προς την ανατολική Μεσόγειο. Το βασίλειο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τα ελληνιστικά κράτη, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το Βυζάντιο και η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαδραμάτισαν διαδοχικά τον κυματοθραύστη όπου έσπαγε η επεκτατική προς δυσμάς ορμητική δυναμική του Ιράν.
Το 1918, με τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δημιουργήθηκε ένα επικίνδυνο κενό, το οποίο η Βρετανική Αυτοκρατορία έσπευσε να καλύψει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Πιο συγκεκριμένα, για να μπορέσει να συγκρατεί τον επεκτατισμό του Ιράν, η Βρετανία που είχε αναλάβει με εντολή της Κοινωνίας των Εθνών τη διοίκηση του μελλοντικού Ιράκ, οικοδόμησε ένα αυταρχικό καθεστώς στη Βαγδάτη, το οποίο στελέχωσε με τη σουνιτική μειοψηφία του αραβικού πληθυσμού της χώρας, με αποτέλεσμα η σιιτική πλειοψηφία του αραβικού πληθυσμού να είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Το ανεξάρτητο κουρδικό κράτος που προέβλεπε η Συνθήκη των Σεβρών το 1920 καταργήθηκε από τη Συνθήκη της Λωζάννης το 1923 και οι πλούσιες σε πετρέλαιο επαρχίες της Μοσούλης και του Κιρκούκ προσαρτήθηκαν στο Ιράκ.
Η ανατροπή του σάχη στις αρχές του 1979 ήταν η μεγάλη ευκαιρία για το μπααθικό καθεστώς του Σαντάμ Χουσέιν στη Βαγδάτη να προβάλλει ως το τείχος προστασίας της Μέσης Ανατολής από την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.
Τον Σεπτέμβριο του 1980, ο Σαντάμ κήρυξε τον πόλεμο στο Ιράν, μια σύγκρουση που κράτησε οκτώ χρόνια και θα είχε οδηγήσει σε ταπεινωτική ήττα της Βαγδάτης εάν δεν είχαν εμπλακεί οι ΗΠΑ υπέρ του Ιράκ. Η ανατροπή του Σαντάμ και η διάλυση του σουνιτικού Ιράκ την άνοιξη του 2003 άνοιξε τον δρόμο της Τεχεράνης για την Ανατολική Μεσόγειο.
Από τότε και μέχρι πρόσφατα, ΗΠΑ και Ιράν συγκυβερνούσαν το Ιράκ, με την Τεχεράνη να είναι ο κύριος αντίπαλος των τζιχαντιστών του Ισλαμικού κράτους. Ετσι, η διάλυση του Ιράκ από τον Μπους τον νεότερο κατέστρεψε γεωπολιτικές ισορροπίες αιώνων και μετέτρεψε την «εύφορη ημισέληνο» σε προτεκτοράτο της Τεχεράνης. Ενα προτεκτοράτο που άρχισε να ξηλώνεται με την ανατροπή του Ασαντ από τους τζιχαντιστές του Γκολάνι τον Δεκέμβριο του 2024.
