Οι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους. Αύριο Κυριακή θα δούμε τα πρώτα αγροτικά μπλόκα στην Καρδίτσα και τη Λάρισα και μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου οι κινητοποιήσεις αναμένεται να έχουν εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Υποκινητής των αγροτικών κινητοποιήσεων είναι ένας και μοναδικός. Η κυβέρνηση. Αρκεί να ληφθεί υπόψη η καταγγελία των ίδιων των αγροτών, η οποία προκύπτει από αδιαμφισβήτητα στοιχεία, ότι από τους 600.000 που ανέμεναν να πάρουν την προκαταβολή της βασικής ενίσχυσης, 150.000 θα μείνουν απέξω. Δηλαδή απλήρωτοι και κατά συνέπεια ανίκανοι να χρηματοδοτήσουν την παραγωγή τους και φυσικά την ίδια τη διαβίωσή τους.
Δεν συζητούμε βέβαια για το πόσο μειωμένη θα είναι η επιδότηση στους υπολοίπους. Ολα αυτά έχουν αναλυθεί και παρουσιαστεί με ντοκουμέντα από την «Εφ.Συν.», όλες τις προηγούμενες ημέρες. Το εξοργιστικό δε είναι ότι την ίδια ώρα η κυβέρνηση φροντίζει να είναι απολύτως συνεπής προς τα μεγάλα συμφέροντα, στερώντας από τους παραγωγούς για να χρηματοδοτήσει τις βιομηχανίες που δραστηριοποιούνται στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας.
Για να αντιληφθούμε πιο ολοκληρωμένα αυτή την πολιτική οφείλουμε να δούμε τη μεγάλη εικόνα. Το πλαίσιο δηλαδή μέσα στο οποίο ξεδιπλώνεται. Οι αγρότες έχουν δεχτεί καίρια πλήγματα τα τελευταία χρόνια. Επλήγησαν από τις φυσικές καταστροφές και πολλοί από αυτούς δεν έχουν λάβει αποζημιώσεις.
Επλήγησαν από την ακρίβεια που ανέβασε στα ύψη το κόστος παραγωγής, ενώ οι τιμές με τις οποίες εκείνοι πουλάνε είναι κάτω από το κόστος. Επλήγησαν από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ για να θησαυρίσουν οι ημέτεροι του κυβερνητικού κόμματος, ενώ η πλειονότητα του αγροτικού κόσμου φυτοζωεί.
Δέχονται καθημερινά πλήγματα από τους μεσάζοντες, από τις βιομηχανίες του χώρου, από τον ανταγωνισμό εισαγόμενων προϊόντων, από τα κυκλώματα απατεώνων και εκβιαστών που κάνουν κάθε τι για να τους πάρουν την παραγωγή μπιρ παρά. Κι όλα αυτά έχουν μετατρέψει την πλειονότητα των ανθρώπων που δουλεύουν τη γη σε πραγματικούς είλωτες.
Είναι φανερό πως αυτή η κατάσταση πρέπει να αντιστραφεί. Ο πρωτογενής τομέας πρέπει να προστατευθεί και να ενισχυθεί με γενναία στήριξη, οικονομική και πολιτική. Αλλά η σημερινή κυβέρνηση ούτε θέλει ούτε μπορεί να το πράξει. Οπότε δύο πράγματα μένουν. Το ένα είναι οι ίδιοι οι αγρότες να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους με τις κινητοποιήσεις τους και το άλλο η πολιτική αλλαγή. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει.
