Η κυβέρνηση ανακοίνωσε χθες τα δικά της μέτρα για τους αγρότες, όπως είχε προαναγγείλει. Και φυσικά δεν έπεισε κανέναν ότι δίνει λύσεις στα προβλήματα των αγροτών και γενικότερα του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας. Μάλιστα ξεκαθάρισε πως ό,τι ήταν να δώσει το έδωσε και πέραν τούτου ουδέν.
Για να κρίνουμε τα μέτρα του μεγάρου Μαξίμου αρκεί να θέσουμε ένα ερώτημα: Απαντούν με ικανοποιητικό τρόπο στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αγροτική οικονομία και κυρίως η παραγωγή; Υπάρχει κάποιος, ακόμη και μέσα στην κυβέρνηση, που μπορεί να απαντήσει θετικά; Δυστυχώς όχι.
Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: Για την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος η κυβέρνηση ανακοίνωσε τα 8,5 λεπτά ανά κιλοβατώρα υπό την προϋπόθεση ότι για να ενταχθεί κάποιος στο μέτρο αυτό δεν πρέπει να χρωστά. Με δεδομένο ότι το 90% των αγροτών βρίσκεται σε ρύθμιση οφειλών από το μέτρο θα ωφεληθεί μόνο ένα 10% του αγροτικού κόσμου.
Που σημαίνει ότι η ισχνή μειοψηφία των αγροτοκτηνοτρόφων θα παράγει πληρώνοντας 8,5 λεπτά την κιλοβατώρα και η συντριπτική πλειονότητα θα κάνει το ίδιο με τιμή ρεύματος 15 λεπτά. Λύνεται κάποιο πρόβλημα έτσι; Βοηθιέται η ανταγωνιστικότητα των αγροτικών προϊόντων ή εξυπηρετείται μια πολύ μικρή μειοψηφία σε βάρος των πολλών;
Η κυβέρνηση γνώριζε ευθύς εξαρχής ότι τα μέτρα που ανακοίνωσε χθες απέχουν μακράν των πραγματικών αναγκών. Και ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο -γνωρίζοντας ότι δεν ικανοποιούν τις ανάγκες των αγροτών- μαζί με την αναγγελία των μέτρων ήρθαν και οι εισαγγελικές απειλές καθώς ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζήτησε από τις κατά τόπους εισαγγελίες να κινηθούν εναντίον των αγροτών των μπλόκων για διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών και όλα τα παρεμφερή.
Που σημαίνει πως η κυβέρνηση δεν κάλεσε τους αγρότες σε διάλογο. Τους έστειλε την εισαγγελία να διαλεχθεί μαζί τους με τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τον διάλογο οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους. Προφανώς αντιλαμβανόμαστε όλοι τι σημαίνει αυτό. Τα μέτρα της κυβέρνησης θα εφαρμοστούν με τη χρήση αστυνομικών κλομπ και χημικών.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση οι αγρότες μία διέξοδο είχαν. Την κλιμάκωση του αγώνα τους για να προστατεύσουν τη δουλειά τους και για να μην ξεκληριστούν. Δίνουν ύστατο αγώνα επιβίωσης, ενώ η κυβέρνηση δίνει έναν αγώνα πυγμής και επιβολής διά της βίας.
-320x213.png)
