Τα έφερε έτσι η τύχη ώστε η φετινή ευρωπαϊκή πορεία της ΑΕΚ να περάσει από το μαδριλένικο προάστιο Βαγέκας. Η Ράγιο Βαγεκάνο μετέχει μόλις για δεύτερη σεζόν στην ιστορία της στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Ομως, όπως στο Κύπελλο UEFA 2000-01, έτσι και φέτος έχει φτάσει μέχρι τα προημιτελικά. Τότε είχε σκοντάψει πάνω στη μετέπειτα φιναλίστ Αλαβές – τώρα βρίσκει απέναντί της την ΑΕΚ.
Η Ράγιο («αστραπή» στα ισπανικά) δεν αποτελεί φόβητρο και στην ισπανική Λίγκα βρίσκεται στην 13η θέση. Αντιμετωπίζει όλα τα ματς με τον ίδιο τρόπο και βελτιώνεται απέναντι στους μεγάλους: νίκη 3-0 επί της Ατλέτικο Μαδρίτης, «Χ» στο Βαγέκας με την Μπαρτσελόνα και τη Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» έχασε με 2-1, με πέναλτι στο 90+10΄ και ενώ έπαιζε με 10 παίκτες από το 80΄. Δεν διαθέτει παίκτη-φόβητρο, ούτε μεγάλους αστέρες, όμως ο προπονητής της, Ινίγο Πέρεθ, έχει δημιουργήσει ένα σφιχτοδεμένο σύνολο, που πιέζει πολύ και αμύνεται σωστά.
Ως σύλλογος, η Ράγιο είναι συνομήλικη με την ΑΕΚ. Ιδρύθηκε στις 29 Μαΐου 1924, μόλις 46 ημέρες μετά την Ενωση. Επτά χρόνια αργότερα εγγράφηκε στην Εργατική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, ασπαζόμενη το ρεύμα του εργατικού αθλητισμού, που ευελπιστούσε να αποτελέσει τον αντίποδα στο sportwashing της εποχής, δηλαδή στα φασιστικά καθεστώτα που χρησιμοποιούσαν τους αθλητές για να εξαπλώσουν την προπαγάνδα τους.
Το Βαγέκας είναι μια αποκλειστικά εργατική συνοικία, που έχει αγκαλιάσει τους οικονομικούς μετανάστες – τόσο αυτούς που κατέφθασαν στη Μαδρίτη από άλλες περιοχές της Ισπανίας όσο και τους αλλοδαπούς. Γι’ αυτό, παρά το πέρασμα των χρόνων και των γενεών στις εξέδρες της, η Ράγιο ποτέ δεν έχασε την αντιφασιστική της ταυτότητα και το δυναμικό, έντονα πολιτικοποιημένο κοινό της. Είναι κλασική η εικόνα των οπαδών της να χοροπηδούν στις εξέδρες και να φωνάζουν «Οποιος δεν πηδάει, είναι φασίστας».
Πριν από μερικά χρόνια, όταν οι ηγέτες του ακροδεξιού κόμματος Vox, Σαντιάγο Αμπασκάλ και Ροθίο Μοναστέριο, επισκέφθηκαν το γήπεδο για να παρακολουθήσουν αγώνα, οι οπαδοί, φορώντας ειδικές φόρμες και κρατώντας βούρτσες, σκούπες, απορρυπαντικά και πιεστικά νερού, έκαναν απολύμανση στις κερκίδες και τους γύρω χώρους για να «διώξουν τη βρομιά», όπως είπαν.
Τον Ιανουάριο του 2017, η Ράγιο απέκτησε στο τέλος των μεταγραφών τον Ρομάν Ζοζούλια, αλλά η μεταγραφή ακυρώθηκε μία ημέρα αργότερα. Ο λόγος ήταν οι έντονες αντιδράσεις των οπαδών στο Βαγέκας, καθώς ο Ουκρανός επιθετικός φερόταν να έχει ακροδεξιό παρελθόν και απόψεις. Ο ίδιος το αρνήθηκε, όμως αυτό δεν άλλαξε την πορεία των πραγμάτων. Το αντίθετο. Ο Ζοζούλια, με τη φανέλα της Αλμπαθέτε πλέον, επισκέφθηκε την έδρα της Ράγιο τον Δεκέμβριο του 2019 και ο αγώνας διακόπηκε οριστικά λόγω των αντιδράσεων και των απειλών των οπαδών εναντίον του.
Τώρα οι οπαδοί τα έχουν βάλει (φωτ.) με τον ιδιοκτήτη και πρόεδρο του συλλόγου, Ραούλ Μαρτίν Πρέσα, επειδή θέλει να χτίσει νέο γήπεδο και να βάλει τη Ράγιο στον 21ο αιώνα. Χώρος όμως δεν υπάρχει στο Βαγέκας, οπότε αναγκαστικά αναζητείται αλλού. Οι φίλαθλοι της Ράγιο τραγουδούν σε κάθε αγώνα ότι «αυτό είναι το σπίτι μας, το γήπεδό μας, η γειτονιά μας». Θέλουν να μείνουν τα πράγματα ως έχουν για τον μοναδικό σύλλογο στα 5 μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, που δεν διαθέτει online σύστημα πώλησης εισιτηρίων. Οι εναλλακτικές είναι είτε τα διαρκείας είτε στήσιμο στην ουρά έξω από τα εκδοτήρια – εκεί όπου εμφανίζονται συχνά με σακούλες γεμάτες νομίσματα του 1 σεντ, για να διαμαρτυρηθούν για τις τσουχτερές τιμές της Λίγκας…
