Ποιητής! Αυτό είναι: ποιητής. Το κατάλαβες; Αμα πάλι δεν κατάλαβες, κάνε πως κατάλαβες, μπας και καταλάβουνε κι αυτοί που δεν κατάλαβαν. Ο παππούς μου το έλεγε αυτό. Τότε δεν είχα καταλάβει τι εννοούσε, αλλά έκανα πως είχα καταλάβει, μπας και καταλάβαινε κάνας άλλος και μου το εξηγούσε κι εμένα. Εν τέλει, κατάλαβα πως αυτό που εννοούσε ο Ηπειρώτης παππούς είναι πως είμαστε μιμητικά όντα και αν κάνεις πως κάνεις κάτι, το πιθανότερο είναι να το κάνουν κι άλλοι, κι ας μην έχουν ιδέα τι θες να κάνεις, γιατί θες να το κάνεις και τι είναι αυτό που κάνεις, που ίσως δεν ξέρεις καν εσύ, αφού δεν κάνεις, αλλά κάνεις πως κάνεις.
Του λόγου το αληθές αποδεικνύεται από το θέατρο ώς τον πόλεμο. Παρατήρησέ το: όταν κάποιος από το κοινό βήξει κατά τη διάρκεια μιας θεατρικής παράστασης, ξεκινάει επιδημία κοκκύτη. Το ίδιο και αν κάνει κάποιος έναν πόλεμο – πώς νομίζεις φτάσαμε σε δύο Παγκόσμιους; Αν τώρα κάποιος αντιστέκεται, για παράδειγμα, το πιθανότερο είναι να αρχίσουν και κάποιοι ακόμα. Προσοχή όμως: σε αυτή την περίπτωση, στο να κάνεις κάτι καλό που απαιτεί αγώνα, είτε αυτό είναι να ξεκινήσεις δίαιτα και γυμναστική είτε να μην κάνεις γονυκλισίες στον Τραμπ, ο μηχανισμός είναι ο ίδιος. Επειδή ξεκινάς κάτι που θα σε αλλάξει, εσένα ή τον κόσμο, τα άτομα αντιδρούν. Ο άνθρωπος είναι ζώον και μάλιστα της συνήθειας. Κάθε τι που τον βγάζει από αυτή την κατάσταση, αυθορμήτως το αντιπαθεί. Απαιτεί κατανάλωση ενέργειας αφού, και προσπάθεια – γιατί νομίζεις κυριαρχεί η Δεξιά; Γιατί απαιτεί βόλεμα και αχρηστίλα. Τι το απλούστερον, τι το πολυτιμότερον, επιθυμητότερον, απλοτερότερον και όλα τα εις -ότερον, καθώς τόσο κατώτερον ον είμεθα.
Πάρε τον Μακρόν. Εχει φτάσει η μπετζίνα 2 ευρώ, το βαρέλι το πετρέλαιο είναι κοντά στα 150 δολάρια (68 είχε πριν από τρεις βδομάδες), το Ισραήλ βομβάρδισε κοίτασμα φυσικού αερίου στον Περσικό Κόλπο, το οποίο συνεκμεταλλεύονται το Ιράν και το Κατάρ, το Ιράν τσατάλιασε εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και πετρελαίου στο Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα (μόνο η καταστροφή στο Κατάρ είναι τόσο μεγάλη, όσο το 20% του LNG που καταναλώνει ετησίως η Ευρώπη), το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ κάνει τα πράγματα χειρότερα, αλλά ένεκα που είναι πολύ στενά, γι’ αυτό δεν θα γίνει πόλεμος, όπως είπε η μεγίστη των μεγίστων πολιτικών αναλυτών και πολεμικών ανταποκριτών Σοφία Βούλτεψη (πού να δεις πόσο πράσινη είναι η Greenland, η Γριλανδία, Σοφία μου! Κι άμα βρεις δέντρο, έστω χόρτο, γράψε μου), ε όλα αυτά έκαναν ακόμη και τον Μακρόν να βγει και να πει μπάστα! Πρέπει να σταματήσουν τα πλήγματα εναντίον ενεργειακών υποδομών στη Μέση Ανατολή «για να προστατευτούν οι άμαχοι πληθυσμοί και οι βασικές ανάγκες τους, όπως η ασφάλεια των ενεργειακών προμηθειών από τη στρατιωτική κλιμάκωση». Κοίτα να δεις, βρε παιδί μου, πώς τον έπιασε ένας άξαφνος ανθρωπισμός όταν βομβαρδίζεται αθώο πετρελαιάκι. Οταν βομβαρδίζονταν σχολεία και αποθήκες καυσίμων (όπως αυτή στην Τεχεράνη, μια πόλη 15 εκατομμυρίων, από το Ισραήλ και τους έπνιξε στο τοξικό νέφος) ήταν απλά Παρασκευούλα.
Αυτή την παρέμβαση ο Μακρόν δεν την έκανε ως πολιτικός. Την έκανε ως ποιητής. Ποιητής! Ως κάποιος που βλέπει πίσω από τα ερείπια το πραγματικό δράμα: τον κίνδυνο να μείνει το πετρέλαιο άστεγο, απροστάτευτο, εκτεθειμένο στη βαρβαρότητα του πολέμου. Διότι, όπως όλοι ξέρουμε, ο πόλεμος είναι ανεκτός – αρκεί να μην πειράζονται οι σωληνώσεις και τα βαρέλια. Διότι το βαρέλι έχει αξία. Είναι χρήσιμο. Δεν διαμαρτύρεται, δεν ψηφίζει, δεν θυμάται.
Κάπου εκεί, σε μια γωνιά της Ιστορίας, καπνίζει ακόμα ένα Γυμνάσιο θηλέων. Κάπου πιο πέρα, η Αρεντ σταυροκάθεται κοινότοπα. Λίγο πιο δώθε, ο Παζολίνι μάς κοιτάζει καπνίζοντας, με την ιδέα για τις «120 μέρες στα Σόδομα» στην τσέπη, δίπλα στο πακέτο τα τσιγάρα του. Και πιο κει, ο Οργουελ χαμογελάει πικρά. Γιατί το «2+2=5» του ήταν μάλλον υπερβολικά χοντροκομμένο. Σήμερα, η εξίσωση είναι πιο κομψή: Ανθρωποι μείον ενέργεια ίσον μηδέν. Ενέργεια μείον άνθρωποι ίσον κρίση.
