Αυστραλία: Άλλαξε γνώμη η μία από τις Ιρανές ποδοσφαιρίστριες – Το παρασκήνιο των αιτήσεων ασύλου τους

Μία από τις Ιρανές ποδοσφαιρίστριες, οι οποίες είχαν ζητήσει και λάβει άσυλο στην Αυστραλία, άλλαξε γνώμη αφού συνομίλησε με τις συμπαίκτριές της και αποφάσισε να επιστρέψει στο Ιράν,  σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση των αυστραλιανών αρχών.

Ποιες ήταν όμως οι εξελίξεις που οδήγησαν στο να ζητήσουν άσυλο οι Ιρανές παίκτριες; Ρεπορτάζ του BBC αναφέρεται στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στο παρασκήνιο καθώς και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε ομάδα ακτιβιστών στην προσπάθειά της να έρθει σε επικοινωνία με τις ποδοσφαιρίστριες, οι οποίες δεν είχαν συνεχή πρόσβαση στο ίντερνετ.

Αναφορές για στενό… μαρκάρισμα των παικτριών

Σύμφωνα με το BBC, η πρώτη ένδειξη ότι κάτι συνέβαινε ήταν όταν δημοσιογράφοι του βρετανικού δικτύου συνάντησαν μια μικρή ομάδα από Ιρανές ποδοσφαιρίστριες στο λόμπι ενός ξενοδοχείου.

Επρόκειτο τουλάχιστον για τρεις παίκτριες που φορούσαν μαύρα μαντήλια στο κεφάλι και ήταν ντυμένες με τις γκρίζες μπλούζες της ομάδα τους. Συζητούσαν με τέσσερα άτομα από την τοπική ιρανική κοινότητα στο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας.

Αυτό που προκαλούσε εντύπωση ήταν η άνεση με την οποία μιλούσαν μεταξύ τους. Ήταν ήρεμες και γελαστές. Πώς όμως ήταν δυνατόν κάτι τέτοιο;

Ήταν πολλές οι αναφορές πως η 26μελής ομάδα βρισκόταν σε στενό μαρκάρισμα, ενώ δεν είχε πρόσβαση στο ίντερνετ και δεν μπορούσε να μιλήσει με κανέναν εκτός ομάδας.

Κι έτσι, σύμφωνα με το BBC, το μεγαλύτερο ερώτημα ήταν το εξής: Ποιος τις παρακολουθούσε;

Το γεγονότα που προηγήθηκαν

Οι ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια της ομάδας ξεκίνησαν όταν είδαν το φως της δημοσιότητας πλάνα από κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο του Ιράν που τις αποκαλούσε «προδότριες» που θα έπρεπε «να τιμωρηθούν» αφού αρνήθηκαν να τραγουδήσουν τον εθνικό ύμνο στον πρώτο τους αγώνα με τη Νότια Κορέα την περασμένη εβδομάδα στο πλαίσιο της διοργάνωσης του Ασιατικού Κυπέλλου.

Οι ανησυχίες αυτές επιδεινώθηκαν όταν η ομάδα τελικά τραγούδησε τον εθνικό ύμνο στους δύο επόμενους αγώνες της. Πολλοί υπέθεσαν ότι δέχθηκαν πιέσεις – άμεσα ή έμμεσα – για να το κάνουν.

Μετά τον αποκλεισμό τους από το πρωτάθλημα την Κυριακή και ενόψει της επικείμενης επιστροφής τους στο Ιράν, οι συζητήσεις στα ΜΜΕ εστίασαν επίσης στις συνέπειες που ίσως αντιμετωπίσουν οι οικογένειές τους, εάν οι αθλήτριες επιλέξουν τελικά να μείνουν.

Στο μεταξύ, ένα δίκτυο ακτιβιστών με έδρα την Αυστραλία ανέλαβε δράση, αξιοποιώντας τις γνωριμίες του προκειμένου να επικοινωνήσει με τις παίκτριες με κάθε δυνατό τρόπο.

«Η κοινότητά μας στο Κουίνσλαντ έκανε ό,τι μπορούσε», δήλωσε  στο BBC ο Ιρανός ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Χεσάμ Ορουτζί.

Πρόκειται για ένα από τα τέσσερα μέλη της ιρανικής κοινότητας της περιοχής που συνομιλούσε με τις παίκτριες στο λόμπι του ξενοδοχείου το απόγευμα της Δευτέρας.

Νωρίτερα την ίδια ημέρα, μέλη της ομάδας πήγαιναν και έρχονταν. Μια μικρή ομάδα εξ αυτών πήγαν για έναν περίπατο στους τεράστιους κήπους του ξενοδοχειακού συγκροτήματος, καθώς και στα γήπεδα ποδοσφαίρου, στα οποία έκαναν εξάσκηση οι ομάδες που διέμεναν εκεί.

Οι Ιρανές παίκτριες όμως κράτησαν χαμηλό προφίλ, όπως ήταν και αναμενόμενο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του BBC. Η συνάντηση στο λόμπι, ωστόσο, ήταν διαφορετική.

Στη συζήτηση συμμετείχε και ένας φύλακας ασφαλείας του ξενοδοχείου. Μιλούσαν για κάμποση ώρα και, κάποια στιγμή, η ομάδα κατευθύνθηκε προς τις αυτόματες πόρτες του λόμπι.

Απ’ έξω, βρίσκονταν αρκετοί Αυστραλοί αστυνομικοί. Υπήρχε όμως αστυνομική παρουσία καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Δεν φάνηκε να συμβαίνει κάτι σοβαρό, έτσι οι δημοσιογράφοι του BBC υπέθεσαν ότι η μικρή ομάδα των παικτριών θα πήγαινε μια απλή βόλτα, όπως είχαν κάνει και οι συμπαίκτριές τους νωρίτερα.

Η στιγμή της αναστάτωσης στο ξενοδοχείο

Στη συνέχεια, όμως, η ατμόσφαιρα άλλαξε. Λιγότερο από μισή ώρα αργότερα – δύο μέλη της ιρανικής αντιπροσωπείας διέσχισαν τρέχοντας το λόμπι και κατέβηκαν μία σκάλα που οδηγούσε στο πάρκινγκ. Η διαιτητής Μαρζίγιε Τζαφάρι μαζί με μία παίκτρια τους ακολουθούσαν.

Αυτή η ξαφνική κινητικότητα σε ένα κατά τ’ άλλα ήσυχο χώρο δεν γινόταν να περάσει απαρατήρητη. Οι δημοσιογράφοι του BBC τους ακολούθησαν, καταγράφοντας όσα συνέβαιναν με τις κάμερες των κινητών τους.

Η πόρτα στη βάση της σκάλας ήταν κλειδωμένη, κι έτσι οι Ιρανές οπισθοχώρησαν, μοιάζοντας ταραγμένες. Πέντε από τις παίκτριες είχαν φύγει.

Μέχρι στιγμής είναι γνωστό ότι ότι η σκηνή που εκτυλίχθηκε εκείνο το απόγευμα ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς και περίπλοκης διαδικασίας που είχε ως αποτέλεσμα πέντε Ιρανές παίκτριες να ζητήσουν άσυλο.

Μέσα σε λίγες ώρες, οι Fatemeh Pasandideh, Zahra Ghanbari, Zahra Sarbali, Atefeh Ramazanzadeh και Mona Hamoudi έλαβαν ανθρωπιστικές βίζες.

Αργότερα, δύο ακόμη άτομα – η παίκτρια Mohaddeseh Zolfi και το μέλος του υποστηρικτικού προσωπικού Zahra Soltan Meshkeh Kar – δήλωσαν επίσης ότι ήθελαν να παραμείνουν στην Αυστραλία. Κάποια στιγμή την Τρίτη, χωρίστηκαν από την υπόλοιπη ομάδα στο ξενοδοχείο Gold Coast και μεταφέρθηκαν σε αστυνομική βάση κοντά στο αεροδρόμιο του Μπρίσμπεϊν.

Αργότερα, επανενώθηκαν με τις άλλες πέντε. Και οι επτά είχαν λάβει την υπόσχεση ότι θα μπορούσαν να μείνουν μόνιμα στην Αυστραλία – αλλά σήμερα Τετάρτη, μια γυναίκα άλλαξε γνώμη.

«Στην Αυστραλία οι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν γνώμη. Σεβόμαστε το πλαίσιο στο οποίο πήρε αυτή την απόφαση», δήλωσε σήμερα ο υπουργός Μετανάστευσης Τόνι Μπερκ στο κοινοβούλιο.

Δύσκολη η επικοινωνία

Πριν να συμβούν όλα αυτά, οι ακτιβιστές  της περιοχής είχαν έρθει σε επαφή με την Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Αυστραλίας καθώς και την ασφάλεια του ξενοδοχείου για να διασφαλίσουν ότι οι γυναίκες θα μπορούσαν πρώτα να γνωστοποιήσουν ότι επιθυμούν να παραμείνουν στην Αυστραλία και, δεύτερον, ότι όταν το έκαναν, θα ήταν προστατευμένες.

Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Χεσάμ Ορούτζι και τους φίλους του ήταν να δώσουν στις γυναίκες σωστές πληροφορίες – και να προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν την παραπληροφόρηση που διαδίδει το ιρανικό καθεστώς, το οποίο φέρεται να ακολουθεί την ομάδα.

Σε ορισμένες γυναίκες, συνεχίζει ο Ορούτζι, είχαν πει ότι δεν υπήρχε καμία εγγύηση πως θα μπορούσαν να ζητήσουν άσυλο καθώς και ότι ίσως χρειαζόταν να πάνε σε κέντρο κράτησης ως πρόσφυγες.

Ο Ορούτζι κανε τις αρχικές επαφές με τις παίκτριες μέσω ενός συγγενή – αλλά η επικοινωνία μαζί τους δεν ήταν απλή.

«Δεν έχουν συνέχεια πρόβαση στο ίντερνετ», εξηγεί ο ίδιος. «Στέλνουμε μήνυμα, βλέπουμε ότι δεν το έλαβαν, και μετά [όταν] έχουν πρόβαση, μετράμε τα δύο μπλε τικ στο WhatsApp».

Κάθε μέλος της ιρανικής κοινότητας με το οποίο συνομίλησε το BBC φαινόταν να βρίσκει τον δικό του τρόπο επικοινωνίας με τους παίκτες όπως π.χ. να επικοινωνεί μέσω των social media και να στέλνει μηνύματα όποτε μπορούσε.

Σημειώνεται ότι περισσότεροι από 85.000 Ιρανοί ζουν στην Αυστραλία, πολλοί εκ των οποίων έχουν δημιουργήσει μια σφιχτοδεμένη κοινότητα.