Ερωτήσεις Ελλήνων ευρωβουλευτών στην Κομισιόν για την τραγωδία στη Χίο

Σε παρέμβαση για την πολύνεκρη τραγωδία στη Χίο με θύματα μετανάστες κατέθεσαν Έλληνες ευρωβουλευτές προς την Κομισιόν.

Ειδικότερα, εκπροσωπώντας την ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ, ο ευρωβουλευτής του κόμματος Κώστας Παπαδάκης κατέθεσε σχετική ερώτηση, καταγγέλλοντας την πολιτική «αποτροπής» ΕΕ – κυβέρνησης «που κάνει τις θάλασσες υγρούς τάφους».

Ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε και ο ευρωβουλευτής της Left Νίκος Παππάς. 

Η ερώτηση του ΚΚΕ

Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρονται μεταξύ άλλων τα παρακάτω:

Η τραγωδία στα ανοικτά της Χίου με ως τώρα 15 νεκρούς, άγνωστο αριθμό αγνοούμενων και 24 βαριά τραυματίες Αφγανούς πρόσφυγες, ανάμεσα τους έγκυες γυναίκες και μικρά παιδιά, φέρει τη σφραγίδα της εγκληματικής πολιτικής ΕΕ και κυβερνήσεων στο μεταναστευτικό – προσφυγικό. Στην πραγματικότητα, δεν μιλάμε για ανθρώπους πνιγμένους, μιλάμε για ανθρώπους σκοτωμένους!

Πρόκειται για ένα ακόμη προδιαγεγραμμένο έγκλημα που προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των τελευταίων ετών, με την μετατροπή του Αιγαίου σε υγρό τάφο. Η νέα τραγωδία αποτελεί κρίκο στην αλυσίδα δεκάδων προηγούμενων, από την Πύλο των πάνω 600 νεκρών μέχρι τη Σάμο και τη Νότια Κρήτη το Δεκέμβρη, που ούτε διερευνήθηκαν ούτε οδήγησαν στην τιμωρία των υπευθύνων τους με συγκάλυψη από την κυβέρνηση της ΝΔ ως και την ΕΕ.

Προκύπτουν αμείλικτα ερωτήματα για τις ευθύνες κυβέρνησης και ηγεσίας του Λιμενικού στο επεισόδιο, στα οποία θα πρέπει να δοθούν άμεσα απαντήσεις, όπως και εξηγήσεις για τυχόν ευθύνες κι εμπλοκή της Frontex. Με βάση και το δόγμα για πάση θυσία «αποτροπή», τις αντίστοιχες εντολές και κατευθύνσεις, δεν αποτελεί κάποια παρέκκλιση από την «ευρωπαϊκή κανονικότητα» όπως επιχειρούν να το παρουσιάσουν τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, αλλά η πιστή εφαρμογή της με βάση το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο της ΕΕ όπως έχει διαμορφωθεί.

Πλάι στο απαράδεκτο Σύμφωνο της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, που θα εφαρμοστεί το επόμενο διάστημα και βασική προτεραιότητα έχει την καταστολή και τον ενταφιασμό της Συνθήκης της Γενεύης για τα στοιχειώδη δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών, εξελίσσεται μία πλειοδοσία ανάμεσα στις αστικές τάξεις των ευρωπαϊκών χωρών με την ελληνική να πρωτοστατεί, και της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας τους, της ΕΕ, για όλο και πιο βάρβαρα μέτρα, όπως οι απελάσεις τους σε ρημαγμένες από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο χώρες, όπως Συρία, Αφγανιστάν ή τα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε τρίτες χώρες , τους λεγόμενους «κόμβους επιστροφής» στην Αφρική κ.α.

Αποδεικνύεται για ακόμα μία φορά και ότι τα παζάρια με τις συμφωνίες ΕΕ – Τουρκίας μετατρέπουν τους ξεριζωμένους σε «εργαλεία» που αξιοποιούνται στην γεωπολιτική σκακιέρα, στέλνοντας στον κάλαθο των αχρήστων το κυβερνητικό αφήγημα περί «καλής συνεργασίας» και μείωσης των ροών στα νησιά του Αιγαίου με την καταστολή στα σύνορα. Σε μία περίοδο που οι γενεσιουργές αιτίες του φαινομένου του ξεριζωμού και του διωγμού ολόκληρων λαών από τις πατρίδες τους είναι παρούσες και οξύνονται, οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις και οι αδυσώπητοι ανταγωνισμοί κλιμακώνονται.

Το επιχείρημα δε της «πάταξης των διακινητών» και του «περιορισμού των ροών» μόνο ως πρόκληση μπορεί να εκληφθεί, όταν αυτές τις μέρες η κυβέρνηση της ΝΔ στην Ελλάδα φέρνει για ψήφιση στη Βουλή νομοσχέδιο – προσαρμογή των ευρωενωσιακών κατευθύνσεων, με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Προώθηση των πολιτικών νόμιμης μετανάστευσης», το οποίο στην πράξη ενισχύει τους «επίσημους» δουλέμπορους και τα διάφορα δουλεμπορικά γραφεία που ξεφυτρώνουν τους τελευταίους μήνες, με το ίδιο το αστικό κράτος να παίζει τον ρόλο του μεσάζοντα μέσω των δουλεμπορικών διακρατικών συμφωνιών με τρίτες χώρες, με στόχο την εξασφάλιση φτηνού εργατικού δυναμικού για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Με βάση τα παραπάνω ο ευρωβουλευτής υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:

«Πώς τοποθετείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

• Στο γεγονός ότι η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεων που θέτει ως προτεραιότητα την αποτροπή προσφύγων και μεταναστών στη θάλασσα με καταστολή και επαναπροωθήσεις αντί για τη διάσωση τους, έχει ως αποτέλεσμα τέτοιες τραγωδίες όπως της Χίου και προηγούμενα σε Πύλο, Σάμο, Νότια Κρήτη;
• Στο γεγονός ότι δεν πρόκειται για κάποιο μεμονωμένο περιστατικό αυτήν την περίοδο, καθώς καταγράφονται και φέτος ήδη από την αρχή του 2026 με βάση τα επίσημα στοιχεία πολλαπλά θανατηφόρα ναυάγια στη Μεσόγειο, με εκατοντάδες νεκρούς και αγνοούμενους;
• Για την παρουσία της Frontex στο Αιγαίο ως παράγοντα όξυνσης της καταστολής απέναντι στους πρόσφυγες, δεδομένου του ρόλου και των ευθυνών της στο πολύνεκρο ναυάγιο – έγκλημα της Πύλου, της επικείμενης αναθεώρησης της εντολής της με αναβάθμιση των αρμοδιοτήτων της και πολλαπλασιασμό του προσωπικού της;»

Η ερώτηση του Ν. Παππά

Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρονται μεταξύ άλλων τα παρακάτω:

Το περιστατικό εγείρει σοβαρά ερωτήματα τόσο για τον τρόπο διεξαγωγής της επιχείρησης όσο και για την επαρκή καταγραφή, διατήρηση και έλεγχο κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων. Παράλληλα, επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη ουσιαστικού ελέγχου της συμμόρφωσης των κρατών μελών με το ενωσιακό δίκαιο ασύλου και τα θεμελιώδη δικαιώματα, ιδίως σε επιχειρήσεις θαλάσσιας επιτήρησης στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Νίκος Παππάς ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σαφείς απαντήσεις για τους μηχανισμούς ελέγχου και λογοδοσίας που ενεργοποιούνται σε τέτοιες περιπτώσεις, καθώς και για το πώς διασφαλίζεται στην πράξη η προστασία του δικαιώματος στη ζωή και η τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης.

Ακολουθεί αυτούσια η κοινοβουλευτική ερώτηση, όπως κατατέθηκε:

Το πολύνεκρο ναυάγιο στα ανοικτά της Χίου, κατά το οποίο σκάφος μεταναστών βυθίστηκε κατά τη διάρκεια επιχείρησης του Ελληνικού Λιμενικού Σώματος, εγείρει σοβαρά ζητήματα ως προς την πρακτική εφαρμογή και τον αποτελεσματικό έλεγχο της συμμόρφωσης των Κρατών Μελών με το ενωσιακό δίκαιο ασύλου και τα θεμελιώδη δικαιώματα.

Το Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο προβλέπει υποχρέωση απρόσκοπτης πρόσβασης στη διαδικασία ασύλου, απαγόρευση πρακτικών που οδηγούν σε de facto συλλογική απομάκρυνση ή έμμεση επαναπροώθηση στο πλαίσιο συνοριακών επιχειρήσεων, καθώς και πλήρη σεβασμό του δικαιώματος στη ζωή και της αρχής της μη επαναπροώθησης.

Ερωτάται η Επιτροπή:

• Ποιοι συγκεκριμένοι μηχανισμοί ελέγχου και παρακολούθησης ενεργοποιούνται για να διασφαλιστεί ότι οι επιχειρήσεις θαλάσσιας επιτήρησης των κρατών μελών συμμορφώνονται στην πράξη με τα άρθρα 4 και 6 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1348;
• Πώς διασφαλίζει η Επιτροπή ότι πρακτικές επιβολής του νόμου στη θάλασσα δεν οδηγούν, άμεσα ή έμμεσα, σε παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης κατά παράβαση των άρθρων 18 και 19 του Χάρτη και των άρθρων 3 και 8 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1356;
• Λαμβανομένων υπόψη του άρθρου 2 του Χάρτη και των υποχρεώσεων τεκμηρίωσης επιχειρήσεων θαλάσσιας επιτήρησης βάσει του Κανονισμού (ΕΕ) 656/2014, πώς αξιολογεί η Επιτροπή την επάρκεια των υφιστάμενων μέσων καταγραφής, διατήρησης και ελέγχου αποδεικτικού υλικού από εθνικές αρχές, ώστε να διασφαλίζεται αποτελεσματική λογοδοσία σε περιπτώσεις απώλειας ζωής;