Εκλεισε τα 83 της χρόνια και το «γιόρτασε» στο άνοιγμα μιας χρονιάς, που, όπως φαίνεται, θα είναι η πιο επικίνδυνη έως τώρα για τον 21ο αιώνα. Και μάλιστα στη χώρα που είναι υπεύθυνη γι’ αυτήν την επικινδυνότητα: οι φετινές Χρυσές Σφαίρες δόθηκαν χθες τα ξημερώματα ώρα Ελλάδος και η παρουσιάστρια Νίκι Γκλέιζερ ξεκίνησε τρολάροντας την πραγματικότητα που ζούσαν όλοι μέσα στο εμβληματικό Beverly Hilton στο Λος Αντζελες. «Αυτή η βραδιά χωρίς αμφιβολία είναι το πιο σημαντικό πράγμα που συμβαίνει στον κόσμο αυτή τη στιγμή», είπε σατιρίζοντας τον θεσμό.
Και δεν σταμάτησε εκεί. Γιατί ναι μεν οι Χρυσές Σφαίρες είναι ένας πολύ σημαντικός θεσμός, καθώς είναι ο προάγγελος των Οσκαρ (αν και δίνουν και για τηλεόραση βραβεία και φέτος, πρώτη φορά, και για podcast!), από την άλλη όμως διανύουμε μια περίοδο που μόνο αντιθεσμική σκοτεινιά θα φέρει, εκτός απροόπτου. Οπότε και στο κόκκινο χαλί των Χρυσών Σφαιρών αλλά και κατά τη διάρκεια της τελετής είδαμε γκλάμουρ που θύμιζε παλιό Χόλιγουντ (με vintage και μη τουαλέτες εμπνευσμένες από τη χρυσή εποχή του αμερικανικού σινεμά, ήρεμα μακιγιάζ με έντονα χείλη, χτενίσματα εμπνευσμένα από τα 40s και τα 50s και ειδικές παραγγελίες: της Αμάντα Σέιφριντ το φόρεμα χρειάστηκε μόλις 400 ώρες για να δημιουργηθεί), είδαμε μεγάλους σταρ, αλλά ακούσαμε και πολιτικά σχόλια στάσης ή και λόγων – κάτι που σημαίνει πως οι ηθοποιοί στις ΗΠΑ θεωρούν ότι θεσμοί όπως οι Χρυσές Σφαίρες ακόμα αποτελούν ένα ασφαλές περιβάλλον ώστε να φανερωθούν ως ολοκληρωμένοι καλλιτέχνες.
«Ο Τραμπ είναι βιαστής και παιδόφιλος»
Συγκεκριμένα, ένας από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς εν ζωή, ο Μαρκ Ράφαλο, φορούσε κονκάρδα «Be Good» («Να είσαι καλός») και η Γουάντα Σάικς είχε καρφίτσα με το μήνυμα «Ice Out» – και οι δύο για να τιμήσουν τη μνήμη της Ρενέ Μακλίν Γκουντ, η οποία σκοτώθηκε από τρεις σφαίρες στο κεφάλι όταν πράκτορας της Υπηρεσίας Μετανάστευσης ICE στη Μινεάπολη την πυροβόλησε εν ψυχρώ, την περασμένη εβδομάδα. Ο Ράφαλο μάλιστα δήλωσε στην κάμερα: «Εχουμε έναν πρόεδρο που λέει ψέματα για το τι συμβαίνει. Βρισκόμαστε στη μέση ενός πολέμου με τη Βενεζουέλα, στην οποία εισβάλαμε παράνομα. Ο Τραμπ λέει στον κόσμο ότι το διεθνές δίκαιο δεν έχει σημασία γι’ αυτόν. Το μόνο που έχει σημασία γι’ αυτόν είναι η δική του ηθική, αλλά ο τύπος είναι ένας καταδικασμένος κακοποιός, ένας καταδικασμένος βιαστής. Είναι παιδόφιλος. Είναι ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο. Αν ως η πιο ισχυρή χώρα στον κόσμο βασιζόμαστε στην ηθική αυτού του τύπου, τότε όλοι την έχουμε πατήσει… Η κονκάρδα αυτή είναι για όσους είναι φοβισμένοι και τρομοκρατημένοι με τα όσα γίνονται – είμαι κι εγώ ένας από αυτούς. Αγαπώ αυτή τη χώρα. Κι αυτό που βλέπω να συμβαίνει τώρα, δεν είναι η Αμερική» είπε… Το φαντάζεστε να έβγαινε ένας Ελληνας ή Γάλλος ηθοποιός να έλεγε αυτά τα λόγια για τον δικό του ηγέτη, για τη χώρα του ή για τον Τραμπ; Ναι, είναι φοβισμένοι στις ΗΠΑ, αλλά, όπως φαίνεται, κάποιοι τολμούν περισσότερο από τον πιο άφοβο Ευρωπαίο.
Η βραδιά συνέχισε με παρόμοια σχόλια, ίσως όχι τόσο άμεσα αιχμηρά, αλλά σίγουρα πολιτικά: η Γουάντα Σάικς, που παρουσίασε το βραβείο για το καλύτερο stand-up special, πείραξε τον Ρίκι Ζερβέ για τα παλιά του αστεία κατά των τρανσέξουαλ, λέγοντας πως ο απίθανος αυτός Βρετανός κωμικός που κέρδισε δεύτερη συνεχόμενη φορά το εν λόγω βραβείο «θα έπρεπε να ευχαριστήσει τον Θεό και την τρανς κοινότητα». Η Τεγιάνα Τέιλορ, λαμβάνοντας τη Χρυσή Σφαίρα Β’ Γυναικείας Ερμηνείας στο «Μία μάχη μετά την άλλη» (που επίσης σάρωσε στα βραβεία), είπε: «Στα μαύρα αδέλφια μου και στα μικρά μαύρα κορίτσια που παρακολουθούν απόψε, η ευαισθησία μας δεν είναι μειονέκτημα.Το βάθος μας δεν είναι υπερβολικό. Το φως μας δεν χρειάζεται άδεια για να λάμψει. Ανήκουμε σε κάθε χώρο στον οποίο μπαίνουμε. Οι φωνές μας έχουν σημασία και τα όνειρά μας αξίζουν χώρο» (σ.σ. θυμίζουμε πως ο μαύρος Τζορτζ Φλόιντ δολοφονήθηκε λίγα μέτρα μακριά από εκεί που πυροβόλησαν τη λευκή Ρενέ Μακλίν Γκουντ). Γενικά, οι περισσότεροι έκαναν λόγο για το πόσο ενωμένοι πρέπει να παραμείνουν όλοι απέναντι στα άσχημα που γίνονται.
Οσο για τα βραβεία, τριπλή ήταν η νίκη για τον Πολ Τόμας Αντερσον και την υπέροχη ταινία του «Μία μάχη μετά την άλλη», καθώς έλαβε βραβείο Σκηνοθεσίας, Σεναρίου και Καλύτερης Ταινίας (Κωμωδία ή Μιούζικαλ) και ως παραγωγός (κάτι που μόνο ο Ολιβερ Στόουν είχε καταφέρει έως τώρα). Καλύτερη Ταινία (Δράμα) ήταν το «Αμνετ» της Κλόι Ζάο, που μιλάει για τον γιο του Σέξπιρ και τον πρόωρο χαμό του (εξού και ο «Αμλετ» ως έργο). Η πρωταγωνίστρια του φιλμ Τζέσι Μπάκλεϊ (σ.σ. υποδύεται τη σύζυγο του Σέξπιρ) πήρε το βραβείο Α’ Γυναικείου σε Δράμα. Ο 30χρονος Τιμοτέ Σαλαμέ κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερου ηθοποιού σε Μιούζικαλ ή Κωμωδία υποδυόμενος στο Marty Supreme τον Μάρτι Ράισμαν, πρωταθλητή του πινγκ πονγκ – είναι η πρώτη του τέτοια βράβευση μετά από τέσσερις προηγούμενες υποψηφιότητες. Το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου σε δράμα για τον ρόλο του ως πολιτικός πρόσφυγας στην ταινία «The Secret Agent» κέρδισε ο Βάγκνερ Μούρα, ο πρώτος Βραζιλιάνος που παίρνει αντίστοιχη Χρυσή Σφαίρα. Οσο για τον Α’ Γυναικείο Ρόλο σε Μιούζικαλ ή Κωμωδία, το βραβείο δόθηκε στην εξαιρετική Ρόουζ Μπερν για την ερμηνεία της στο «Αν είχα πόδια, θα σε κλοτσούσα».
-320x213.jpg)
