Βοηθάει, άραγε, την Κύπρο η Ελλάδα στέλνοντας φρεγάτες και F-16, επειδή μια ρουκέτα του Ιράν έπεσε στη βάση του Ακρωτηρίου, κυρίαρχο έδαφος της Βρετανίας; Μήπως η βοήθεια αυτή και το πώς αιτιολογείται από την Αθήνα, στην ουσία πριμοδοτεί την de facto διχοτόμηση του νησιού;
Δεν πείθει ως απάντηση στα ερωτήματα αυτά ότι ζητήθηκε η βοήθεια από τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, ο οποίος δηλώνει ετεροχρονισμένα ότι θα ήταν καλύτερο αν η χώρα του είχε ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Τέλος, λοιπόν, η γραμμή Μακάριου για το Κυπριακό, θα έλεγα και του Γλαύκου Κληρίδη, που ως πρόεδρος δήλωνε σε σχετική ερώτηση, «προτείνω την αποστρατιωτικοποίηση του νησιού, ασυμβίβαστη με ένταξη στο ΝΑΤΟ».
Η Κύπρος είναι πολύ μικρή να τη μοιράσουμε. Και αρκετά μεγάλη να μας χωράει όλους | Οζγκιέρ Οζγκιούρ, Τουρκοκύπριος αριστερός ηγέτης
Αν όμως επιχειρούσε ένταξη στο ΝΑΤΟ, ο κ. Χριστοδουλίδης γνωρίζει ότι θα έβρισκε απέναντί του την Αγκυρα, που ενδεχομένως να μην ασκούσε βέτο στην περίπτωση που η Ατλαντική Συμμαχία αποδεχόταν αίτηση και του ψευδοκράτους –σενάριο τραγικό, αλλά απίθανο.
Επειδή και η Δεξιά της Ελλάδας κατηγορούσε τον Μακάριο –«Κάστρο της Μεσογείου» κατά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ– για την επιλογή του να εντάξει την Κύπρο στο Κίνημα των Αδεσμεύτων (1962), αρνούμενος πιέσεις για ένταξη στο ΝΑΤΟ, εύλογα προκύπτει η ανησυχία μήπως δεν πρόκειται μόνο για γραμμή της Λευκωσίας, αλλά και Αθηνών – Λευκωσίας. Συνδιαμορφώνετε, κύριε Γεραπετρίτη;
Απορώ που οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη και Χριστοδουλίδη πανηγύρισαν για τη σπουδή με την οποία χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων η Γαλλία και η Βρετανία, μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αποφάσισαν να συμπαρασταθούν στην Κύπρο έναντι της απειλής του Ιράν. Ομως δεν αναρωτήθηκαν γιατί οι χώρες αυτές δεν δείχνουν την ίδια σπουδή για το μεγαλύτερο βήμα ασφάλειας της Κύπρου, που θα ήταν η επανένωση του νησιού διά της απαλλαγής από τις κατοχικές δυνάμεις της Τουρκίας και την επίτευξη λύσης διζωνικής – δικοινοτικής ομοσπονδίας, σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ.
Συναντώμενοι με τον Μακρόν, Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης, στη στρατιωτική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» της Πάφου, δεν φρόντισαν να αποσπάσουν δήλωσή του υπέρ της επείγουσας ανάγκης επίλυσης του Κυπριακού. Διότι οι ρουκέτες του Ιράν κάποια στιγμή θα πάψουν να εκτοξεύονται, αλλά θα παραμείνει η απειλή οριστικής διχοτόμησης της Κύπρου, που ήδη διαρκεί πλέον του μισού αιώνα.
Ταυτιζόμενες, τέλος, Αθήνα και Λευκωσία, με τις επιλογές Τραμπ – Νετανιάχου στο Παλαιστινιακό και τώρα στο Ιρανικό, ουσιαστικά ακυρώνουν το «χαρτί» της Ε.Ε., η οποία αρνείται τη διχοτόμηση, θεωρώντας μέλος της το σύνολο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
* Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
