Ο Ορέστης Ντάντος είναι -πιθανότατα- ο πιο αξιόλογος τραγουδοποιός της γενιάς του και ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Μουσικός σπουδαγμένος, δάσκαλος σε μουσικά σχολεία, μαραθωνοδρόμος (κυριολεκτικά και μεταφορικά – σε ό,τι αφορά το τραγούδι) και ένας δημιουργός που εξελίσσει την τραγουδοποιία του μέσα στα χρόνια με κάθε του δουλειά να (τον και μας) πηγαίνει ένα βηματάκι παρακάτω.
Ξεκίνησε κάνοντας αίσθηση με το «Θα πάω όταν γουστάρω» το 2009 και συνέχισε να γράφει σπουδαία τραγούδια αδιάκοπα κινούμενος υπογείως σε ό,τι αφορά το ευρύ κοινό. Για να φτάσουμε στο «Νερό στη βάρκα» και τα «Τακούνια για καρφιά» του 2022, που τον έκαναν ευρύτερα γνωστό (γιατί στους μουσικούς κύκλους έχαιρε εκτιμήσεως). Λειτουργώντας αποκλειστικά ως δημιουργός, ο Ντάντος «ξεκλείδωσε» τις -συχνά- ερμητικά κλειστές πόρτες (και αυτιά) του ακροατηρίου. Και το μεγάλο του επίτευγμα είναι ότι επέμεινε. Οτι το έκανε με τον δικό του τρόπο, δίχως να παρεκκλίνει από αυτό που κάθε φορά «ήθελε να πει».
Τώρα, καθώς ετοιμάζει τον όγδοο προσωπικό του δίσκο, ανεβαίνει για δύο εμφανίσεις στη σκηνή του Σταυρού του Νότου αύριο, 27 Νοεμβρίου και την επόμενη Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου. Εχοντας ανασάνει ο ίδιος βαθιά (και ακριβοδίκαια), έρχεται να μας κόψει την ανάσα με τραγούδια αιχμηρά αλλά και συγκινητικά. Φωνακλάδικα αλλά και μελωδικά. «Δύσκολα» αλλά και φιλόξενα. Αν δεν τον γνωρίζετε ήδη, κάντε μια βόλτα από τον Νέο Κόσμο την Πέμπτη (είτε αύριο, είτε και την άλλη).
● Τι ήταν δύσκολο και τι εύκολο στην έως τώρα πορεία σου την καλλιτεχνική και γιατί;
Εύκολο ήταν το να φτιάχνω τραγούδια. Το καθαρά δημιουργικό κομμάτι. Δύσκολο ήταν να πιστέψω στην αξία αυτού που έφτιαχνα, ανεξάρτητα από την αποδοχή που είχε.
● Εχει θέση και λειτουργία σήμερα το τραγούδι που «παίρνει θέση» απέναντι στα πράγματα;
Θέση έχει πάντα ένα τέτοιο τραγούδι. Το θέμα είναι να μη γίνεται για να χαϊδέψει συγκεκριμένα αυτιά συγκεκριμένων ακροατηρίων. Το πιο εύκολο είναι να έχεις ένα «κλειστό» κοινό με προκαθορισμένες απόψεις, το οποίο να «γλείφεις» με τους στίχους σου. Για μένα το στοίχημα είναι να σχολιάζεις τα κοινωνικά ζητήματα αδιαφορώντας για το αν γίνεσαι αρεστός ή κερδίζεις κοινό.
● Εχει αλλάξει ο τρόπος που γράφεις τα τραγούδια σου στο πέρασμα του χρόνου;
Λίγο πολύ είναι ο ίδιος.
● Ποιος είναι ο πιο «ανορθόδοξος» τρόπος σου και σε ποιο τραγούδι συνέβη;
Υπάρχουν περιπτώσεις όπως στο «Κοκτίζερ» που όλο το τραγούδι γράφτηκε ακούγοντας δίσκο του Lamar. Δηλαδή τελείωσα τους στίχους ακούγοντας ταυτόχρονα άλλη μουσική.
● Σε ποιο βαθμό «αυτολογοκρίνεσαι» γράφοντας ή επί σκηνής;
Προσπαθώ να το κάνω όσο λιγότερο γίνεται. Στη σκηνή δεν έχει χρειαστεί. Οι στίχοι όμως είναι δύσκολο πράγμα. Δεν θέλω να αφήνω τη φωνούλα που σου λέει τι θα ήταν πιο «εύκολο» για τον ακροατή να κερδίζει. Ομως συμβαίνει κάποιες φορές.
● Εχει εμφανιστεί μια «νέα τάση» στα live του εξωτερικού για «συναυλίες χωρίς κινητά». Πώς βλέπεις αυτή την προσέγγιση; Θα την τολμούσες;
Ωραίο ακούγεται. Εξάλλου η δυσκολία της εποχής είναι το να χάνεται κανείς στη «στιγμή». Πάντως πιστεύω ότι πιο εύκολα θα το δεχόταν το δικό μου κοινό κάτι τέτοιο σε σχέση με προγράμματα διασκέδασης. Δεν θα είχα πολλές απώλειες (γέλια)!
● Πώς σε βλέπουν οι μαθητές σου; Σε επισκέπτονται στα live; Σου κάνουν σχόλια και παρατηρήσεις;
Ναι έρχονται αρκετά παιδιά. Είναι πολύ συγκινητικό. Είμαι σε μουσικό σχολείο και θεωρώ ότι είναι πολύ σπουδαίο να βλέπουν τους καθηγητές τους τα παιδιά να ασχολούνται με τη μουσική και εκτός σχολείου. Το βλέπεις στα μάτια τους -κι ας μη στο πουν- ότι πιο πολύ μαθαίνουν βλέποντας τη στάση σου για τα πράγματα παρά από τη διδασκαλία και τη συζήτηση.
● Ποιο είναι -έως τώρα- το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που έχεις λάβει για τη δουλειά σου;
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο κομπλιμέντο από το να βλέπεις άγνωστους να συνοδεύουν τις προσωπικές στιγμές τους με τραγούδια μου. Ετσι μόνο ζει η μουσική. Πόσο μάλλον όταν έρχονται να μου πουν ότι συγκεκριμένα τραγούδια τούς βοήθησαν να σταθούν σε διάφορες φάσεις της ζωής τους.
● Υπάρχει κάποιο κριτικό σχόλιο που ενδεχομένως σε βοήθησε στην πορεία σου;
Ενα σχόλιο που με βοήθησε πολύ ήταν του Γιώργου Ανδρέου όταν εγώ καιγόμουν να βγάλω τον πρώτο μου δίσκο. Μου ‘χε πει ότι δεν είναι αγώνας ταχύτητας αλλά μαραθώνιος η ενασχόληση με το τραγούδι. Κάπως το έχω στο μυαλό μου συνέχεια.
● Στην εποχή των social media πολύ συχνά οι καλλιτέχνες επιλέγουν να τοποθετηθούν και ευθέως για κάποιο ζήτημα. Προτιμάς την απευθείας θέση ή την κατάθεσή της μέσα από το έργο σου;
Το έργο προτιμώ. Δεν μου πολυταιριάζει ο ρόλος του «πολιτικού» σχολιαστή, αν και έχω πάρει θέση κατά καιρούς για πράγματα. Πάντως δεν θεωρώ υποχρεωμένο τον καλλιτέχνη να το κάνει και ενοχλούμαι από την υπερβολική πίεση του κοινού για κάτι τέτοιο.
● Πώς είσαι ως δημιουργός αφότου έγινες μπαμπάς σε σχέση με πριν;
Εχω μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη για τα πράγματα και λιγότερο επιθετικό ναρκισσισμό.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: 27/11 και 4/12/2025. Σταυρός του Νότου, Θαρύπου 37, Νέος Κόσμος. Εισιτήρια: 12 ευρώ
