Κάθε γέννηση είναι ένα χαρμόσυνο γεγονός. Οταν μάλιστα αφορά όλη την Ελλάδα, παίρνει άλλες διαστάσεις. Η ΕΡΤ γιορτάζει τα γενέθλιά της.
Ανήμερα το βράδυ της Καθαράς Δευτέρας, μια «παρέα» σε μια χαρούμενη ατμόσφαιρα άφησε να διεισδύσει ο χρόνος, αφήνοντας στοιχεία της μνήμης να εισχωρήσουν στο παρόν. Με ανάγλυφο τρόπο ζωγράφισαν στον καμβά της ΕΡΤ την ανάπτυξη και εξέλιξή της.
Συναισθήματα, σκέψεις, μνήμες, γεγονότα διέτρεχαν τη διαδρομή της μέσα από την εξιστόρηση των καλεσμένων. Ηταν μια αφηγηματική εκπομπή με πολλούς καλεσμένους που όλοι άφησαν το αποτύπωμά τους μέσα από τις δημιουργίες τους. Πίσω όμως από αυτές τις στιγμιαίες αφηγήσεις, προηγήθηκαν πολλά χρόνια μόχθου, κινδύνων, επικίνδυνων αποστολών, δυσκολιών που τα θυμούνται άλλοι με νοσταλγία, άλλοι με χιούμορ ή συγκίνηση.
Αυτό το χρονικό των 60 χρόνων μέσα σε τρεις ώρες μόνο ένας οικοδεσπότης, ο Γιώργος Κουβαράς, θα μπορούσε να το πετύχει. Με γρηγοράδα, λάμψη, ευγένεια και γνώση.
Ανοιξε ένα ημερολόγιο 60 σελίδων, όσα και τα χρόνια της, ζητώντας από τους καλεσμένους να αποτυπώσουν τις αναμνήσεις ή τις ιστορίες τους. Μια ανασύνθεση, ένα χρονολόγιο συλλογής εμπειριών, μαρτυριών, περιπετειών.
Αποδείχτηκε πόσο σημαντικά είναι ο ρόλος και η προσφορά του αρχείου. Αυτή άλλωστε είναι και η ιστορία του καναλιού.
Ανεπανάληπτες οι στιγμές που ακούσαμε τον Γ. Παπαστεφάνου, τον Αλ. Κωστάλα, τον Γ. Λιάνη, τον Μ. Γιομπαζολιά κ.ά. Μας εντυπωσίασε ο Παύλος Τσίμας, που θυμόταν τόσες λεπτομέρειες, μέχρι και τον ποδοσφαιρικό αγώνα του 1971. Ολοι οι καλεσμένοι ήταν σημαντικοί. Λαμπερή, όπως πάντα, η Πέγκυ Σταθακοπούλου θυμήθηκε ότι ξεκίνησε με την «Κάθοδο» του Μιχαηλίδη και στη συνέχεια με το «Μινόρε της αυγής». Απολαύσαμε σκηνές από το «Εκείνος κι εκείνος» του Κ. Μουρσελά με τους Γ. Μιχαλακόπουλο και Β. Διαμαντόπουλο. Συγκινηθήκαμε από την παρουσία του Φρέντυ Γερμανού, της Μαλβίνας Κάραλη, αλλά και από την Αννα Παναγιωτοπούλου στη «Μαντάμ Σουσού». Ηταν εκεί και ο Θανάσης Παπαγεωργίου που δημιούργησε το Θέατρο Στοά. Αξέχαστος ο Αλκης Στέας, όταν το 1969 έστελνε την Πρωτοχρονιά ευχές μαζί με τους Αλίκη Βουγιουκλάκη και Δημήτρη Παπαμιχαήλ, ανοίγοντας για πρώτη φορά το σπίτι τους. Είδαμε την Αννα Συνοδινού στον «Ματωμένο γάμο» και τη Μαίρη Αρώνη στο έργο «Τριαντάφυλλο στο στήθος». Ακούσαμε πάλι τη φωνή του Διακογιάννη στα αθλητικά.
Εκτός από τις αφηγήσεις που ξετυλίχτηκαν πάνω στον καμβά των εικόνων, ακούσαμε θεσπέσια τραγούδια γνωστών συνθετών και στιχουργών.
Δεν έγινε καμία αναφορά στη δορυφορική τηλεόραση. Γιατί; Βέβαια, στη μνήμη όλων παραμένει εκείνο το «μαύρο». Μια μαύρη σελίδα στην εξηντάχρονη ιστορία της ΕΡΤ. Δεν ακούσαμε σχεδόν τίποτα!
