Ακραίο κοινωνικό αποκλεισμό αλλά και μακάβρια θεσμική τρανσφοβία από το Νοσοκομείο Παμμακάριστος στα Πατήσια, κατήγγειλε σήμερα η βουλεύτρια και τομεάρχις Ισότητας και Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ Έλενα Ακρίτα, με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο μιας 81χρονης τρανς γυναίκας.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, αιτία θανάτου της άπορης 81χρονης εν έτει 2026 ήταν η ασιτία. Επιπλέον, αποκάλυψε ότι η κοινωνική υπηρεσία και το γραφείο κίνησης, του νοσοκομείου στο οποίο νοσηλευόταν, απέρριψε αίτημα, να ταφεί και να κηδευτεί δωρεάν με το όνομά της και με την ταυτότητα φύλου της -άρα και με αμφίεση αντίστοιχη με εκείνες τις οποίες επέλεγε όσο ζούσε- και επέβαλε το να γίνει η δωρεάν ταφή και κηδεία με αρσενικό όνομα και ενδυμασία, ενάντια στην ταυτότητα φύλου της.
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δήλωσε: «Η Ελένη ζούσε από το συσσίτιο και πουλούσε χαρτομάντηλα στα φανάρια. Νοσηλεύτηκε στο Γ.Ν. Παμμακάριστος, αλλά δεν τα κατάφερε. Και τώρα της αρνούνται ακόμη και το τελευταίο δικαίωμα: να ταφεί όπως έζησε. Με φόρεμα».
Επιπλέον προσέθεσε ότι «το γραφείο κίνησης και η κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου επικαλούνται τη γραφειοκρατία: δεν είχε προχωρήσει σε νομική αναγνώριση φύλου βάσει του Ν. 4491/2017 και δεν υπάρχουν συγγενείς. “Αν θέλετε, πληρώστε εσείς”, ανέφεραν.
Χαρακτηριστικά η κ. Ακρίτα σημείωσε: «Ακόμα και στον θάνατο, η ίδια ταπείνωση. Η ίδια διαγραφή. Η αξιοπρέπεια όμως δεν είναι διοικητική πράξη ούτε προνόμιο των ισχυρών. Είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Ζητάμε το αυτονόητο: να ταφεί ως γυναίκα, με τα ρούχα της, με την ταυτότητά της. Γιατί μια κοινωνία κρίνεται από το πώς φέρεται στους πιο ευάλωτους. Ακόμη και μετά τον θάνατό τους».
Σε σχετική δήλωση επίσης, εκπρόσωπος της συλλογικότητας Transgender Greece ανέφερε για την υπόθεση:
«Ήταν άπορη, έπαιρνε κάποιο συσσίτιο από την εκκλησία, πουλούσε χαρτομάντηλα στα φανάρια.
Ετών 81!
(Και μόνο που το γράφω, ντρέπομαι).
Με την αρωγή 2-3 ανθρώπων από τη γειτονιά της, νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Παμμακάριστος στα Πατήσια.
Ένας μήνας νοσηλείας, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε.
Δεν είχε και πολλές δυνατότητες σίτισης πριν εισαχθεί, αλλά δεν έτρωγε και στο νοσοκομείο.
Ήταν φανερό πως είχε παραιτηθεί.
Και το λέω αυτό διότι οι γιατροί ήταν αισιόδοξοι πως θα τα καταφέρει, αλλά δεν…
Εκτός του σοκαριστικού της υπόθεσης να πεθαίνει άνθρωπος από ασιτία το 2026 –έχουμε και τον πρόσφατο θάνατο της Βαγγελιώς από την ίδια αιτία– έχουμε και μια άκρως τρανσφοβική αντιμετώπιση από τη διοίκηση του νοσοκομείου.
Να καταστήσω σαφές πως είναι αυτονόητο –λόγω της οικονομικής ανέχειας– πως δεν είχε προβεί στη διαδικασία αλλαγής εγγράφων βάσει της νομοθεσίας για τη Νομική Αναγνώριση Ταυτότητας Φύλου 4491/2017 .
Το νοσοκομείο αρνείται να την ντύσουμε στο τελευταίο της ταξίδι με τα ρούχα που φορούσε και την εκπροσωπούσαν όλη της της ζωή.
(μάλιστα κάποια κυρία από τη γειτονιά, έβαλε στο ερμάριο της ένα αντρικό κοστούμι «για όταν έρθει η ώρα»).
Τα λόγια από το γραφείο κίνησης του νοσοκομείου αλλά και από την κοινωνική υπηρεσία του, ήταν επακριβώς αυτά: Αν θέλετε να της φορέσετε φουστάνι, να πληρώσετε και τα έξοδα κηδείας εσείς.
Για να είμαι ξεκάθαρη, επειδή συγγενείς δεν υπάρχουν έτσι ώστε να την θάψουν όπως επιθυμούν, νομικά δεν μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό.
Εκτός και αν είχαμε την δυνατότητα να ακολουθήσουμε την προσταγή του νοσοκομείου και να την θάψουμε με δικά μας χρήματα – κάτι που δεν είναι εφικτό.
Ηθικά όμως, αν υπάρχει κάποια συνείδηση, αν λειτουργείς ως άνθρωπος –άνω + θρώσκω δηλαδή, αυτός που κοιτάζει ψηλά– στον θάνατο σκύβεις, υποκλίνεσαι, καθώς είναι η τελευταία πράξη της ζωής.
Είναι αδιανόητο το πρόσχημα του «κανονισμού» όταν το φέρεις, για έναν άνθρωπο που υπέφερε όλη του ζωή – όσο ωραίες στιγμές και να είχε μέσα σε αυτήν.
Μιλάμε για εποχές πολύ σκληρές, απάνθρωπες, περιφρονητικές, εκμηδενιστικές.
Και στον θάνατο βρε απάνθρωποι δεν μπορείτε να δείξετε λίγο σεβασμό για μια ψυχή που έφυγε μόνη σε ένα ψυχρό δωμάτιο νοσοκομείου;
Να φύγει παντέρημη –διότι δεν επιτρέπεται παρουσία στην ταφή, αφού δεν είσαι συγγενής, είπαν– και στο χώμα;
Αν όντως ισχύει αυτή η συνθήκη, στο Ιπποκράτειο με τη Βαγγελιώ, γιατί παράκαμψαν τους “κανονισμούς” οι γιατροί και οι αρμόδιες υπηρεσίες του και φέρθηκαν με ανθρωπιά και σεβασμό σε ένα νεκρό;
Θα αποτανθούμε όπου μπορούμε, όπου υπάρχει χώρος να ακούσει και νοιώσει.
Μπας και ασκηθεί κάποια μορφή κοινωνικής πίεσης».
