Ο Πίτερ Βίντενμπεργκ ήταν ένας συνταξιούχος τραπεζικός. Ζούσε μια ήσυχη ζωή στην πατρίδα του, την Ολλανδία, με τη σύζυγό του, και ασχολούνταν με επενδύσεις. Τα καλοκαίρια τα αφιέρωνε στην ιστιοπλοΐα. Ολα αυτά μέχρι το 2015, όταν είδε στις ειδήσεις το προσφυγικό δράμα στη Λέσβο και αποφάσισε να συνδράμει όπως και όσο μπορούσε.
Σκέφτηκε ότι οι γνώσεις του στο πεδίο της θάλασσας ίσως αποδεικνύονταν σωτήριες για κάποιους ανθρώπους. Τα άφησε όλα πίσω του, έφτασε στη Λέσβο, ήρθε σε επαφή με την ΜΚΟ ERCI. Το πρωί εκπαιδεύει άλλους εθελοντές στη διάσωση ναυαγών και το βράδυ με ένα βαν μοιράζει κουβέρτες και ρούχα στις ακτές σε χιλιάδες εξουθενωμένους ανθρώπους. Λογάριαζε όμως χωρίς το ελληνικό κράτος, που ως κακός ξενοδόχος τον έστειλε στο εδώλιο κατηγορούμενο ακόμα και για κατασκοπεία…
O Πίτερ ξεχώρισε με την ιδιαίτερη παρουσία του. Πράος και μειλίχιος, αντιμετώπισε και αυτός τις βαριές κατηγορίες με περίσσια αξιοπρέπεια και χωρίς να σβήσει ποτέ το χαμόγελο από τα χείλη του, μέχρι και την τελική του αθώωση. Εξω από τα δικαστήρια δήλωνε ότι θα συνεχίσει να προσφέρει όπως μπορεί στον αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο.
Χθες ο 80χρονος πλέον Πίτερ «με βαριά καρδιά», όπως διευκρινίζει, ανακοίνωσε την απόφασή του να αποσυρθεί από το ανθρωπιστικό έργο, αφού διαγνώστηκε με βαριά ασθένεια και μικρό προσδόκιμο ζωής.
Με τα δικά του λόγια: «Προς μεγάλη μου λύπη, πρέπει να εγκαταλείψω τον αγώνα για δικαιοσύνη για τους πρόσφυγες και τους εργαζόμενους στον ανθρωπιστικό τομέα. Οχι επειδή δεν τον θεωρώ πλέον σημαντικό, αντίθετα, αλλά επειδή το σώμα και η ενέργειά μου δεν το επιτρέπουν πλέον. Πάντα ενεργούσα με βάση την καρδιά και τη συνείδησή μου. Είμαι βαθιά λυπημένος που δεν έχουν επιτευχθεί περισσότερα. Και παρακολουθώ με ανησυχία τις πρόσφατες αποφάσεις της Βουλής των Αντιπροσώπων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τους ανθρώπους που βρίσκονται σε φυγή. Με λυπεί. Τώρα πρέπει πραγματικά να επικεντρωθώ στην οικογένειά μου και στον χρόνο που μου απομένει. Ξεκουράζομαι. Χαίρομαι που παραδίδω τη σκυτάλη σε άλλους, ελπίζοντας να εμπνεύσω μερικούς από αυτούς. Σας ευχαριστώ για όλη την υποστήριξή σας κατά τη διάρκεια αυτών των οκτώ δύσκολων ετών αυτής της διαδικασίας. Τα μηνύματα, η συμπάθεια, η δύναμη που δώσατε σε εμένα και την οικογένειά μου έχουν κάνει τη διαφορά. Δεν χρειάζεται πλέον να παρακολουθώ τις ειδήσεις. Είναι το μόνο που μπορώ να κάνω. Εκτός από το να με κάνουν ακόμα πιο λυπημένο».
-320x213.jpg)
