Η κανονικότητα της διαφθοράς

Γύρω γύρω όλοι και στη μέση ο Συνδικαλιστής. Ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ, που -υποτίθεται ότι- εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργαζομένων της χώρας. Και που τον τελευταίο καιρό, είναι από τους αυτουργούς της κοινωνικής συμφωνίας, που κατά τον Μητσοτάκη θα αποκαταστήσει τις ρημαγμένες από τα μνημόνια συλλογικές συμβάσεις. Γύρω του στην υπόθεση μαύρου χρήματος, που αποκάλυψε η αρμόδια αρχή, η Κυρία, διαχρονική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας. Ο Επιχειρηματίας, κύριος της Κυρίας, που έπαιρνε δουλειές από τη ΓΣΕΕ. Και ο Δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης, που επίσης έπαιρνε δουλειές από τη ΓΣΕΕ και τις «θυγατρικές» της.

Ολοι επικαλούνται το τεκμήριο της αθωότητας, καταγγέλλοντας τα δημοσιεύματα, που «θίγουν την τιμή και την υπόληψή» τους. Καλά κάνουν και εννοείται ότι η θέση τους πρέπει να γίνει σεβαστή. Ο Επιχειρηματίας, μάλιστα, διαμαρτύρεται ότι ποινικοποιείται η επιχειρηματικότητα. Ο Δημοσιογράφος επικαλείται τον πρότερο έντιμο βίο του. Η Κυρία νίπτει τας χείρας διότι, όπως λέει, εισηγήσεις έκανε και άλλοι αποφάσιζαν. Και ο Συνδικαλιστής δηλώνει κατηγορηματικά αθώος και καταγγέλλει απόπειρα περίπου δολοφονίας χαρακτήρα. Οι δε δουλειές με τη ΓΣΕΕ εμφανίζονται από όλους «μετρήσιμες και ελέγξιμες».

Εννοείται ότι είναι αρμοδιότητα του εισαγγελέα να διερευνήσει σε βάθος την υπόθεση και να αποφασίσει για τα περαιτέρω. Σε βάθος, σύμφωνοι. Αλλά τι μας λέει η επιφάνεια; Η ΓΣΕΕ και οι θυγατρικές, των οποίων προΐσταται ο Συνδικαλιστής, δίνουν δουλειές εκατομμυρίων με απευθείας αναθέσεις. Η Κυρία εισηγείται προωθώντας την επιχείρηση του συζύγου. Και ο Δημοσιογράφος, που δουλειά του είναι να τους ελέγχει, παίρνει δουλειές από αυτούς. Η δουλειά, της δουλειάς, ω δουλειά και καμιά δουλειά τελικά δεν είναι ντροπή στην επικράτεια του επιτελικού κράτους. Που είχε μέχρι χτες την Κυρία κορόνα στο κεφάλι του. Θεσμικό φύλακα των κονδυλίων και της αγοράς!!!

Ας δεχτούμε ότι δεν έβαλε κανένας παράνομα το χέρι στο μέλι των 70 εκατομμυρίων – τόσα αθροίζει το πόρισμα. Οτι τα πάντα είναι όντως μετρήσιμα και ελέγξιμα. Νόμιμα. Τη στοιχειώδη ηθική πού την έχουν καταχωνιάσει; Πώς κοιτάζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη, όταν συναλλάσσονται και προσπορίζονται εκατομμύρια, ενώ εκατομμύρια εργαζόμενοι δεν μπορούν να βγάλουν τον μήνα; Ποια συμφέροντα της εργατικής τάξης να υπερασπιστεί ο Συνδικαλιστής, ποια διαφάνεια στη διάθεση του δημόσιου χρήματος η Κυρία, ποια επιχειρηματικότητα ο Επιχειρηματίας και ποια δεοντολογία ο Δημοσιογράφος; Με τις τσέπες γεμάτες δημόσιο χρήμα; Νόμιμο ή μη;

Ας αποφασίσει για το τελευταίο η Δικαιοσύνη. Αλλά για μια κοινή γνώμη που έχει γονατίσει από τη λιτότητα και τα παραμύθια πάντων των διεφθαρμένων είναι σαφές: Η… ηθική της διαφθοράς έχει γίνει κανονικότητα, όπου υπάρχει δημόσιο χρήμα. Και έχει ονοματεπώνυμο ο βασικός ένοχος.