Oι Χριστιανο­δημοκράτες (CDU) μπροστά σε αδιέξοδα

Σε λίγες μέρες (20, 21, 22 Φεβρουαρίου στη Στουτγάρδη) διεξάγεται το συνέδριο του πολιτικού κόμματος της Χριστιανοδημοκρατίας (του κόμματος της Δεξιάς), του οποίου ηγέτης είναι ο Φρίντριχ Μερτς. Διαδέχθηκε στην ηγεσία την Aνγκελα Μέρκελ, η οποία ας σημειωθεί ότι ως καγκελάριος παρέμεινε στην εξουσία επί 16 ολόκληρα χρόνια. Ο καγκελάριος Mερτς δεν έχει συμπληρώσει ούτε χρόνο στην εξουσία και όπως προκύπτει από τα πολιτικά δεδομένα, δεν θα παραμείνει και πολύ! Η βραχύβια περίοδός του στην καγκελαρία δεν είναι υπόθεση της δημοσκοπικής δημοφιλίας του. Είναι συνθήκη του πολιτικού αδιεξόδου στο οποίο ο ίδιος και οι πολιτικές πρακτικές του έχουν οδηγήσει τη γερμανική κοινωνία.

Στη Στουτγάρδη και στο συνέδριο του CDU δεν κρίνεται η μελλοντική πορεία του δεξιού πολιτικού κόμματος. Δεν κρίνεται η ηγεσία του. Κρίνονται ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ιστορική εξέλιξη της ίδιας της γερμανικής κοινωνίας. Η Χριστιανοδημοκρατία μεταπολεμικά υπήρξε κάτι αντίστοιχο και ανάλογο με τη δική μας Δεξιά (Λαϊκό Κόμμα-ΕΡΕ-Νέα Δημοκρατία). Τα πολιτικά κόμματα, όταν δεν ανανεώνονται, στο κοινοβουλευτικό σύστημα της «λαϊκής κυριαρχίας» οδηγούνται στο περιθώριο. Αυτό συμβαίνει, στις μέρες μας, με τη Δεξιά της σύγχρονης Γερμανίας.

Σε συνειδησιακό επίπεδο διαπιστώνει κανείς ότι η γερμανική Δεξιά ταυτίστηκε με την εξελικτική πορεία της γερμανικής κοινωνίας. Η πολιτική κοσμοθεωρία της θεωρήθηκε ότι εκφράζει (!) τη λαϊκή συνείδηση και την κοινή γνώμη. Αυτή ακριβώς η θετική διαμεσολάβηση που είχε επιτευχθεί μεταπολεμικά διαρρηγνύεται. Το «κοινωνικό συμβόλαιο» ανάμεσα στο πολιτικό κόμμα της Δεξιάς και τη γερμανική κοινή γνώμη και τους προσανατολισμούς της δεν υφίσταται πια. Μέχρι τις επόμενες ομοσπονδιακές κοινοβουλευτικές εκλογές δεν πρόκειται να «ανακατασκευαστεί» αυτό το μεταπολεμικό κοινωνικό συμβόλαιο. Με τις πολιτικές πρακτικές τους οι δύο ηγέτες του CDU στο πρώτο ήμισυ του εικοστού πρώτου αιώνα προετοίμασαν το έδαφος για την εμφάνιση του πολιτικού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία. Αυτοί οι δύο ηγέτες έχουν όνομα: Aνγκελα Μέρκελ και Φρίντριχ Μερτς. H Mέρκελ και ο ιδεολογικός συνοδοιπόρος της Σόιμπλε έφτιαξαν τη «φυλακή των μνημονίων» για την Ελλάδα. Από κοντά ο τωρινός καγκελάριος, μολονότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας είναι και αυτός δεξιός, δεν δείχνει το παραμικρό ενδιαφέρον για ό,τι συμβαίνει στη χώρα μας.

Κοντολογίς υποστηρίζω ότι οι πολιτικές εξελίξεις στη Γερμανία είναι ραγδαίες και θα «μεταφραστούν» σε σύντομο χρονικό διάστημα και σε ριζικές λύσεις. Το CDU με τις πολιτικές πρακτικές του (αποφάσεις και πράξεις του) προετοίμασε το έδαφος για το AfD. Και το τελικό συμπέρασμά μου είναι το εξής: Οταν η συνείδηση μιας ολόκληρης κοινωνίας ταυτίζεται με την πολιτική λογική ενός κόμματος, τότε η «πτώση» του αντιπροσώπου παρασύρει τον αντιπροσωπευόμενο, δηλαδή τον λαό, στον αφανισμό.

* Πολιτικός φιλοσόφος