Μιλώντας για ανθρωπομορφισμό στις προηγούμενες σελίδες, αναφερθήκαμε σε αντικείμενα που στο μυαλό μας αποκτούν ανθρώπινες λεπτομέρειες, κάτι που συνέβαινε στο είδος μας από πολύ παλιά και απ’ ό,τι φαίνεται αποτελεί ιδιότητα του νου μας. Παρομοίως συμβαίνει με τα ουράνια σώματα, καθώς σε μύθους πολλών αρχαίων πολιτισμών περιγράφονταν ως άνθρωποι και σε νεότερες εποχές αποδίδονταν και ζωγραφικά με ανθρώπινα χαρακτηριστικά.
Ακόμα και σήμερα, στις παιδικές ζωγραφιές ο ήλιος συχνά έχει μάτια και στόμα και οι ακτίνες του είναι τα μαλλιά του. Στον πρώτο τόμο της παιδικής σειράς κόμικς «Fish» του Sergio Ruzzier με τίτλο «Fish and Sun» (εκδόσεις HarperAlley, 2021) ένα γεμάτο ανησυχίες ψάρι που θέλει να γνωρίσει τον κόσμο, συζητά και παίζει όλη μέρα με έναν συμπαθέστατο ήλιο, ενώ στο επίσης παιδικό «I’m Sunny» των Jennifer Holm και Matthew Holm (εκδόσεις Penguin, 2016) ακόμα ένας παιχνιδιάρης ήλιος είναι ευτυχισμένος όταν τον πλησιάζει ένα κατακόκκινο μπαλόνι.
Ενα από τα ομορφότερα ανθρωπόμορφα ουράνια σώματα ήταν και το φεγγάρι από το κινηματογραφικό «Ταξίδι στη Σελήνη» (1902) του πρωτοπόρου και οραματιστή των οπτικών εφέ George Mellies. Αξέχαστη είναι η σκηνή με το διαστημόπλοιο των γήινων να προσσεληνώνεται στο μάτι μιας απορημένης Σελήνης, σε μια εικόνα που φιγουράρει πάντα ανάμεσα στις πιο ξεχωριστές της ιστορίας του κινηματογράφου. Επηρεασμένος, ίσως, από τον Melies, ο μεγάλος Winsor McCay χρησιμοποίησε ένα παρόμοιο ανθρωπόμορφο φεγγάρι στις περιπέτειες του Little Nemo από το 1905 και το επανέφερε συχνά στις ιστορίες του, όταν ο μικρός πρωταγωνιστής έφτανε τόσο ψηλά στον ουρανό κυνηγημένος ή διωκόμενος κατά τη διάρκεια των παιδικών του εφιαλτών.
Τα ουράνια σώματα, οι πλανήτες, οι κομήτες, οι δορυφόροι, τα άστρα έχουν αποδοθεί για αιώνες με ανθρώπινες μορφές και εξακολουθούν να αποδίδονται έτσι. Δίνοντάς τους τη μορφή μας όπως και στα στοιχεία της φύσης γενικότερα, αυταπατόμαστε ότι μπορεί να έχουν συναισθήματα ίδια με τα δικά μας, να νιώθουν τους φόβους και τις αγωνίες μας, να μας λυπούνται και να θέλουν να μας βοηθήσουν βλέποντας τις αδυναμίες μας. Δυστυχώς η φύση δεν έχει αισθήματα. Και για όσα της κάνουμε, αντίθετα με τα παιδικά κόμικς και τις κινηματογραφικές ταινίες, θα εκδικηθεί.
