Σε μια εποχή που η Βιομηχανία του Ολοκαυτώματος, όπως έγραφε ο Νόρμαν Φίλκενσταϊν, χρησιμοποιείται -περισσότερο από ό,τι ποτέ στην Ιστορία- για να φιμώσει κάθε κριτική στο Ισραήλ για τη γενοκτονία στη Γάζα, ο Παλαιστίνιος θεωρητικός Μπασίρ Μπασίρ και ο Ισραηλινός ιστορικός Αμος Γκόλντμπεργκ, που έχουν επιμεληθεί το βιβλίο «Το Ολοκαύτωμα και η Νάκμπα: μια νέα γραμματική του τραύματος και της Ιστορίας», σε πρόσφατη διάλεξή τους στην Ιταλία προσέγγισαν αυτές τις δύο πραγματικότητες ως άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους.
«Στο Ισραήλ και στη Δύση, έχει κατασκευαστεί ένα καθεστώς μνήμης που απαγορεύει οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ των δύο γεγονότων. Η σύνδεσή τους δεν σημαίνει ότι προτείνουμε μια απλοϊκή σύγκριση ή ότι είναι ισοδύναμα. Το Ολοκαύτωμα είναι μια ακραία μορφή γενοκτονίας, ένα έργο βιομηχανικής κλίμακας για την πλήρη εξόντωση των Εβραίων. Η Νάκμπα είναι μια συνεχής διαδικασία εκδίωξης, εθνοκάθαρσης, κατακερματισμού και συστηματικού εκτοπισμού του παλαιστινιακού πληθυσμού, η οποία έχει πλέον εξελιχθεί στη γενοκτονία στη Γάζα», τόνισε ο Αμος Γκόλντμπεργκ. «Το κράτος του Ισραήλ γεννήθηκε σε μεγάλο βαθμό ως απάντηση στην εξόντωση των δύο τρίτων των Εβραίων της Ευρώπης, αλλά χτίστηκε επίσης πάνω στην ερήμωση και την εθνική καταστροφή του παλαιστινιακού λαού μέσω της Νάκμπα».
Η αναγκαιότητα να βρεθεί μια νέα γλώσσα για να αναλογιστεί κανείς συλλογικά τις μνήμες του Ολοκαυτώματος και της Νάκμπα είναι επιτακτική και για τον Μπασίρ Μπασίρ, καθώς «οι τρέχουσες εξοντωτικές πολιτικές εθνοκάθαρσης του Ισραήλ στη Δυτική Οχθη και η συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα αποτελούν συνέχεια της Νάκμπα και μια σκληρή υπενθύμιση της βίας που είναι εγγενής στον αποικισμό των εποίκων και στο απαρτχάιντ και που βασίζεται στην κακή χρήση της μνήμης του Ολοκαυτώματος». Εν τέλει, αυτή η βιομηχανία του μοναδικού τραύματος δεν μπορεί να ευσταθεί σήμερα.
