«Οσοι δεν μπορούν να απολαύσουν τη ζωή, στο τέλος γίνονται ανυπόφοροι για τους άλλους…». Την εύστοχη παρατήρηση του Γερμανού λογοτέχνη, φιλόσοφου, γιατρού και ιστορικού Φρίντριχ Σίλερ (1759-1805) θυμήθηκε ο ηγούμενος του Αβαείου του Βέλτενμπουργκ στη Βαυαρία τον Μάιο του 2025, όταν οι βενεδικτίνοι καθολικοί μοναχοί γιόρτασαν τα 975 χρόνια από την παρασκευή του πρώτου βαρελιού μπίρας της μονής. Είναι η παλαιότερη μοναστηριακή ζυθοποιία στον κόσμο.
Στήθηκε γλέντι (με μέτρο…) πέρυσι στις όχθες του Δούναβη, στο μοναστήρι-κάστρο που η σημερινή του μορφή χρονολογείται απ’ τον 18ο αιώνα. «Η απόλαυση του χυμού του κριθαριού είναι δώρο Θεού!» απεφάνθη ο «γέροντας». Και ύψωσε το ποτήρι.
Προ ημερών, να τοι πάλι οι δημοσιογράφοι. Τώρα τα νέα δεν είναι ευχάριστα. Ή μάλλον είναι και ευχάριστα και δυσάρεστα. Τη μοναστηριακή ζυθοποιία Weltenburger, όπως είναι ο τίτλος της, την αγόρασε το εργοστάσιο μπίρας Schneider Weisse από το Μόναχο.
Χαρμολύπη. Από τη μια πλευρά, τα τελευταία χρόνια η Weltenburger παρουσίαζε αλλεπάλληλες ζημίες, επιβαρύνοντας την τοπική Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία με κεφάλαια που δεν μπορούσε εύκολα να διασφαλίζει. Από την άλλη, ήρθε ο σωτήρας. Οχι ο Θεάνθρωπος αλλά ο επενδυτής. Εγγυάται την κορυφαία ποιότητα του προϊόντος. Η ολοκλήρωση της εξαγοράς έχει προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο του 2027 ενώ θα διατηρηθούν και οι 21 επαγγελματίες εργαζόμενοι -μη μοναχοί- της Weltenburger.
Αλλάζουν οι καιροί. Οι πωλήσεις μπίρας στη Γερμανία κατρακυλάνε. Ο κύκλος εργασιών έχει συρρικνωθεί κατά το ένα τέταρτο τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Σήμερα η Γερμανία δεν διαθέτει ούτε μία μπίρα ανάμεσα στις 10 κορυφαίες σε πωλήσεις παγκοσμίως.
Ας παρηγορηθούμε με την ιδέα ότι το μεγάλο κεφάλαιο εγγυάται πως η γεύση της κλασικής μαύρης μοναστηριακής «Βελτενμπούργκερ» θα παραμείνει απαράλλαχτη.
