Περί αλμάτων

Η χθεσινή (16.12.) «Εστία» αναφέρεται σε δήλωση του κ. Σωτήριου Σέρμπου, νεοδιορισθέντος συμβούλου εξωτερικής πολιτικής του πρωθυπουργού. Ο κ. Σέρμπος, με περισσή οίηση, κατακεραυνώνει τους διπλωμάτες, υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι τα μεγάλα άλματα στην εξωτερική πολιτική πραγματοποιούνται όταν οι επικεφαλής τούς αγνοούν. Η περισπούδαστη αυτή άποψη εκφράστηκε σε χθεσινή τηλεοπτική εκπομπή και στηρίζεται σε επιστολή του προέδρου Νίξον από το 1994.

Ο νέος σύμβουλος, ως Ταλλεϋράνδος, αυτοαναγορεύεται σε κριτή της διπλωματικής υπηρεσίας της χώρας, μάλλον πρόωρα και χωρίς την απαιτούμενη γνώση και εμπειρία. Προφανώς, λοιπόν, υπονοεί τους διπλωμάτες που η ίδια η πολιτική εξουσία έχει τοποθετήσει σε καίριες θέσεις και με επισφαλή κριτήρια που μόνον η ίδια αντιλαμβάνεται. Οι λοιποί έχουν υποστεί πρωτοφανή διωγμό, υπό τη σκέπη του πρωθυπουργού βεβαίως, διότι αλλιώς οι διώκτες τους δεν θα υπήρχαν στις θέσεις που κατέχουν. Δηλαδή, διώχθηκαν εκείνοι οι οποίοι θα καθιστούσαν περιττή την ύπαρξη οιουδήποτε συμβούλου τέτοιου επιπέδου. Με νοσηρές προσωπικές εξαρτήσεις, μικροπρέπεια και άκριτη ευνοιοκρατία, η κυβέρνηση αυτή υπερήφανα πορεύεται από το ένα σφάλμα στο άλλο, με συνέπεια και εμμονή.

Καλή αρχή λοιπόν και όπως λέει ο θυμόσοφος λαός, καλά κρασιά! Με παρόμοιες δηλώσεις ο νέος σύμβουλος αποδεικνύει την ανεπάρκειά του για μια τόσο σημαντική θέση. Προφανώς, εξαπέλυσε έναν ευμεγέθη πομφόλυγα για να κολακέψει τα ευήκοα, όπως πιστεύει, πρωθυπουργικά ώτα, χωρίς να αντιληφθεί τις περαιτέρω συνέπειες.

Συμφωνώ πλήρως ότι στην εξωτερική πολιτική πραγματοποιούνται άλματα όταν αγνοούνται και εκπαραθυρώνονται πεπειραμένα κι ευσυνείδητα στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών. Πρόκειται, όμως, για άλματα στο χάος. Και εάν επιθυμούν να συντριβούν οι ίδιοι οι άλτες, είναι δικό τους πρόβλημα. Η χώρα, όμως, τι τους φταίει;