Ετσι είδα, σαν κάτι μεταξύ εμπορίου και πολέμου, την επίσκεψη του προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην Αθήνα και τη συνάντησή του με τον Ελληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Προτρέχω, διευκρινιστικά: LNG (Liquefied Natural Gas), όπως διάβασα, είναι το υγροποιημένο φυσικό αέριο (ΥΦΑ), κυρίως μεθάνιο, που έχει ψυχθεί σε περίπου -162°C, για να υγροποιηθεί, μειώνοντας έτσι τον όγκο του έως και 600 φορές και κάνοντας δυνατή την ευκολότερη και πιο αποδοτική μεταφορά και αποθήκευσή του μέσω ειδικών πλοίων (υγραεριοφόρων) σε περιοχές όπου δεν φτάνουν αγωγοί.
Πληροφοριακά, το ακριβότερο ΥΦΑ (LNG) στον κόσμο είναι το αμερικανικό και, ίσως, το φτηνότερο, το ρωσικό. Στην κοινή συνέντευξη των δύο ηγετών, παρουσία της Αμερικανίδας πρέσβειρας (ή πρέσβη ή πρεσβευτίνας… ομολογώ, έχω μπερδευτεί!) με το… καλλιτεχνικό και λίγο από «Οσα παίρνει ο άνεμος» ονοματεπώνυμο Κίμπερλι Γκιλφόιλ, ο Ελληνας πρωθυπουργός, εκτός από, κατά δική του ομολογία, προβλέψιμος, ήταν και (σπανιότατο αυτό) σαφέστατος μιλώντας για «… καταλυτικές εξελίξεις στον δρόμο για την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο (σημ. το φτηνό), γιατί η Ευρώπη θα σταματήσει να αγοράζει ρωσικό φυσικό αέριο, το οποίο δεν θα μπορεί πια να εισέρχεται “μεταμφιεσμένο” στην ήπειρό μας».
Σε ανάλογο… εμπορικό τόνο ο Ουκρανός πρόεδρος (που, όπως διάβασα χθες, στο θέμα του μετώπου δεν φαίνεται να πηγαίνει και καλά!) παρατήρησε ότι: «Είμαστε ευγνώμονες στις αμερικανικές εταιρείες, στο (σημ. αμερικανικό) υπουργείο Ενέργειας και στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, για το γεγονός ότι θα μπορούμε να λαμβάνουμε φυσικό αέριο όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και μέσω της Ελλάδας» (σημ. η Ελλάδα δεν παράγει, ακόμα, φυσικό αέριο σε εμπορεύσιμες ποσότητες).
Πρώτη φάση ενεργειακής συμφωνίας Ελλάδας–Ουκρανίας με βάση το (κυρίως αμερικανικό, ακριβό) φυσικό αέριο, από Δεκέμβριο του ’25 μέχρι Μάρτιο του ’26. Οσα άλλα περιέχονται, σε συνέντευξη και κοινή «Δήλωση Προθέσεων», είναι… options… ελληνιστί δικαιώματα προαίρεσης…
